Benecol

Beste meneer Albert Heijn en collega’s,

Gisteren toog ik naar een van uw filialen om Benecol te kopen, een revolutionaire margarine die ondermeer in uw winkels verkrijgbaar is. Op televisie had ik namelijk een aardige mevrouw gezien die heel enthousiast uit de doeken deed hoe het product Benecol heel Finland – dat nationaal kampte met een veel te hoog cholesterolgehalte – van een wisse dood had gered. Ze liep met een pakje Benecol in haar hand door een Fins bos en was nu vast van plan mensen in andere landen gelukkig en gezond te maken. Sterker nog: nu was Nederland aan de beurt! En ik hoor het haar nog zeggen: “Benecol is niet alleen lekker, maar ook heel verstandig”.

Nu kan ik dat met mijn 175 kilo schoon aan de haak best wel gebruiken. Niet in de laatste plaats omdat ik – onder druk van mijn mannelijke hormonen én teneinde een winterdepressie te voorkomen – een strandvakantie van een week op de Bahamas had geboekt. Ik ben namelijk gek op zwemmen in zee (blijf tevens prima drijven) en mag graag het vrouwelijk schoon bewonderen dat zich altijd o zo nonchalant ophoudt langs tropische stranden.
Alleen – u begrijpt het al – is de wulpse belijning van de andere sekse niet bevorderlijk voor mijn bloeddruk én cholesterolgehalte. Daarom durf ik op verre stranden nooit een mooi meisje aan te spreken, bang als ik ben dat ik er ter plekke bij neerval.

Ik kan u vertellen, meneer Heijn, dat is geen leven! Daarom kwam Benecol voor mij als een geschenk uit de hemel. Tenminste, dat dacht ik, want de prijs alleen al (fl. 7,95) bezorgde me een hartverzakking tot in mijn kuiten. Toch vond ik dat ik door moest zetten – mijn levensgeluk en mannelijkheid stonden immers op het spel. Maar liefst eenentwintig bakjes Benecol (voor elke dag drie) heb ik gekocht en in mijn koffer gepropt.

Na aankomst in mijn appartement op de Bahamas heb ik er meteen maar zes achter elkaar leeggelepeld en ben vol goede moed naar het plaatselijke strand getogen om daar contact te zoeken met enkele topless dames.
Van een alleszins bevredigende toenadering is het echter niet gekomen. Onderweg naar het strand speelde mijn maag reeds op. En op het moment dat ik een topless zonnend meisje wilde aanspreken, moest ik pardoes overgeven. De inhoud van alle zes de bakjes Benecol, precies op het topje dat naast haar lag.

U begrijpt dat ik mij flink bekocht voel. Zo erg zelfs, dat ik de rest van de vakantie mijn appartement niet meer uit durfde. Daarom verzoek ik u dit product onmiddellijk uit de schappen te verwijderen en gezamenlijk de autoriteiten te vragen die aardige mevrouw uit het Finse bos de toegang tot ons land te ontzeggen. Want Benecol is ní­ét lekker en ní­ét verstandig.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll naar top