Een mailtje van Remkes

Geachte leden van het Rampen Identificatieteam. Hier een mailtje van uw minister Remkes. Vanaf mijn privé-kampong op het zwoele eilandje Koh Samui groet ik u hartelijk. Ik zit hier met acht vrijgezelle vrinden en we hebben het reuze naar onze zin. De pisang ambon vloeit rijkelijk en ik begin al aardig bruin te worden.

Nu even iets anders. Mij is ter ore gekomen dat in Nederland (het welbekende middelpunt van de wereld) de kritiek aanzwelt. ‘Waarom laat Remkes zijn gezicht niet zien in Phuket? Hij is toch in de buurt?’ Klinkklare onzin! Ik zit driehonderd kilometer verderop! Wat verwacht men van mij? Moet ik mij soms met tropenhelm en kapmes een weg door de jungle banen? Daarnaast ben ik minister van BINNENLANDSE Zaken en ik zou zeggen: schoenmaker, blijf bij uw leest. Daar valt het sjorren aan lijken (samen met u) helaas niet onder.

Troost bieden is ook niet mijn sterkste kant. Dat is meer iets voor onze vorstin. Beatrix kan als geen ander de lijdende medemens een hart onder de riem steken. Minzaam zwaaien en voor eenieder een bemoedigend woordje. Maar ik hoor of zie haar niet. Behalve dan het bericht dat zij een ‘substantieel bedrag’ heeft overgemaakt op giro 555. Eén maand van haar AOW wordt daarmee bedoeld. En waarom komt Willem-Alexander niet even langs in Phuket? Watermanagement is toch zijn grote passie? Kan hij bij u mooi zijn hart ophalen.

Balkenende dan? Ik heb hem voor u gebeld, maar onze premier is nog steeds lichtelijk verzwakt door de naweeën van zijn ontstoken voet. Ja, u hoort hem daar niet over – hij verbijt de pijn – maar het is er wel. En zijn voet mag nog niet nat worden van de dokter. Daarom is Jan Peter van zins een mooi gedicht van Toon Hermans voor u in te spreken. Ter aanmoediging en uit verbondenheid. Iets over samen lachen en grienen, en dat je dan pas kunt zeggen dat je een vriend hebt. Geen touw aan vast te knopen, als u het mij vraagt.

Enfin, het hele kabinet geeft dus niet thuis. Ook Bot van Buitenlandse Zaken en Van Ardenne van Ontwikkelingssamenwerking niet. Want Remkes is in de buurt en dus is Remkes het haasje. Mooi niet! Ik heb net zoveel recht op vakantie als ieder ander, maar niemand die je daar over hoort. Zelfs Lodewijk de Waal niet. Waar is die man als je hem nodig hebt?
U begrijpt, ik blijf lekker hier. Succes ermee en kom gerust eens langs. Het is hier goed toeven na gedane arbeid, want alle Thaise dames op mijn privé-kampong zijn gegarandeerd achttien jaar of ouder (ik heb hier een legitimatieplicht ingevoerd).
Tot ziens en werk ze! Uw toegewijd minister Johan Remkes.

De cursor hangt boven de knop ‘Verzenden’. Remkes zucht. Dan delete hij de tekst, klapt de laptop dicht en blikt moedeloos opzij. In een hoek van de veranda ligt een lege fles pisang ambon. Remkes staat op, hij haalt uit voor een rotschop. De fles zeilt met een sierlijke boog het struikgewas in.
Zo, en nu snel naar Phuket. De plicht roept.

11 reacties op “Een mailtje van Remkes”

  1. Ik zou bijna zeggen: die Remkes heeft gelijk! Knap trouwens dat je zijn computer gekraakt hebt, Koelman! :->

  2. Natuurlijk is het belachelijk dat iedereen nu maar roept dat Remkes naar Phuket moest gaan. Dat is nou typisch het gezeur waar Nederlanders zo goed in zijn. Wat moest die man daar die eerste week doen? Vanavond heb ik me ook rot zitten ergeren aan de vragen die Jeroen Pauw bij NOVA daarover aan Bot stelde. Gewoon typisch Nederlands geneuzel.
    Goeie column!

  3. Tuurlijk moet die man daar heen, al laattie alleen maar zijn hoofd zien voor de kiezers te lijmen. Dan had hij maar geen minister moeten worden, iedereen kijkt toch eerst naar de top en hoge bomen vangen veel wind. Maakte Remkes soms gebruik van het bekende (van spaanse oorsprong) webmail systeem dat een voormalige Amsterdamse rechter fataal werd, Koelman?

  4. Tja, en wij maar denken dat Remkes onbereikbaar was;…………wat communiceert dit kabinet toch geweldig!

  5. Als het kabinet net zo goed was in medemenselijk als smoesjes en privacy onvriendelijke maatregelen verzinnen….. ja dan komt het best nog goed!

    Dat getal onder de reactie (5505) moet natuurlijk 555 zijn.

  6. Haha die is goed:) Hij kan ook niks doen, maar ja zijn gezicht laten zien moet je toch ff doen als je zo’n baan hebt… Net als ik altijd even bij de pc van mijn ouders moet kijken als ik er in de buurt ben.

  7. Geweldige colum, zag vandaag zijn stulpje in de krant .. had ik ook niet graag verlaten 😉

  8. Klasse column! Alsof het gezicht van welke politicus dan ook het verdriet minder erg zou maken. Typisch dat eeuwige Hollandse gezeik van lui die alleen maar kunnen kankeren. Ik vraag me af of deze ‘stuurlui aan wal’ zelf een cent geholpen hebben.

  9. tja, als ambtenaar had hij zijn diensten kunnen aanbieden aan de Nederlandse ambassade. Op deze wijze had hij bijvoorbeeld kunnen helpen met het bijhouden van de lijsten vermiste personen, zodat het meer ervaren ambassade personeel zijn energie optimaal had kunnen gebruiken voor de rest.

    hij had op zijn minst kunnen informeren of hij zich ergens dienstbaar kon maken.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll naar top