Minister van niets

Maria van der Hoeven. Maanden uit beeld, maar daar is ze opeens weer. De minister van Economische Zaken schoof aan bij Pauw & Witteman. Ze kwam melden dat de werkloosheid het komend jaar mogelijk oploopt tot acht procent. Nou ja, zo ongeveer dan. Misschien meer, misschien minder, niemand die het weet. Maria sloot in ieder geval niets uit. Waarmee zij maar wilde zeggen dat die ‘acht’ net zo goed elk ander getal tussen de nul en honderd kan zijn.

Zo kennen we Maria van der Hoeven weer: je hebt er niets aan. Maar ja, ze bedoelt het zo goed. En dan kijkt ze er ook nog eens zo monter bij. Logisch dus dat Pauw en Witteman het haar verder niet lastig maakten en snel over carnaval begonnen.

“Laten we blij zijn!” riep Balkenende ooit. Dat is Maria uit het hart gegrepen. Soms neemt ze haar blokfluit mee naar de Trêveszaal, want van je do-re-mi-fa-so-la-si-do is de beste remedie tegen alles. Dat heeft Maria – van huis uit onderwijzeres – geleerd op de Kweekschool. Wat is ze toch een heerlijk spontane, Limburgse meid! Bij haar schijnt altijd de zon. Ze is de Marijke Helwegen van het kabinet.

Tenminste, dat zou je denken. Maar wanneer je goed naar haar kijkt, dan voel je het schrijnen. Die kaarsrechte rug, dat stijf scharnierende hoofd, de wassen glimlach. Dit is geen echte vrolijkheid. Dit is vrolijkheid die je aan en uit kunt zetten. Ik vermoed dat de knop ergens onderaan haar rug zit. ’s Avonds in bed zet Maria haar glimlach uit. Dan zakken de mondhoeken en heeft ze eindelijk rust. De volgende dag, wanneer ze de voordeur open doet, gaat de knop weer om. Dan is de blijdschap er weer.

Zo doet Maria het al haar hele leven. Haar glimlach is haar pantser. Elke vergadering in de Trêveszaal is het weer goed opletten. Waar het over gaat? Ze heeft geen idee. Maar wie spreekt, kan altijd rekenen op haar niet aflatende aandacht. Maria kijkt allerhartelijkst, knikt instemmend en na afloop ruimt ze de kopjes op.
Ja, ze kent haar plaats, maar daar hoeven we verder geen medelijden mee te hebben. Maria heeft het op haar manier toch maar mooi tot minister geschopt.

10 reacties op “Minister van niets”

  1. @ Jelle: Als Vogelaar zo vrolijk had gelachen als Maria, was ze vast nooit het slachtoffer geworden van GeenStijl. Vogelaar had een beetje last van het Melkertsyndroom, terwijl Maria misschien het beste vergeleken kan worden met een heleboel staatssecretaressen van onderwijs. Altijd domme parelkettingen met een glimlach die je er met een bordenwisser nog niet af krijgt.

  2. Luuk, al weer waar, Oo, Oo, Den Haag, moooooie stad achter de Duinen. Trouwens het is do-re-mi-fa-so-la-TI-do. Dus TI in plaats van SI, aldus mijn wederhelft (ook leerkracht).

  3. Rectificatie, het is inderdaad SI, i.p.v. het voorgestelde TI, waarvan akte.

  4. Ze was ook voorstander, toen ze nog min. van onderwijs was, voor het invoeren van creationisme, inbtelligent design, op de scholen. Merouw heeft slechts ULO verder nooit iets bijgeleerd.

  5. maria kan beter net zo als iedere andere vrouw gewoon gaan werken,maar geen moeilijk werk.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll naar top