Down-TV

Mensen met het Downsyndroom zijn hot sinds Paul de Leeuw op televisie achterna werd gezeten door de verstandelijk gehandicapte Yta.

Geen wonder dus dat het programma ‘Down met Johnny’ zo goed scoort. Daarin gaat Johnny de Mol op stap met ‘mensen met een verstandelijke beperking’. Of beter gezegd: Johnny hengelt 35 minuten lang ongegeneerd naar knuffels. En geknuffeld wordt er, want alle geestelijk gehandicapten in ‘Down met Johnny’ hebben een uitermate hoog knuffelgehalte. Marika uit de eerste aflevering spant de kroon. Zij is een ontwapenend lieve, mongoloïde meid. Dik, koddig, spontaan, ongeremd. Ze kruipt bij Johnny op schoot en snort als een kat. Ze ontroert en dat zien de kijkers graag.

Of neem Peter van der Vorst. Voor zijn programma ‘Peter Ziet Sterren’ gaat hij langs bij beroemdheden. Bij elk bezoek neemt hij drie verstandelijk gehandicapten mee. Dat breekt het ijs. Van der Vorst instrueert ze van tevoren. De ene keer betasten de drie zonder toestemming de buik van de hoogzwangere Mariska Bauer, de andere keer denderen ze met cameraploeg en al de slaapkamer van Caroline Tensen binnen. De BN’ers lijden in stilte. De kijker geniet.

Programma’s met verstandelijk gehandicapten scoren, dus we kunnen er de klok op gelijk zetten; binnenkort leurt heel Hilversum met onze mongoloïde medemens. Niets Knoop in je Zakdoek. We gaan ze zien in real life soaps, samen met Albert Verlinde achter de desk bij RTL Boulevard en – gewoon, omdat het kan – bij het wekelijks gesprek met de minister-president. Eerst even kroelen met Jan Peter. Daarna mogen ze de vragen stellen die Ferry Mingelen hen influistert.

Zo werkt televisie. Het toont een karikatuur. Op tv zijn alle koeien paars en mensen met Down lief, blijmoedig en hartstikke muzikaal. Wat we niet zien, zijn geestelijk gehandicapten waarbij die muzikaliteit zich vertaalt in het ritmisch bonken met het hoofd tegen een stenen muur. Zoals mijn mongoloïde neef Jan; 1.90 meter lang en 175 kilo zwaar. Meestal bonkt hij met zijn eigen hoofd, soms met dat van zijn begeleider. Eén brok woede is ie. Zagen we hém maar een keer op tv, in het wekelijkse gesprek met de minister-president. Rollende ogen, enorme lippen en overal draden slijm. “WAAOM FIEL U IRAK BINNE!!??” Zeker weten dat Jan Peter eerlijk antwoordt.

13 reacties op “Down-TV”

  1. han v mourick

    en ik maar denken dat Paul de LEEUW het syndroom van down heeft ???
    strontvervelende saaie in herhaling vallende tv knuffelhomo, niets tegen het laatste hoor, maar wordt een beetje moe van dat manneke

  2. Nederlandse televisie … altijd een dankbaar onderwerp voor een column.

  3. Vanmorgen heb ik mijn hoofd heel hard gestoten. En – verdraaid- ik moest de rekenmachine pakken om het sommetje te maken. Een troost heb ik nog: Ik ben 2 meter, maar weeg minder dan 100 kg.

  4. Een paar knoppen verder zag ik Ruud (ff knuffelen) uit Big Brother. Pas toen het afgelopen was besefte ik dat ik niet naar het programma van Johnny aan het kijken was. Debilivisie…is een feit.

  5. han v mourick

    pfft een hele klus dat optellen..

    eehhh Ruud uit big brother ?? is die niet al overleden in zijn eigen arrogantie, vraag me af wie er debieler is , de kijkers naar zo `n programma ?? of de idioten die er aan mee doen ?? maar helaas we hebben nu eenmaal afval tv programma ` s sms voor die of die ..enz….
    bagger

  6. Dr. D. het is niet écht moeilijk om na het lezen van mijn lengte te gokken dat ik een lange frans ben. Heeft de dokter al een anamnese gedaan en een diagnose gesteld hoe down u bent? 🙂

  7. Volgens de socratische methode is een diagnose stellen net zo iets als het verklaren van een kruiswoordpuzzel…

  8. Soms voel ik me ook wel eens down, dat duurt dan meestal een uurtje of twee. Daarna
    pak ik de draad weer op en ga ik naar de repetitie van de Jostiband, hier blaas ik dan op een fluitketel…… , De volgende dag weer
    naar m’n werk samen met andere lotgenoten, die zich ook wel eens down voelen……

  9. schoonzus

    Hoi Luuk,

    gevoelsmatig vindt ik “verstandelijk beperkte” mensen een vriendelijker woord. Verder goede column.

  10. Maar door te spreken van ‘een verstandelijke beperking’ scheer je bijna de totale bevolking over één kam!
    Debiel en imbeciel is voldoende ladingdekkend me dunkt..

  11. Het sluit naadloos aan bij een mentaliteit die in NL al veel langer heerst. Alleen willen zien als de ziekte, de beperking of het probleem ‘leuk’ is om te zien/horen. Net als dat alleen de terug werkende WAOer interessant is en dood alleen een goed onderwerp als het om een BNer gaat of slechts een weekje in beslag neemt.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll naar top