Columns

Columns, geschreven door Luuk Koelman. Hij leverde de afgelopen 17 jaar onder meer bijdragen aan dagblad Metro, Univers, Panorama, Playboy, Webwereld en Geen Stijl. Eén en ander leidde tot twee rechtszaken met Gretta Duisenberg, woedende schoonouders van André Hazes en Ruud de Wild die Moszkowicz achter me aan stuurde.

Check ook even hoe Albert Verlinde in mijn hoax tuinde en lees alle commotie over mijn Tim Ribberink-column nog eens na.

Ook geeft Luuk Koelman gastcolleges ‘columns schrijven’ aan de Hogeschool Utrecht (Centrum voor Communicatie en Journalistiek), Fontys Hogeschool Journalistiek te Tilburg en de Hogeschool van Amsterdam (Media, Informatie en Communicatie).

Daarnaast coacht hij columnisten en verzorgt hij door hemzelf georganiseerde cursussen columns schrijven. Tevens is hij in te huren als ghostwriter.

Drie boeken van papier schreef (en in één geval tekende) Luuk Koelman tot nu toe: Heb mij lief, Brandbrieven en de graphic novel Elke dag sterven.

Man met een missie

Voor een portiek kwam het circus tot stilstand. Willibrord hijgde. Hij gluurde naar Petra’s benen. Met zulke dunne stekjes was een spagaat geen enkel probleem.
“Ga jij je ook doodhongeren? Ben jij net zo laf als Volkert?”

Bemoedigende woorden voor Volumia

In een hoekje van café Weemoed hing Xander wat afwezig aan de bar. Zijn kin rustte in de palm van zijn linkerhand. In zijn rechterhand klemde hij een leeg bierglas. Wat er – behalve alcoholdampen – in het hoofd van de Volumia-zanger speelde, was onduidelijk, maar met al het rumoer om hem heen was de stilte waarin hij zat groot.

Nul op het rekest

Nu was het Winny de Jong die haar mondje roerde. “Wat doet dat er nu weer toe? Er komen toch twee beelden van Pim? Prima toch? Nou dan. En trouwens, zonder ons was Pim voor niets gestorven. Wij zijn de laatste 26 lijntjes die hij nog heeft met deze wereld. Daar mag best wel iets tegenover staan.”

Mat Herben is met reces

Daar zat ie dan. Mat zette zijn iets te grote tropenhelm recht. Er liep een straaltje zweet langs zijn slapen. Het leven was hard. Net als de plastic tuinstoel waarin hij zat. Je kon hem comfortabel achteruit klappen, maar toch bood het geen comfort.

De hand op de knip

Ik zou graag schande spreken van dit soort creatief ondernemerschap, maar waarschijnlijk ben ik net als u. Ik betaal het liefst zo weinig mogelijk voor een lapje vlees. Het leven is immers al duur genoeg.

Scroll naar top