Rita bij kaarslicht

Tumult in het Brabantse Ravenstein. Komende zaterdag vindt daar het traditionele ‘Ravenstein bij kaarslicht‘ plaats, een kerstviering waarbij de inwoners van het vestingstadje hun woningen verlichten met duizenden kaarsjes. Om kwart voor zeven ‘s avonds doven alle lampen en luiden de kerkklokken. Een kwartier later houdt de burgemeester een kersttoespraak, waarna – hoogtepunt van de viering – een bekende Nederlander het kerstevangelie voorleest. Dit jaar is dat minister Rita Verdonk van Vreemdelingenzaken. Een omstreden keuze, want maatschappelijke en kerkelijke organisaties vinden Verdonk niet de juiste persoon om de kerstwaarden ‘warmte en gastvrijheid’ uit te dragen.

Gelukkig laat Verdonk zich niet afschrikken. Waarschijnlijk heeft Rita’s spindoctor daarom delen van haar kerstlezing nu al laten lekken naar de pers. Want of het onderwerp nu over Mark Rutte of het kindje Jezus gaat, uiteindelijk draait alles om Rita:

“Lieve mensen van Ravenstein, dank u wel dat ik hier, op deze speciale avond, voor u het kerstevangelie mag vertellen. Sommigen dachten dat ik niet zou komen, maar zo steekt uw minister van Vreemdelingzaken niet in elkaar. Afspraak is afspraak. Jammer dat sommigen mijn aanwezigheid hier zo politiek opvatten. Dat is toch helemaal nergens voor nodig, mensen! Daarom nogmaals, ik sta hier niet als minister, maar als mens.”

“Kerstmis is een feest van verzoening, van warmte en gastvrijheid. Gastvrijheid die Maria, hoogzwanger van het kindje Jezus, en haar man Jozef werd onthouden. Het was de herbergier die hen onderdak weigerde en terug de straat op stuurde. Ja, alle herbergen waren vol. En dat terwijl het hier slechts twee mensen betrof. Maar wat had de herbergier dan moeten doen? Jan en Alleman binnenlaten, zijn koelkast wagenwijd openzetten en zijn beide dochters beschikbaar stellen? De aanzuigende werking zou enorm zijn geweest. Binnen de kortste keren zou een vloedgolf van gelukzoekers zich toegang verschaffen tot zijn herberg. Nee, de herbergier was niet hardvochtig, hij kon simpelweg niet anders.”

“En zo geschiedde dat het kindje Jezus in een stal ter wereld kwam. Maria en Jozef legden Hem in het warme, zachte stro van een kribbe, dus zo slecht had Hij het nu ook weer niet. Ja, dat is wat het kerstevangelie ons leert: Maria en Jozef hadden helemaal geen behoefte aan de luxe die asielzoekers vandaag de dag zo vanzelfsprekend vinden.”

“De drie wijzen uit het oosten betraden de stal waarin het kindje Jezus lag. “De Redder is geboren: Christus, de Here,” riepen zij in koor. Ze knielden en schonken de Heiland goud, wierook en mirre. Ja, lieve mensen, dat waren nog eens tijden. Want denk maar niet dat mensen die vandaag de dag uit het oosten komen, cadeautjes voor ons meenemen. Hooguit een bommengordel, maar als dat te veel gesjouw is, eisen ze op hoge toon een uitkering.”

“Kerstmis is een feest van licht. We vieren de geboorte van het kindje Jezus, door God aangewezen en door engelen geëerd. Wat Jezus tijdens zijn leven predikte, werd Hem niet in denk afgenomen. Ik herken dat, maar net als de Heiland kan ik niet anders. Ik ben niet links, niet rechts, maar recht door zee. Vaak denk ik aan Mozes die zijn volk door de Rode Zee leidde. Weet u het nog? Het water week uiteen zodat een droog pad over de bodem van de zee ontstond. Voor mij en mijn 620.055 volgelingen een enorme inspiratie.”

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll naar top