Mart en Ria

Ik weet het nog goed: maart 2006 en ik was dagenlang compleet overstuur: Ria Visser heeft seks gehad met Mart Smeets. Meerdere keren zelfs. Ze deed de bekentenis in de show van Paul de Leeuw. “Heb je seks gehad met Mart Smeets?” vroeg Paul.
“Ja,” antwoordde Ria, “het is echt waar.” Gevolgd door een zacht “sorryyyy…” toen het publiek spontaan applaudisseerde. Wanneer de geslachtsgemeenschap plaatsvond, wilde Ria niet vertellen. Smeets zelf was not amused met de onthulling. “Ik moet nu wel even het een en ander aan mijn vrouw uitleggen.”

Nee, dan Ria. Arm kind, wat moet dat slechte seks zijn geweest. Ik begrijp het niet. Mart Smeets, het fossiel van Studio Sport, daar wil je als moderne, geëmancipeerde vrouw toch niet naakt onder gevonden worden? De kwestie laat me niet meer los. Lag het geweten van de Nederlandse sportjournalistiek met dat drassige lijf van hem boven- of onderop? Ik denk bovenop – en met zijn trui nog aan. Want zo is Mart: geen plichtplegingen, maar broek omlaag, standje missionaris en gáán. Het enige wat je aan Mart in actie ziet, zo schat ik in, zijn de vormeloze billen van een man die allang met pensioen had moeten zijn.

Klopt dat een beetje, Ria? Ik ga even verder. Mart lijkt me een man van de klassieke stempel. De anchorman van Studio Sport neukt zoals er geneukt wordt in films als De Tiroler Seks Express en In Tirol hangen de slipjes aan de Alpen. Meer referentiekader heeft hij niet, want Mart leeft voor de sport. Áls hij zijn kleren al uit doet, dan houdt hij in ieder geval de sportsokken aan. Hij kneedt je borsten, kreunt amechtig en gooit grommend het hoofd in de nek bij de ontlading. Klopt mijn inschatting een beetje, Ria?

Je hebt me trouwens wel laten schrikken. Mart Smeets die seks heeft met een ander, dat verwacht je niet van de nestor van de Nederlandse sportjournalistiek. Ik bedoel: die man is zo ijdel dat hij meer dan genoeg heeft aan zichzelf. Smeets en seks. Dan denk ik aan Mart tijdens de Ronde van Frankrijk, hevig masturberend op een chemisch toilet, ergens achter de commentaarcabines. Zwaar hijgend en snuivend, met de roede in de hand zichzelf naar een ontlading trekkend, om op het moment suprème uit pure geilheid zijn eigen naam uit te schreeuwen. Dat resoneert lekker in zo’n klein plastic kot, en dat is fijn want Mart hoort niemand liever dan zichzelf. Ja, zo is Mart. Tenminste, dat dacht ik.

Nu weet ik beter. Dankzij jou, Ria. ‘Mart de sneeuwschuiver. Pas maar op dat je daar niet onder terecht komt.’ Is dat je boodschap? Maar waarom vertel je zoiets eigenlijk op televisie? Wat is de achterliggende gedachte? Moet ik na jouw onthulling iets gaan denken over Smeets’ opmerking dat Irene Wüst “een dol wijf is”?
En als Mart in het programma Café Torino tegen Marianne Timmer zegt: “In Nagano was je een veulen, nu ben je een vrouw,” wat betekent dat dan volgens jou? En Smeets’ geschurk afgelopen zomer tegen Leontien van Moorsel, heb je daar misschien wat meer achtergrondinformatie over?
Hallo Ria! Contact! Vertel eens wat meer. Wie A zegt moet ook B zeggen. Ik mis de ranzige details. Maar misschien moet ik nog even geduld hebben. Ik lees dat je journalist en schrijfster bent. Ben je toevallig bezig met je memoires? En hoe gaat die bestseller heten? ‘Onder de commentaardesk’, ‘Dweilpauze met Mart Smeets’ of toch maar gewoon ‘De Torino Sex Express”?

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll naar top