Arme Amalia, is dat nu ouderliefde?

Sinds dinsdag is Amalia met haar negen jaar de jongste kroonprinses ter wereld. Zou ze er zin in hebben? Vast wel, hoor ik u zeggen. In de Nieuwe Kerk kon ze tijdens de inhuldiging een geeuw niet onderdrukken. Buiten steeg direct gejuich op. En gelach toen ze minzaam knikte, nadat haar naam was genoemd.

Arm meisje. Ik dacht aan het televisie-interview met Willem-Alexander en Máxima. “Amalia beseft heel goed dat zij daarna aan de beurt is,” sprak mama. Waarop papa aanvulde: “Ze weet het precies. Haar eerste vraag was ‘hoeveel jaar ga jij het doen?’ Zo van: dan kan ik alvast een streep zetten in mijn agenda.” Bewonderende blikken. Nou nou nou, wat een pientere meid!

“Amalia weet waar ze aan toe is,” kopten media de volgende dag. Onbegrijpelijk. Een meisje van negen jaar, godbetert. In wat voor harteloos land leven we eigenlijk? Papa en mama die hun kind van negen klaarstomen voor een leven als tennisprof, riskeren bezoek van de Kinderbescherming. Toch vreemd dat ouders die hun kind klaarstomen voor koningin, dat risico niet lopen. Is dit nu ouderliefde? Nee, het is een flagrante schending van Artikel 18 van de Rechten van het Kind: “De eerste zorg van ouders is het belang van het kind.” Precies, het belang van Amalia. Niemand heeft er oog voor. Zolang ze maar koningin wordt, dan is het goed.

Indoctrinatie, ik heb er geen ander woord voor. Natuurlijk, officieel heeft Amalia de keuzevrijheid. Ze mag zelf bepalen of ze koningin wordt. Tenminste, in theorie. Want hoeveel kroonprinsen en -prinsessen hebben ‘nee’ gezegd in de Nederlandse geschiedenis? Precies, nul. Willem-Alexander weet daar alles van. Op zijn zeventiende kreeg hij van een journalist de vraag voorgelegd: “Als ze zouden zeggen: je mag kiezen. Jij wordt koning of je broer Friso. Wat zou je doen?” Willem-Alexander antwoordde: “Dan zou ik zeggen: broer, neem het maar over.” Maar zo werkt het niet. Willem-Alexander is de kroonprins, hij heeft niet te kiezen. Welbeschouwd had de Kinderbescherming toen moeten ingrijpen.

Het beste argument tegen de erfelijke troonopvolging, is die ene wens van iedere ouder: mijn kind moet het beter krijgen dan ik het ooit had. Welnu, die wens kan Willem-Alexander gevoeglijk op zijn buik schrijven. En hij weet het – maar doet er niets aan. Arme Amalia. Arm, lief klein meisje. Haar enige kans op een gelukkig leven, is afschaffing van de monarchie. Overdrijf ik? Laat ik de hamvraag dan anders formuleren, beste lezer. Stel, u heeft een dochter van negen. Zou u haar laten ruilen met Amalia?

3 reacties op “Arme Amalia, is dat nu ouderliefde?”

  1. Je kan het ook anders formulieren.Hoeveel meisjes van die leeftijd dromen om een prinses te zijn.

  2. Ik hoorde vanmorgen uit zéér betrouwbare bron dat pa en ma Koelman hun negenjarige zoon geïndoctrineerd hebben, in de verwachting dat zoonlief zo bekend zou worden als columnist, dat zoonlief ze een leuk vrijstaand optrekje van 135m2 zou geven. Iedereen weet toch dat Metro goed betaald. 🙂

  3. Raarinelkaar

    Royals zijn gevangenen van hun fanclub/stalkers en zij bevestigen dit eufemistisch met de spreuk ‘noblesse oblige’.
    Maar ontsnapping is mogelijk voor de moedigen:
    De Britse Eduard VIII deed afstand van de troon, omdat hij wilde trouwen met de al twee keer gescheiden Amerikaanse Wallis Simpson. Amalia heeft 2 zusters als ze die baan later toch niet ziet zitten.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll naar top