Abdullah zegt sorry

Ook een manier om agressie aan te pakken: verloskundigen in probleem-buurten krijgen van minister Klink van Volksgezondheid extra geld. Het tarief voor de hulp aan zwangere vrouwen in achterstandswijken gaat met 23 procent omhoog.

Verloskundigen worden daar namelijk regelmatig belaagd door junks, op zoek naar medicijnen. Maar de meeste problemen spelen zich af aan het kraambed. Daarin ligt een hoogzwangere vrouw die meestal niet of nauwelijks Nederlands spreekt en een kramp niet van een wee kan onderscheiden. Dat levert dan weer paniek op én een woedende echtgenoot, met alle ellende van dien.

Gaan verloskundigen nu meer verdienen? Nee, minister Klink hoopt dat zij van het geld “aanvullende maatregelen nemen om zo de persoonlijke veiligheid te verhogen”. Gedacht wordt aan het inhuren van taxi- en beveiligingsbedrijven. Ja, het staat er echt. Dat is politiek anno 2008. Aan de oorzaak wordt niets gedaan. De verloskundigen worden simpelweg financieel gecompenseerd. Of beter gezegd: afgekocht.

Afgelopen weekend zag ik Ahmed Marcouch, stadsdeelvoorzitter van het Amsterdamse Slotervaart, op televisie. Marokkaanse jongeren die ambulancepersoneel bedreigen, moeten volgens hem “streng worden gestraft”. Marcouch vertelde dat in Marokko het bedreigen en beledigen van hulpverleners vaak voorkomt. “Mensen gaan daar bijvoorbeeld niet aan de kant als een ambulance langskomt”. De reden: “dat zit in hun cultuur”.
En dat brengt ons automatisch bij de 21-jarige Abdullah. Hij bedreigde vorige week twee ambulancebroeders met de dood toen ze zijn neergestoken broertje probeerden te helpen. Abdullah bood in een interview met de Amsterdamse stadszender AT5 zijn excuses aan. Dat ging niet van harte: “kan me het niet meer goed herinneren, maar als ik dat allemaal gezegd heb, sorry, dan bied ik mijn excuses aan”.

Een dag later accepteerde ambulancebroeder Ron de verontschuldigingen met een “als ze oprecht zijn, dan dank je wel”. Fout! Helemaal fout! Noemen we zoiets tegenwoordig een spijtbetuiging? Excuses maken doe je niet via de media, maar persoonlijk en als het even kan met een bloemetje erbij. Deze excuses tellen dus niet. Laat Abdullah ze maar over doen. Hij gaat volgens goed Hollands gebruik samen met Caroline Tensen bij ambulancebroeder Ron langs. Eerst Caroline alleen. Of Ron misschien weet van wie dit bloemetje afkomstig is? Ron doet een gok: de slager bij wie hij vorige week een bedorven broodje rosbief kocht? Nee, mis. Van wie dan wel? Ron weet het niet.

En dan schuifelt Abdullah in beeld. De schouders laag, neus naar de grond. Hij mompelt “het spijt me” en dan gaan de sluizen open. Met de camera in zijn nek huilt hij uit tegen de borst van Ron. Die klopt hem bemoedigend op de schouder, glimlacht en zegt: “excuses aanvaard”. Abdullah kijkt op en antwoordt snotterend “dank u wel, meneer”.

Zo zou het moeten gaan. Maar ik vrees dat onze vriend er met een boete en iets voorwaardelijks vanaf komt. Zo is Nederland. Als puntje bij paaltje komt, vinden we geld belangrijker dan principes. Het zal wel met de VOC-mentaliteit te maken hebben. Dat zit in onze cultuur.

15 reacties op “Abdullah zegt sorry”

  1. Doet me ineens denken aan die vrouw met dat tasje en die scooter en die boom….. Zij had dus voor de rechter moeten zeggen:
    ‘kan me het niet meer goed herinneren maar als ik achteruit gereden heb, sorry, dan bied ik mijn excuses aan’
    en vervolgens
    ‘tjah achteruitrijden en voor niemand aan de kant gaan zit nu eenmaal in onze cultuur’
    Dan had ze met misschien een kleine boete en iets voorwaardelijks er vanaf gekomen!

    Die integratiecursus he, daar wil ik graag aan meedoen! Daar leer je deze waardevolle uitspraken!

  2. Wwordt ons nu weer gevraagd begrip te hebben voor een ons vijandige cultuur? Dit probleem is niet op te lossen met wat extra geld voor de verpleegsters, het probleem gaat veel dieper. Dat geld is een doekje voor het bloeden.
    Wat doen de mensen die zich niet te wensen aan onze cultuur hier?

  3. Nighttripper

    @yellowbloe
    Mja, met de kleine aantekening dat die jongen doodgereden was.

    Agressieve (toekomstige) vaders die kraamvrouwen bedreigen is nmm wel een perfect voorbeeld van onvergefelijk gedrag. Je hebt hier immers niet te maken met een directe leven en dood situatie. En dat hier een cultuurprobleem zit geloof ik ook wel.

