Illusie

Derek Ogilvie, het Schotse medium, is op tv. Hij staat voor een zaal. De zaal zit vol met mensen die een dierbare hebben verloren. Allen hopen vurig op een boodschap van hun gestorven geliefde.

Derek stapt op een jonge vrouw af, op de eerste rij. Hij wil weten voor wie zij komt. Ze vertelt dat haar moeder enkele maanden geleden is overleden. Derek knikt. Goed nieuws, haar geest is aanwezig. “Je moeder staat achter je met een ring”. Derek wil weten waarom. De jonge vrouw vertelt dat haar moeder een ring had waar ze heel zuinig op was. Bewonderende kreten in de zaal. Knap dat Derek dat weet!

Hoofdschuddend zit ik voor de buis. Ja, zo kan ik het ook: ‘je moeder staat achter je. Ze heeft een pot thee in haar hand. Waarom?’

Na de reclame geeft Derek een privé-reading bij mensen thuis. Hij is akelig trefzeker en weet opvallend veel details over de overleden zoon des huizes. Na afloop zijn de ouders diep onder de indruk. “Wat een mooi moment”, verzucht de moeder. Alles wat Derek Ogilvie zei, “was exact goed”.

Vraag ik me toch af, hoe flikt Derek Ogilvie dat? Is hij een kundig ‘cold reader’? Met andere woorden: Derek suggereert iets (“ik zie een oude man”) en de cliënt vult het vervolgens in (“dat moet wel mijn opa zijn!”). Of heeft hij via de redactie van het programma voorkennis gekregen? Derek ontkent dat overigens ten stelligste. Of wordt er veel geknipt in de opnamen en krijgen we de missers niet te zien? Ik weet het niet. Piekerend zet ik de televisie uit.

Een dag later. David Copperfield op tv. De illusionist rent met zijn assistente heen en weer over het podium. Veel parmantige pasjes en grote gebaren. De assistente kruipt onder een tafelblad met een gat erin. Ze steekt haar hoofd door het gat. David plaatst een houten kistje over haar hoofd. De muziek zwelt aan. Dan gebeurt het. David Copperfield wrikt met een enorme zaag het kistje los van het tafelblad. Een vreemde gewaarwording. De illusionist rent rond met het kistje met daarin het hoofd. Hij laat het hoofd zien aan het publiek. Enkele meters verderop, onder het tafelblad, beweegt de romp van de vrouw alsof er niets aan de hand is. Of toch wel, haar handen zoeken haar hoofd.

Vraag ik me toch af, hoe flikt David Copperfield dat? De assistente draagt een pruik en een grote zonnebril. Waarom is dat? Misschien heeft het er iets mee te maken. Ik weet het niet. Piekerend zet ik de televisie uit.

Inderdaad, ik weet het niet. Maar wat ik wél weet, is dat geen enkele aanhanger van Derek Oglivie ook maar één seconde gelooft dat David Copperfield zijn assistente echt heeft onthoofd – ook al heeft hij het met eigen ogen zien gebeuren. Waarom dan wel geloven dat iemand met overledenen kan praten? Wat is het verschil? David Copperfield en Derek Oglivie. Beiden creëren een illusie. Meer is het niet.

6 reacties op “Illusie”

  1. Mooi Luuk, dat je die oplichter ook eens aanpakt. Had wat mij betreft nog wel wat scherper gemogen!

  2. Ha die Luuk, het is bij zowel Derek als David ook zo dat Occam’s Razor altijd werkt. De meest eenvoudige en voor de hand liggende verklaring is waarschijnlijk de juiste. Niet alleen scheppen beiden een illusie, het is eigenlijk al met al ook niet zo moeilijk om te zien hoe het zit.

    Ik stop zelf niet graag bij het hoofdschudden, ik geloof dat ik alle illusies van Copperfield wel heb ontleed. Voor een break-down van een uitzending van Derek kan ik je deze pagina aanbevelen: http://logates.com/2008/05/12/derek-ogilvie-een-uitzending-geanalyseerd/

    Het verschil is wel dat ik nog steeds met veel plezier naar illusionisten kijk. Maar ik walg van snoeiharde emotiemisbruikers als Derek en, helaas, vele anderen.

    Ik neem aan dat je, hoofdschuddend en meer, bekend bent met het werk van James Randi (http://jref.com) die vele van deze slechte mensen heeft ontmaskerd.
    Goed verhaal!

  3. aagje van lent

    Zou graag een reading voor mij dochter bij haar thuis willen met Derek Olivier. Graag hoor ik van u of dat mogelijk is en wat de kosten ervan zijn.

    Met vriedelijke groet;

    Aagje van Lent

  4. Derek Olivier

    Beste Aagje,
    Mijn readings kosten 10 euro per avond en twee gesmeerde krentenbollen. Ik read ongeveer één uur en daarna mag je vragen stellen waarover het gaat. Het liefst read ik streekromannetjes waarin de boerendochter er flink van langs krijgt.
    Met vriedelijke groet,
    Derek Olivier

    p.s. Hoop trouwens niet dat je me verwart met Derek Ogilvie: die is duurder en heeft een hele slechte smaak qua readen.

  5. Wat Ogilvie doet is cold reading of hot reading toepassen. Deze failliete kroegbaas uit Schotland kan evenmin met de overledenen communiceren als jij en ik ! De Amerikaanse goochelaar James Randi looft een miljoen dollar uit voor diegene die bewijst over paranormale gaven te beschikken, heeft Ogilvie onder gecontroleerde omstandigheden laten testen in hoeverre hij over telepathische vaardigheden beschikte ! Derek zou die miljoen dollar wel ff meenemen naar Engeland om daarmee de hele wereld op de kop zetten. Maar Derek Ogilvie bleek opeens helemaal niet meer over die buitenaardse gaven te beschikken, zijn telepathische gaven werkten niet bij Randi….goh, wat vreemd, op de televisie lukt hem alles. Het zijn allemaal charlatans, niemand uitgezonderd.

    Ga lekker voor het geld naar de Chinees.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll naar top