Respect

Vandaag viert Nederland de allereerste Dag van Respect. Op honderd basisscholen verspreid over het land, geven bekende Nederlanders aan de groepen 7 en 8 les over wat ‘respect’ voor hen betekent. Onder hen onder meer Jan Peter Balkenende en Rita Verdonk, en nog veel meer politici want de verkiezingen komen er immers aan. Iedere politicus behandelt vanuit zijn of haar eigen werk- en leefsituatie het onderwerp ‘respect’. Doel is kinderen te laten zien hoe belangrijk, maar vooral ook hoe leuk het is om met elkaar om te gaan op basis van vriendschap en respect.

Wat minister Verdonk haar leerlingen over ‘respect’ gaat vertellen, valt makkelijk te raden. Rita verhaalt in geuren en kleuren over die gemene imam die haar geen hand wilde geven – “Foei! Is dat niet stout kinderen? Ja hè? Jaaaa…!” – en over het Chinese jongetje Hui dat 8 jaar oud is en in Zeist in de bajes zit. De misdaad van Hui is dat zijn moeder is uitgeprocedeerd en Nederland moet verlaten. Foei! Stoute Hui! Daarom voor jou geen school. Jij bent geen vriendje meer van ons. Ja kinderen, zo gaan we met elkaar om in Nederland. Respect is: het ‘Verdrag voor de Rechten van het Kind’ dat Nederland ooit tekende, aan de laars lappen wanneer je dat zo uitkomt.

Premier Balkenende vertelt zijn klasje over de prestaties van zijn kabinet. De mensen gaan er gemiddeld 1 procent op vooruit. “Ja kinderen, dus dan krijg je niet 100, maar 101 zakjes snoep. Daar heeft het kabinet vier jaar lang heel hard voor geknokt. Geweldig toch?” Waarna Jan Peter als een motorisch gestoorde hiphopper wat molenwiekt met zijn armen. “Yoh yoh yoh…!” De camera’s snorren, de verkiezingen zijn in aantocht en je moet toch wat.

Respect is: in de Tweede Kamer tijdens de Algemene Beschouwingen “laten we blij zijn!” roepen, terwijl er meer voedselbanken in Nederland zijn dan ooit tevoren.

Wouter Bos betovert de hele klas met zijn pretoogjes als hij vertelt dat partijgenoten die de Armeense genocide weigeren te erkennen, subiet van de lijst van kandidaat-Kamerleden worden gedonderd. Een uitzondering maakt Wouter graag voor PvdA-senator Erik Jurgens, die vindt dat het ontkennen van de holocaust niet langer strafbaar mag zijn.
Respect is: het prima vinden dat de moord op zes miljoen Joden een broodje aap-verhaal mag worden genoemd.

Lopen we de lijst politici die acte de présence geven, verder af. Treffen we Mat Herben aan. De man van ‘het lijntje met Pim’ die – tegen de wil van Fortuyn in – de Joint Strike Fighter door de Kamer drukte. Een machtig mooi stukje techniek voor slechts zes miljard euro. Kan wat Herben betreft prima bekostigd worden door de ontwikkelingshulp af te schaffen.
Respect is: Afrika laten barsten omdat je vliegtuigspotten nét even belangrijker vindt.

O ja, en dan Gonny van Oudenallen natuurlijk. Deze fijnbesnaarde en gewetensvolle dame die als lid van de Amsterdamse fractie Mokum Mobiel alles loog wat er te liegen viel. Zij zit nu als eenmansfractie drie maanden in de Kamer om er na de verkiezingen met twee jaar wachtgeld vandoor te gaan.
Respect is ook: als Amsterdams gemeenteraadslid 21.000 duizend euro aan gemeentelijke subsidies gebruiken om jezelf te betalen voor adviezen die je aan jezelf uitbrengt.

Tot zover de gastlessen over hoe leuk het is met elkaar om te gaan op basis van respect. Daarna mogen de kinderen – onder het motto ‘aan wie zou jij respect geven? – bij al deze kanjers een ‘respectbutton’ opspelden.
Treurig.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll naar top