Ik voel allang niet meer dat ik leef

“Ik heet Olinka. Ik ben een ijsbeer en slijt mijn dagen in gevangenschap. Vroeger in Wenen, nu in Diergaarde Blijdorp. Wat kan ik verder over mijn leven vertellen? Ik ben zwanger, maar dat is geen reden voor vreugde. Mijn kinderen zullen geboren worden in gevangenschap, leven in gevangenschap en uiteindelijk sterven in gevangenschap.

Blijdorp. Alleen de naam al. Alsof dieren hier gelukkig zijn. Maar misschien zegt het iets over de bezoekers die hier komen. Blijkbaar stemt het hen vrolijk dieren in gevangenschap te zien. Ik heb nooit begrepen waarom. Wat hebben wij dieren hen ooit misdaan, dat dit ons lot is?

Eerst moordde de mens onze soortgenoten uit. Daarna nam hij ons gevangen omdat we met uitsterven worden bedreigd. Moesten we een fokprogramma in. Maar waarom? Onze jonkies worden nooit in de natuur geplaatst. Ze worden met andere dierentuinen geruild. Om ‘educatieve redenen.’

Laat me niet lachen. Kinderen kunnen beter naar National Geographic kijken als ze dieren in hun natuurlijke omgeving willen zien. In een dierentuin vind je enkel neurotische dieren, gevangen gezet ter meerdere eer en glorie van de mens.

Vroeger vrat ik mijn vacht kaal. Nu niet meer. Na al die jaren gevangenschap is er een deken van gelatenheid over me neer gedaald. Ik voel allang niet meer dat ik leef. Tot afgelopen zondag, de drukste dag uit de geschiedenis van Blijdorp. Bezoekers mochten gratis naar binnen, op voorwaarde dat ze de petitie tekenden tegen de bezuinigingen die de gemeente Rotterdam wil doorvoeren. Zo kocht Blijdorp 46.500 steunbetuigingen, want de directie vreest voor het voortbestaan. Ik wist niet wat ik hoorde! Stel je voor, de sluiting van Diergaarde Blijdorp! Het mooiste nieuws sinds jaren! Laat het alsjeblieft gebeuren!

Wat zegt u? Zal ik mij nooit staande kunnen houden in de vrije natuur? Dat weet ik zelf ook wel. Maar liever sterven in vrijheid dan leven in gevangenschap. Al geloof ik niet dat mij dat is gegund. Ik word gewoon naar een andere dierentuin overgeplaatst. De mens kent geen genade.

Stemt u dat droevig? Ach, ik ken mijn lot, voor mij is het allang te laat. Maar mocht u zich ooit afvragen waarom dieren in gevangenschap zo vaak hun jongen doodbijten, dan weet u nu het antwoord. Uit liefde.”

19 reacties op “Ik voel allang niet meer dat ik leef”

  1. Pijnlijk waar. Ik voelde om die reden ook meer sympathie voor Bokito dan voor zijn gestoorde slachoffer. O ja en die olifant in Emmen die een paar jaar geleden onder verdachte omstandigheden in een greppel om het leven kwam, die pleegde gewoon zelfmoord. Dat is mijn stellige overtuiging.

  2. Haha, hier ben ik het zo mee eens! Nu we allemaal Earth op Blu-Ray hebben is het tijd om te stoppen met deze martelpraktijken. Alternatief is een savanne aanleggen in Nederland, dat zou ik ook nog acceptabel vinden.

    Toch is het nog niet zo ziek als circusdieren. Dat dat nog legaal is vind ik werkelijk absurd. Dieren die kunstjes moeten doen zodat ze op mensen lijken… Bah!

  3. Zo mee eens Luuk, de enige tweee dierentuinen die in mijn ogen acceptabel zijn, safaripark de Beekse Bergen en papagaaienopvang Veldhoven.
    De rest mogen ze van mij per direct sluiten.

    Ben het ook helemaal eens met miezer v.w.b. cirusdieren.

    Mij zie je dan ook al jaren niet meer in een dierentuin of circus.

  4. Het kan ook tamelijk eenvoudig: geef de wereld terug aan de natuur. Hoe dan? De mens moet in 6 steden in de wereld wonen, op elk continent 1 grote stad. Om elke grote stad komt 1 groot landbouwterrein en 1 groot industrieterrein. Verder moet iedereen vegetariër worden (vleeseters hebben namelijk minstens tien keer zoveel vierkante meters voor hun voeding nodig). Alles wat de mens verbruikt, moet gerecycled worden.

