Fijn om te weten als het over de penis gaat

Weetjes maken het leven aangenamer. Sinds ik dat weet, gaat douchen op de sportschool mij een stuk makkelijker af. Elke man vergelijkt onder de douche namelijk zijn eigen penis met die van de buurman. Bescheiden vanuit een underdogpositie. Waarom is de penis van die ander altijd groter? Fout! De penis van die ander lijkt groter. De eigen penis oogt namelijk kleiner doordat hij van bovenaf wordt gezien. Fijn om te weten, toch?

Trouwens, hoezo klein? Terwijl u blakend van zelfvertrouwen onder de douche staat, kunt u uw buurman op een ander fijn weetje trakteren: “Zeg, wist jij dat jouw penis veel groter is dan die van een gorillamannetje?” Mocht buurman niet terstond de douche ontvluchten, dan kunt u hem de theorie van zoöloog Robin Baker uitleggen. Volgens Baker zit een man genetisch zo in elkaar dat hij wel vreemd móét gaan. Een man doet namelijk niets liever dan zich voortplanten, zo vaak mogelijk. De lengte van zijn penis (inderdaad groter dan de lullige vijf centimeter van een gorilla) is hiervoor een aanwijzing, net als de enorme hoeveelheid zaadcellen die bij een ejaculatie vrijkomt. Het is een schot hagel van jewelste. Eén enkele zaadlozing bevat een slordige driehonderd miljoen spermatozoïden. Daarmee kan de gehele bevolking van de Verenigde Staten worden verwekt.

Heeft Baker hiermee zijn theorie voldoende onderbouwd? Nee, natuurlijk niet, maar nu komt het weetje waarmee u op feestjes (inmiddels bent u op de sportschool niet meer welkom) eenieder stil krijgt. Na een ejaculatie schieten zaadcellen niet als speedbootjes de baarmoeder in, nee, ze worden bijna allemaal opgevangen in een soort reservoir in de baarmoedermond, waar ze enkele dagen kunnen overleven. Van daaruit begint de barre tocht naar boven, richting eileiders.

En die tocht wordt snel ingezet, want in het reservoir in de baarmoedermond is het niet pluis. De penis van een concurrerend mannetje is namelijk heel eenvoudig in staat de daar aanwezige zaadcellen te verwijderen. Hoe? Ze blijven tijdens de daad simpelweg achter de rand van de eikel ‘plakken’. Beelden uitgedrukt: meneer 2 harkt als een volleerd croupier de zaadcellen van meneer 1 naar buiten, om er vervolgens zijn eigen spermatozoïden voor in het spel te brengen. Rien ne va plus!

Wint meneer 2 aldus de strijd of moet hij weer bang zijn voor meneer 3 en ga zo maar door? Nee, het is toch meneer 1 die aan het langste eind trekt. De route omhoog richting eileiders bestaat namelijk uit duizenden kanaaltjes die elk maar net breed genoeg zijn om plaats te bieden aan hooguit twee spermacellen. Daar is dus geen plek meer voor het zaad van meneer 2. Bovendien hoeft meneer 1 niet te treuren om het verlies van miljoenen weggeharkte spermatozoïden. Op een paar duizend exemplaren na, zijn spermacellen die vrijkomen bij een ejaculatie namelijk regelrechte ‘maandagochtendmodellen’. Ze functioneren niet, zijn mismaakt, zwemmen achterstevoren en in rondjes – hoe dan ook: ze zullen de eicel nooit bereiken. Eigenlijk ruimt meneer 2 dus de troep van meneer 1 op. Dáár is de rand van de eikel dus voor bedoeld. Fijn om te weten, toch?

1 reactie op “Fijn om te weten als het over de penis gaat”

  1. Nu eindelijk wetenschappelijk verklaard waarom er in de politiek zoveel eikels rondlopen.
    Zij “harken” de fouten van anderen uit het systeem.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll naar top