De grootste vervuiler

Alles en iedereen gaat maar groen. Het moet niet gekker worden. ‘Groen’ is het reclame-etiket dat overal op past. Neem nu groene stroom. Dat is elektriciteit, opgewekt met alternatieve energiebronnen. ‘Samen kunnen het doen, het hele land groen’ luidt de slogan. Hartstikke populair, want met groene energie is het opeens helemaal niet meer erg dat je drie tv’s, vier computers, een zonnebank en een whirlpool hebt.

Nog zoiets: is het geen schande dat China zo enorm vervuilend bezig is met haar industrie? Jazeker, zolang je vergeet dat het westen de grootste afnemer is van Chinese prullaria. Lekker goedkoop, want China heeft een broertje dood aan strenge sociale wetten en milieuregelgeving. Het is net zoiets als pleiten voor een boycot van de Olympische Spelen terwijl je spijkerbroek made in China is.

Hoe goedkoper de spullen, des te meer we kopen. En alles wat we kopen, leidt tot afval en dus vervuiling. We leven niet alleen in een consumptie-, maar ook in een weggooimaatschappij en daar doen we maar bitter weinig aan. Oké, we maken van een vuilstortplaats een mooie grasheuvel met een schommel en een wipkip erop, maar daarmee verdwijnt het afval niet. Uiteindelijk komt het toch in ons systeem terecht: via het grondwater, via grazende koeien, via de lucht – noem maar op. Waar moet dat heen?

Maar er is hoop. De ontwerper William McDonough en de chemicus Michael Braungart bedachten een even simpel als geniaal concept dat een eind aan alle afvalvervuiling maakt. Hoe? Door naar de natuur te kijken. De natuur is een gesloten circuit, een kringloop waar al het afval een nieuw leven krijgt. Of het nu gaat om kadavers, uitwerpselen of een omgewaaide boom: niets gaat verloren, want in de natuur staat afval gelijk aan voedsel.

‘Waarom kan de mens dat niet?’ redeneerden McDonough en Braungart. Wat als de mens nu eens uitsluitend producten ontwerpt, gemaakt van materialen die we steeds weer kunnen teruggeven aan de natuurlijke kringloop? Dan vormt ieder product de grondstof voor iets nieuws: afval als voedsel.

Een utopie? Het idee staat nog in de kinderschoenen, maar McDonough en Braungart hebben Unilever al warm gemaakt voor hun idee. Binnenkort komt de multinational met ijsverpakkingen die net als ijs kunnen smelten. De truc is dat de gesmolten verpakking als voedsel dient voor zaadjes van zeldzame planten die tijdens de fabricage in de verpakking zijn verwerkt. Zo creëert afval nieuw leven. Het is recyclen, maar dan oneindig veel keer beter, want niets gaat ooit verloren.

Klinkt allemaal prachtig. Maar nu de hamvraag: wat gaat zo’n high tech pak ijs de consument kosten? Voor een eerlijke spijkerbroek hebben u en ik geen dubbeltje extra over. Overal heerst de ijzeren wet van het kassabonnetje. Kijk naar vlees in de supermarkt. Iedereen vindt de bio-industrie verschrikkelijk. Maar een kilo ribkarbonade die duurder is dan vijf euro vinden we, als puntje bij paaltje komt, nog schandaliger. Uiteindelijk draait alles om geld. O, de ironie! Er is niemand die ooit geld weggooit, maar toch is dát uiteindelijk de grootste vervuiler.

6 reacties op “De grootste vervuiler”

  1. de heren zouden moeten voorstellen om menselijke spermazotoïden in de verpakking te verwerken. Dan wil elke man zo’n ijsje cadeau doen aan het vrouwtje. En de weggegooide verpakking levert geen bevolkingsexplosie op. 🙂

  2. Laurens L.

    Ik ken een nog veel ouder idee: de composthoop! Wat is er toch gebeurd met de ouderwetse composthoop? Sinds Urbanus het over de aerobe en anaerobe bacterien had, kom je ze nooit meer tegen…

  3. Overigens zijn er al voorbeelden van het cradle to cradle principe, waarbij de kosten omlaag gaan en de prijzen dus zeker niet hoeven te stijgen!
    Het is ook vooral opnieuw ontwerpen en niet aanpassen wat we nu doen, mogelijkheden genoeg, als je maar vertrouwen hebt in een betere wereld.

  4. yellowblue

    een beetje hebben ze wel gelijk, neem nou die verpakkingen van al die zuiveldranken bij de benzinepomp, zoon plastic flesje van Goedemorgen Drinkontbijt gaat 15 jaar mee…..
    Misschien een idee om plastic afval in te nemen en dat je er voor betaald krijgt net als oud ijzer?

    Die CO2 reductie heb ik nog nooit begrepen. Lees mee:
    Duizenden jaren geleden haalden bomen de CO2 uit de lucht via hun bladeren. De bomen gingen rotten en vergingen tot olie. Wij halen de olie weer uit de grond en verwerken deze waarbij dezelfde hoeveelheid CO2 weer terug wordt gegeven aan de atmosfeer. (gesloten circuit)

    Dus wat is er mis met CO2? Helemaal niets !! Gewoon een verkapte inkomstenbron voor de overheden.

    De natuur houdt zichzelf in evenwicht dus lekker laten gaan zo!
    De aarde warmt op, waardoor er meer water beschikbaar komt en de sahara weer zal bloeien. Wij hoeven geen kachels meer aan te doen waardoor de CO2 uitstoot daalt zodat over 100 jaar de temperaturen hier weer kunnen dalen!

  5. yellowblue

    De CO2 in aardolie zit al eeuwen onder de grond. Daarmee deed het al die jaren niet mee aan het ecosysteem. Dat natuur heeft zich in al die eeuwen verder ontwikkeld. Het terugbrengen van de CO2 in de dampkring in een korte periode heeft grote invloed op de natuur, en zou wel eens het evenwicht kunnen verstoren. Daarom is het misschien handig om die CO2 lekker onder de grond te laten zitten.

    Met jou redenatie kan je ook zeggen dat de meest zware giffen hartstikke natuurlijk zijn, omdat de grondstoffen uiteindelijk allemaal uit de natuur komen. Je kan je dan afvragen waarom we in godsnaam nog brood eten, terwijl in uranium zoveel meer energie zit.

    En fantaseer lekker verder. Ga jij al dat zeewater ontzilten en over de sahara spoeien? En als het warm wordt, gebruik jij geen airco? Blijkbaar heeft de klimaatsverandering jou hersens al laten smelten…

  6. Het boek “From cradle to cradle” is de moeite waard. Waarschijnlijk geschreven door die twee wetenschappers. Er staan veel voorbeelden in, maar ik vindt het één van de betere ideeën.
    Vriendelijke groeten,
    Fritz

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll naar top