Dodenherdenking: oorlog in het klein

Politiek gekrakeel, voorafgaand aan dodenherdenking. Wat was er aan de hand? In het verkiezingsprogramma van de PVV prijkt het zinnetje “op 4 mei herdenken wij de slachtoffers van het (nationaal) socialisme.” Alsof ook socialisten architect van de holocaust waren.

Enfin, de PvdA woest, bij monde van ex-Tweede Kamerlid Mei Li Vos. Zij schreef in een opiniestuk in dagblad Trouw dat de PVV maar moet wegblijven bij de Nationale Dodenherdenking. Waarop Wilders natuurlijk direct reageerde: “ik zal op 4 mei met overtuiging en trots de PVV representeren op de Dam en hoop dat veel andere PVV’ers dat ook doen!”

Zover is het gekomen in de vaderlandse politiek. Partijpropaganda en scoren in de media gaan vóór alles. Zelfs de twee minuten stilte op de Dam moeten eraan geloven. Wilders en Vos gieten er een politiek sausje overheen. De een maakt er een partijbijeenkomst van. De ander doet alleen maar alsof ze boos is. Mei Li Vos weet namelijk al máánden dat de bewuste zin in het verkiezingsprogramma van de PVV staat (verschenen in 2010), maar komt er pas een dag vóór dodenherdenking mee op de proppen. Waarom? Publiciteit verzekerd! Fijne bijkomstigheid: vorige week verscheen haar boek Politiek voor de leek.

Ja, zo gaat dat. In een ordinair één-tweetje kapen Geert en Mei Li de dodenherdenking voor eigen gewin. Het is de schaamte voorbij. Was ik politiek tekenaar, ik zou hen naakt liggend op de Dam tekenen, standje 69 tussen de kransen. PvdA en de PVV kunnen zogenaamd niet met elkaar door één deur, maar de werkelijkheid is dat ze niet zónder elkaar kunnen. Beide partijen hebben een gezamenlijke vijand nodig (wij tegen zij) om de achterban aan zich te binden. Verdeel en heers. Het is oorlog in het klein.

Nationaal Comité 4 en 5 mei laat weten dat iedereen welkom is bij de Nationale Dodenherdenking. Ik vind dat jammer. Beter was geweest: iedereen, behalve politici. Niet alleen omdat politici tijdens herdenkingen vaak eerder een krans mogen leggen dan oud-gevangenen en nabestaanden (raar vind ik dat). Vooral omdat het juíst politici zijn die de gewone burger keer op keer een oorlog in rommelen. Meestal vanwege de olie. Ook komend jaar, let maar op. Daar veranderen alle zalvende woorden die zij dezer dagen spreken, niets aan.

7 reacties op “Dodenherdenking: oorlog in het klein”

  1. Malle Pietje

    Heel mooi Luuk, het is de schaamte voorbij….politici….ik geloof ze al jaren niet meer…

  2. Inderdaad, mijn opa zei altijd: “met boeven vang je boeven en de grootste boeven zitten op het Binnenhof”.
    Hij was eigenlijk ook wel een beetje populistisch, in zijn soort.

  3. Er zijn geloofwaardige politici, maar daar horen Mei Li Vos en Wilders niet bij.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll naar top