André Kuipers aarde

Het kaasplankje van André Kuipers

Terwijl u deze column leest, raast André Kuipers in een raket van Russische makelij richting internationaal ruimtestation ISS. Daar zal hij een klein half jaar verblijven, samen met twee andere astronauten. André heeft zijn maanden in de ruimte perfect uitgekiend. Net weg voor de kerststress, en op tijd terug voor het EK voetbal.

Wat me vooral opvalt in de berichtgeving: astronautenvoedsel bestaat niet meer. Achttien minicontainers met bagage en voedsel gaan met André Kuipers mee de ruimte in. Met daarin onder meer tien kilo Hollandse kaas van kaasfabriek Westland uit Huizen. De woordvoerder vol trots: “we hebben flink heen en weer gemaild hoeveel inch de kaasblokjes mochten meten.”

Dat heeft André dus prima geregeld. Lekker met de maten kaas eten, zo uit het vuistje. Het maakt alles wat knusser aan boord – en terecht, want léven moet je in de ruimte, niet óverleven. Vandaar die achttien minicontainers. Het is traditie dat de bemanning niet precies weet wat er in die containers zit. Dat vind ik mooi. Kom je bij het uitpakken eerst de verwachte robotarm tegen, en daarna plots een keukentrapje.

Maar het allermooist zijn natuurlijk de rondjes rond de aarde. Zestien keer per dag. Dat is elke negentig minuten de zon zien opkomen en weer ondergaan. André kan er geen genoeg van krijgen. Daar hangt hij weer, achter een patrijspoortje. Ver beneden hem, te midden van het diepe zwart, draait een reusachtige blauwwitte bol onder hem door. De glimlach wijkt niet van André’s gezicht. Geluk maakt alles gewichtloos.

Drie astronauten in de ruimte? Drie jongetjes op schoolkamp worden het, de komende maanden. Ik heb daar wilde fantasieën over. André die door de cabine zweeft, met één arm gestrekt langs het hoofd. “Wie beeld ik nu uit? Wie beeld ik nu uit?” Even later: “Nee fout! Zal ik het zeggen? Super Grover!”

Grappen maken, dollen, elkaar uitdagen. Een half jaar zonder vrouw! Oei oei oei! Steelse blikken, gepoch. Wie wil het eens proberen met de robotarm? Even later zweeft een vormloos wit kloddertje door de cabine. André er achteraan met een plastic boterhamzakje. Wat verderop zweeft een kaasplankje, maar dat maakt niet uit. Veel beter dan dit wordt het leven niet. André Kuipers is in de ruimte. Hij zweeft van geluk.

Pas nu begrijp ik de volle impact van die uitdrukking.

8 reacties op “Het kaasplankje van André Kuipers”

  1. Canis Spurcus

    Mooi he! Het stralende gezicht van iemand wiens dromen uitkomen. Meende het ook te zien bij Robert Dijkgraaf toen hij in DWDD vertelde directeur van het Institute for Advanced Study te worden per juli 2012.

    Maar misschien zie ik gewoon graag blije wetenschappers.

  2. Nou Luuk, je pennetje krast niet meer zo scherp in de huid zeg, met dit soort brood-met-boter-en-kaas-lulartikeltjes.

  3. Moet je tijdens het masturberen in gewichtloosheid vastgebonden worden om te voorkomen dat je wordt afgeschoten, leuke vraag voor onze Dre bij terug keer op de planeet, enne luuk jij mag hem stellen.

  4. Evert:”Drie van de zes vertrekken weer, Wendy”

    Tsja, ze vertrekken uiteindelijk natuurlijk alle zes…
    De eersten die vertrekken waren de drie al aan boord waren toen André en zijn twee medereizigers erbij kwamen. Die eerste drie vertrekken in maart. Dus voorlopig zijn er echt nog wel zes mensen aan boord.
    Overigens, Kuipers komt in mei terug naar de Aarde.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll naar top