    Die grote stad van Europa kan in Nederland komen. Dat betekent: 1/6 deel van de wereldbevolking, dat is 1,1 miljard mensen, op een bruikbare oppervlakte van ongeveer 30.000 vierkante kilometer, oftewel 30.000.000.000 vierkante meter. Dat betekent 27 vierkante meter per bewoner. Deze mensen kunnen wonen in standaardwoningen voor 1-, 2- of meerpersoonshuishoudingen. In een meerpersoonswoning kunnen maximaal 6 mensen wonen (daarvan moeten er dan wel 2 in een stapelbed). De woningen zijn allemaal flatgebouwen van minimaal 10 verdiepingen, en elke verdieping heeft 10 woningen. Elk gebouw heeft dus 100 woningen. De begane grond kan bestemd zijn voor invaliden, winkels, bedrijven, overheden, scholen en andere instanties. Zo blijft 90% van de grond open voor parken en andere recreatie. De rest van Nederland blijft natuur (duinen, watergebieden, etc).

    Nog zo een oppervlakte is nodig voor landbouw, energievoorziening en industrie. Dat zou dus kunnen in een stukje Duitsland en een fiks deel van België, oftewel de rand om Nederland.

    De rest van Europa kan wild natuurgebied blijven.

    En nu niet gaan roepen dat je hier niet wilt wonen. Dat is namelijk heel goed, dat je hier niet wilt wonen: dan heb je namelijk ook niet zo’n zin om kindjes te maken. Dan groeit de wereldbevolking minder snel, of helemaal niet meer. En jouw kinderen zijn er snel genoeg aan gewend, en hun kinderen weten echt niet beter (ja opa, we weten die verhaaltjes van vroeger nu echt wel, ik ga nu even skydiven vanaf die coole torenflat van 30 verdiepingen waar iedereen net even wat meer ruimte per persoon heeft en een geweldig uitzicht).

    Ook prima als einde van alle oorlogen. Niemand heeft nog een reden om oorlog te voeren. Heilige gebieden bestaan niet meer. Iedereen heeft evenveel ruimte (en niet meer nodig dan dat), dus claims dat er meer ruimte nodig is kunnen als onzin opzij geschoven worden.

    Klaar. Probleem opgelost.

    Oh ja, voor de mensen die hier echt niet willen wonen: maak samen met je vriendjes maar een paar ruimteschepen en ga op de Maan, Mars, Mercurius, de asteroïden en de manen van Jupiter en Saturnus wonen, daar heb je alle ruimte en je bent heeeeel bijzonder. Doei.

  5. Ik vind het stuk van Luuk toch iets realistischer dan jou ractie Wendy.

  6. @chris “Ik vind het stuk van Luuk toch iets realistischer dan jou ractie Wendy.”

    Natuurlijk. Mijn reactie was ook niet bedoeld als realistisch en uitvoerbaar project. Hoogstens als gedachtenexperiment. Stel je voor dat…

  7. Na het lezen van je stuk loop een beetje te ijsberen in de kamer van T.V. naar de P.C. van P.C. naar T.V.
    En plotseling realiseer ik me, Ijsberen Ijsberen.

  8. @keihard: daar hebben wilde honden en katten het volgens mij vervelender dan als gezelschapsdier. Die van mij waren aan het creperen buiten en lijken het bij ons stukken beter naar hun zin te hebben.

  9. Luuk, bedankt namens alle dierentuindieren voor deze mooie column! Er is een tijd geweest dat men wat kritischer keek naar dierentuinen. Helaas lijkt het nu in de media weer zeer vanzelfsprekend dat we dieren opsluiten voor ons vermaak. Iedere keer weer die foto’s op de voorkant van de krant (ook in de Metro) over een geboren gorillajong of ijsbeerjong. Nooit eens een foto van bijvoorbeeld de bruine beer in Artis die uit armoede vrijwel continu rondjes draait. Of van die zwarte panter die continu langs de tralies heen en weer loopt. Voor ons plezier maken wij psychiatrische patiënten van deze dieren. Lang geleden zat een van de olifanten in Blijdorp vastgeketend in het binnenverblijf. De stenen muur vertoonde slijtplekken door het telkens slaan met zijn hoofd tegen de muur. ‘Het is zo leuk voor de kinderen’ hoor je altijd als veel gebruikt excuus. En de dierentuinen beweren dat kinderen zo nog in aanraking komen met de natuur. Maar dit is helemaal geen natuur. Het dier wordt tentoongesteld, hoe hij zich in de natuur gedraagt kan je niet eens zien omdat die mogelijkheden voor het dier er niet zijn. Inplaats van dat er bij kinderen respect wordt bijgebracht voor dieren leren zij het tegenovergestelde: dat wij dieren voor ons plezier gevangen mogen houden en dat het klaarblijkelijk niets uit maakt dat zij daaronder lijden

  10. Luuk, je column was geweldig. Zelden of nooit las ik zo’n sterke tekst over dit onderwerp.

    Zelf heb ik gereageerd op het redactionele commentaar in NRC Handelsblad van 22 oktober j.l.: ‘Onvervangbare apies’. Het raakte kant noch wal.
    Niet denken dat ze het plaatsen.

    Je zal maar dier zijn in deze wereld.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll naar top