Schat, ik ruik poep

Tweederde van alle mannen brengt diep in hun hart graag meer tijd door met hun kinderen. Dit blijkt uit onderzoek van het Nederlands Instituut voor Zorg en Welzijn (NIZW). Ook zouden ze graag meer willen doen in het huishouden, bijvoorbeeld de ramen lappen. Maar het lukt niet. Is het niet verschrikkelijk?

Van de zeshonderd geënquêteerde mannen met kinderen zegt tweederde graag meer tijd te willen besteden aan hun koters en aan het huishouden. Voor het NIZW genoeg reden te concluderen dat werkende mannen stiekem liever huisvader zijn. Vreemd is dat. Ik concludeer juist dat werkende mannen stiekem sociaal wenselijke antwoorden geven. Met de mond wordt heel wat zorg beleden, maar de praktijk is anders.
Ga maar na: het eerste wat mannen met kleine kinderen verzuchten wanneer ze op kantoor hun computer aanzetten, is een welgemeend “eindelijk rust.” Die rust vinden ze in een verantwoordelijke fulltime baan. Veertig uur, heel misschien zesendertig, maar minder kan echt niet. Net zoals dertig jaar geleden minder dan 48 uur onmogelijk was, maar dat terzijde.

Feit is dat mannen nu eenmaal statusgevoeliger zijn dan vrouwen. Zonder verantwoordelijke baan staan ze op feestjes al snel voor lul. En dat is niet zo vreemd, want je werk, dat bén je zo’n beetje voor de meeste mensen. Niet voor niets neemt slechts tien procent van alle mannen ouderschapsverlof op. Een even klein percentage zegt bereid te zijn de eigen werktijden aan te passen aan de crèche- en schooltijden van hun oogappeltjes.
Nee, mannen willen helemaal geen huisvader zijn en ook niet meer doen in het huishouden. En impliciet geven ze dat in het onderzoek van het NIZW ook zelf aan door te stellen dat hobby en sport niet onder hun zorgtaken mogen lijden. Kinderen hebben is leuk, maar je moet hoofd- en bijzaken wel van elkaar weten te scheiden.
Mannen die meer willen zorgen, bedoelen meestal dat ze op verloren momenten meer met hun kinderen willen doen. Ze hebben die drukke, verantwoordelijke baan, komen ‘s avonds moe thuis, en als er geen voetballen op televisie is, dan laten ze de kleine hartendief eens fijn paardje rijden op de knie: “Papa. Pa-pa. Zeg dan pa-pa. Ja! Ja!” en even later “zeg schat, ik ruik poep.”
Hier houdt de zorgtaak meestal weer op, want die groenbruine pamper is meer iets voor moeder de vrouw. Zij heeft dat zorgende aspect van nature toch net wat meer in zich. Het is het moederschapideaal. Bovendien zijn vrouwen in aanleg meer opofferingsgezind dan mannen. Daar kunnen mannen ook niks aan doen. Je hebt je er maar bij neer te leggen.

Zo steekt de natuur in elkaar. En de maatschappij, niet te vergeten, want die werkt de man ook tegen. Want als vrouwlief meer zou werken en verdienen, dan zouden mannen wel meer willen zorgen. Maar ook dat is geen optie, want nog altijd is het zo dat vrouwen minder betaald krijgen dan mannen – óók wanneer zij precies dezelfde functie uitoefenen. Bovendien is hun kans op promotie een stuk kleiner.
Eigenlijk krijgen mannen de kans niet eens om meer te zorgen. Wat een achterstand, het is toch godgeklaagd! Mannen hebben ook altijd pech.

3 reacties op “Schat, ik ruik poep”

  1. Haha, een leuke column. In ieder geval een stuk beter dan Deurduiveltje Nico Dijkshoorn, een grens die al snel bereikt is.

  2. Beperk u aub tot Jip en Janneke!
    Hiervan heeft u duidelijk geen kaas gegeten, laat staan verstand van zaken.

  3. critique

    oeh, critic, lange teentjes?
    Het mag zeker over iedereen gaan behalve over jou….

    beetje jammer..

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll naar top