    Deze jongen heeft echter iemand bedreigd, onder zeer emotionele omstandigheden (zijn broertje ligt te bloeden op straat). Dat het dom is om ambulancepersoneel te bedreigen lijkt me duidelijk, maar iets meer inlevingsvermogen mag ook wel. Mensen doen domme dingen als ze emotioneel en in paniek zijn. Volgens mij heeft dat in dit geval geen fuck met cultuur te maken en alles met menselijke emoties. Dat nu juist ambulancepersoneel hier last van heeft is niet zo gek aangezien ze in veel gevallen te maken hebben met leven en dood situaties en familie van het slachtoffer dat in paniek is dat hun geliefde ligt te sterven.

    Ik vind het overigens een stuk stoerder als je openlijk op televisie je excuses aanbiedt dan als je dat alleen maar aan die ene persoon doet. De meeste mensen hebben grote moeite met excuses aanbieden, laat staan met je kop op televisie. Hij had het misschien allebei moeten doen en misschien heeft hij dat ook wel gedaan. Of heb jij persoonlijk “Ron” gesproken Luuk?

    Hebben we eens iemand die zijn excuses aanbiedt; is het nog niet goed genoeg (voor Luuk niet dan, wel voor “Ron”)…

  4. Nighttripper

    @Luuk
    Het verdiend geen schoonheidsprijs inderdaad. Maar het feit dat hij op tv openlijk zegt dat ie fout zat vind ik wel nog van meer lef getuigen dan het alleen persoonlijk aan “Ron” te doen (of helemaal niet zoals waarschijnlijk 99% van de daders doet).

    Vind je niet dat er een verschil is tussen wat deze jongen heeft gedaan; ambulancepersoneel bedreigen in een situatie waarin zijn broertje ligt te bloeden op straat, in vergelijking met zo’n man die een kraamvrouw bedreigd omdat hij de man is, en “zij gewoon moet luisteren” of zo’n geval waarbij een groepje marrokaanse jongeren een ambulance hinderen en het personeel lastig vallen en bedreigen voor de lol? Naar mijn mening zijn de laatste twee duidelijke voorbeelden van een schandalige cultuurprobleem, maar volgens mij zou ik ook behoorlijk doorslaan als mijn broertje ligt te bloeden.

    Dat het dom is staat buiten kijf, maar zoals ik zei; mensen doen domme dingen als ze in paniek zijn, of ze nou nederlander, marrokaan of eskimo zijn.

  5. Nighttripper

    Al zou een op Ron’s brede schouders snotterende Abdullah wel fantastische SBS6 televisie hadden opgeleverd. Alles in slow-motion en met vioolmuziek dan wel. 😉

  6. Nighttripper

    Goh inderdaad, ik vind dat Nico Dijkshoorn het wel goed verwoord. Al is het dan wel alleen in dit soort gevallen nog te verklaren. Lui die zonder enige aanleiding hulpverleners aanvallen mogen van mij zwaar gestraft worden.

    Was er niet laatst zo’n voorstel om honden mee te nemen in de ambulance? Dat lijkt mij nou een fantastisch idee. Dan wel zo’n hele valse hondsdolle Boufier. Zogauw iemand dan zonder aanleiding een dreigende houding aanneemt gooien ze het hek van dat hok open en gooien zelf gauw de deuren van de ambulance dicht (O ja, wel even zorgen dat het aanvankelijke slachtoffer al ingeladen is…). Als dan na een tijdje het schreeuwen is opgehouden kunnen ze meteen aan de slag met verbandjes en een tetanusprik. Kan ook niemand ze verwijten dat ze te laat waren.

  7. Het is ook wel erg gemakkelijk om achter “culturele gewoontes” te schuilen. Als je vast wil houden aan die gewoontes, leef je dan uit op de plek waar dat wel geaccepteerd wordt. Jammer dan het inzcht dat je je dienst aan te passen aan de omgeving waarin je verkeerd nog bij veel niet is doorgedrongen. Als je niet aanpast vervreemd je van je omgeving. Dat is dus in een aantal wijken allang aan de hand.We zijn ook zo tolerant.. Hoe zou het komen dat Wilders en Rita toch nog steeds zo populaair zijn!

  8. Ik vind het geen verzachtende omstandigheid dat je broer bloedend op straat ligt. Als mijn vriendin, broer, zus, vader of moeder neergestoken is dan zal ik eerder vragen of ik ergens mee kan helpen dan een hulpverlener te bedreigen. Hoe veel paniek of angst ik ook in me heb.
    Maar goed. Sommige mensen maken de meest verschrikkelijke dingen mee en doen daarna geen vlieg kwaad, en andere mensen worden massamoordenaars omdat ze als kind elke week spruitjes moesten eten.
    Verder zijn de excuses van de jongeman in kwestie nogal halfslachtig. Hij trekt al heel erg in twijfel of hij die dingen wel gezegd heeft, vervolgens komt hij met een ontoerekeningsvatbaarheidsclaim die in mijn ogen dus nergens op slaat en biedt ie daarna als-hij-dat-daadwerkelijk-maar-1-keer-gezegd-heeft zijn excuses aan.
    Verder denk ik niet dat dit een cultuurkwestie is, want dergelijke grappen worden door allerlei etniciteiten uitgehaald, waaronder ook wildersstemmers, maar is dit gewoon een symptoom van het feit dat Nederland een heel, heel zielig en ziek landje is geworden.
    Evenals het idee om de probleemwijken niet aan te pakken, maar om verloskundigen daar maar wat meer geld te geven.
    Ik ben benieuwd wanneer we onze ruggengraat weer eens terug krijgen.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll naar top