Ongevraagde telefoontjes? Bel me wel!

Bah! Dit kabinet haalt alle kleine geneugten uit het leven. Neem nu staatssecretaris Frank Heemskerk van Economische Zaken. Hij wil een eind maken aan ongevraagde telefoontjes van bedrijven.

U kent ze wel, belletjes rond etenstijd om u een abonnement, verzekering of groene stroom aan te smeren. Daar komt vanaf 2008 een eind aan. Dan moeten belbedrijven een speciaal ‘bel me niet’-register raadplegen voor ze consumenten bellen. Wie zichzelf bij zo’n register heeft aangemeld, mag niet meer gebeld worden. Wat een pech. Zo sterft telefonische colportage een stille dood. Ik vind het juist heerlijk als ze me bellen.

Doorgaans luister ik een seconde of tien belangstellend naar het inleidende praatje van de colporteur, meestal een werkstudent. “Dat klinkt heel aantrekkelijk,” is mijn standaard reactie, gevolgd door een “maar heeft u even een momentje?” Nou, dat heeft de jongen aan de andere kant van de lijn wel. Niet in de laatste plaats omdat zijn draaiboek hem verbiedt uit eigen beweging op te hangen. Ik leg de hoorn naast de telefoon en begin in alle rust aan de avondmaaltijd. Tussen de soep en de aardappelen door, neem ik nog een keer de hoorn ter hand: “klein momentje, ik kom er aan!”

Na het toetje (“Bent u daar nog? Mooi. Binnen drie tellen ben ik bij u!”) is het tijd de vaatwasser in te ruimen en een bakje koffie te drinken. Daarna steek ik de colporteur nog even een hart onder de riem: “dank u wel voor het wachten. Waar ging het ook alweer over? O ja, goedkoper bellen. Nou, dat lijkt we wel iets. O, wacht even.”
Op naar de voetbaltraining.

Anderhalf uur later, bij thuiskomst, is het altijd even spannend. Hangt hij nog aan de lijn? Ja hoor!
Het is een heerlijke sport. Mijn record staat op 3 uur, 33 minuten. Veel varianten zijn mogelijk. De hoorn op de rand van het bed leggen terwijl u de liefde met uw vrouw bedrijft (“Ik kom zo!”), is zeker een aanrader.

Ik zal ze missen, mijn telefonische vrienden.

6 reacties op “Ongevraagde telefoontjes? Bel me wel!”

  1. Poppekop

    haha ik heb het wel eens geprobeerd, maar ze hing echt na een paar minuten al op. Heel flauw. Gelukkig belde ze wel 3 keer terug om iedere keer weer net zo beleefd te beginnen 😀

    Gelukkig hoef je je niet af te melden voor deze geneugte

  2. Toen ik reageerde op de vraag of ik aanwezig was met ‘nee, ze is er niet’, begonnen mijn dochters – we zaten inderdaad te eten – te roepen: ‘ze is er wel hoor, je wordt gefopt’.

  3. studenten die proberen wat bij te verdienen, moeders die dit als laatste optie hebben aangenomen. Jaren in telemarkting gewerkt en geloof me als ik zeg dat niemand daar voor z’n lol zit. Helaas denken veel mensen dat telemarketeer vogelvrij is.Kan veel respect op brengen voor iemand die (bij voorbaat) zegt dat ie geen interesse heeft, maar Luuk, jouw nummer had ik aan al mijn collega’s gegeven zodat deze vrienden je allemaal 3x per avond kunnen bellen.

  4. Als ze opbellen om te vragen of je intresse hebt in een abbonnement op een krant ze helemaal uit laten praten , en zeggen dat je wel intresse hebt dan op het laatst vragen of ze hem dan elke dag in braille kunnen leveren .
    De reactie van zo iemand is dan heel grappig

  5. @ Daffy: Dat is nooit een excuus om andere mensen lastig te vallen. Ik werk zelf op een klantenservice . Daar wordt me af en toe gevraagd of ik mensen een extra ‘dienst’ wil aansmeren of hen ervan wil weerhouden om bestaande diensten op te zeggen. Ik weiger dat pertinent. Mijn baan is om klanten te helpen, niet om ze lastig te vallen. Een baan in de telemarketing is moreel niet te verkopen.

  6. PS: Ik ben zelf student, en kan dus uit ervaring vertellen dat een “ik-val-graag-andere-mensen-lastig-baan” echt niet de enige optie is.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll naar top