Levensgenieter

Mensen die zichzelf ‘levensgenieter’ noemen, wat heb ik daar een hekel aan. Het woord is vooral op internet populair. In de bio’tjes die mensen op sociale media naast hun foto bij elkaar fantaseren, kom je het woord verbazingwekkend vaak tegen. Ik ben er eens op gaan letten. Lieden die het belangrijk vinden dat je weet dat ze een levensgenieter zijn. Geen idee waarom. Bovendien is een levensgenieter nooit ‘zomaar’ een levensgenieter.

Nee, daar komt blijkbaar meer bij kijken. De een noemt zich een ‘allround levensgenieter’, de ander een ‘levensgenieter pur sang’ of een ‘zelfbewuste levensgenieter’. Het lijkt wel een epidemie. Laatst nog zag ik een personeelsadvertentie waarin ze zochten naar een ‘carrièregerichte levensgenieter’. Blijkbaar hebben levensgenieters dus ook speciale beroepen. En jawel hoor! Op de website nationaleberoepengids.nl is zelfs een aparte categorie voor hen aangemaakt. Maar liefst honderdzestig beroepen zijn prima geschikt voor levensgenieters. Advertentieverkoper bijvoorbeeld. Maar ook artsenbezoeker, kermisexploitant of bloemschikker. Vraag me niet waarom. En vraag me ook niet waarom je zo vaak “hij was een echte levensgenieter”, hoort op uitvaarten. Nou, dan weet je het wel. Schuif die kist alsjeblieft zo snel mogelijk de oven in, want over deze dode valt echt he-le-maal niets interessants te melden. Treurige in memoriams leveren dat op. Behalve dan dat de overledene heel creatief was (iets met suikerzakjes sparen), spontaan en natuurlijk vrijgezellig: “Bert zei altijd: echtgenoot is de verleden tijd van echt genieten”.

Maar bij het woord ‘levensgenieter’ moet ik toch vooral denken aan Nick Vujicic. Wie ooit wel eens op zondagochtend, nog brak van de kater, al zappend bij The Hour of Power uitkwam, kent deze evangelist en spreker. Nick heeft geen armen en geen benen. Ziet u hem maar als een sprekend rompje met een hoofd erop. Iedereen die Nick heeft zien en horen evangeliseren, zegt: “En wij maar klagen en klagen. Moet je hem eens zien. Hij is hartstikke tevreden en dankbaar, en een motivatie voor iedereen. Een echte levensgenieter!” Ik denk, wanneer ik Nick zie: ben ik nu gek, of hij? En ik denk ook dat Nick privé zwaar depressief is, ook al roept hij steeds “no arms, no legs, no worries!” Dank je de koekoek. De enige reden dat hij geen zelfmoord pleegt, is omdat dat moeilijk gaat, zo zonder armen en zonder benen. “Levensgenieter tegen wil en dank,” noem ik dat. Maar die omschrijving kom je vreemd genoeg precies nul keer tegen op Google.

5 reacties op “Levensgenieter”

  1. Poppekop

    Vooral de levensgenieters met als hobbies internetten, dvd’s verzamelen en tv kijken.. die genieten echt, van andermans leven

  2. Teun Putmans

    Had die meneer aan het einde nog nooit gezien. Het is mooi dat hij het juiste beroep gekozen heeft!

  3. Raarinelkaar

    Bij mensen waar alles op rolletjes verloopt is de waardering voor het leven meestal neutraal. Waarom je druk maken als tegenslag uitblijft. Deze bofferds zouden de echte genieters moeten zijn, maar zie het gros vd mensheid baalt van het bestaan maar koestert/gebruikt het woord idd als dekmantel.

  4. Ik ben het met je eens dat juist mensen die zichzelf heel geforceerd benoemen tot levensgenieter vaak saaie mensen zijn die teveel aan de buitenwereld willen bewijzen dat ze gelukkig zijn.

    Maar er is 1 soort volk erger: zure calvinisten die alleen maar cynisch over alles zijn en roepen dat alles kut is en nooit eens lekker op een terrasje van een biertje genieten of het er van nemen op een heerlijke vakantie. Die mensen hebben helaas vaak de ‘kwaliteit’ om het te verpesten voor mensen die het leven wel mooi vinden, met hun zwarte en verneukte blik op het leven.

    Dan toch liever iemand die zichzelf op Twitter tot levensgenieter bombardeert.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll naar top