De smurfen? Blauwe smeerpijpjes zijn het!

De film Smurfen 3D breekt alle records. In het Algemeen Dagblad las ik een interview met de 59-jarige drogist Frans Seuren uit Venlo. De man spaart al 37 jaar smurfen en heeft, naar eigen zeggen, de grootste verzameling van het land. Bij zo’n nieuwsbericht moet ik altijd even gaan liggen. Frans is dus op 22-jarige leeftijd gestart met het verzamelen van smurfen.

Arme ouders. Moeder die met een kopje thee in de hand voorzichtig aanklopt op zijn slaapkamerdeur, in de stille hoop hem zittend op bed aan te treffen met een lief, net meisje. Maar niks hoor, Frans is alleen. Hij is in de weer met een grote deurposter van de smurfin. En nu, 37 jaar later, zijn die blauwe wezentjes volgens Frans nog steeds “gezellige wezentjes” en is het smurfendorp een “afspiegeling van de ideale samenleving.” Onvoorstelbaar.

Oké, ik geef toe: als kleine jongen was ik ook gecharmeerd van de smurfen. Tot ik Vader Abraham hoorde zingen: “waar komen jullie toch vandaan?” Het antwoord van de smurfen: “waar de smurfenhuisjes staan.” Dat antwoord begreep ik niet. Ik had net seksuele voorlichting gehad, mijn wereld stond op zijn kop. Dus wáár komen de smurfen vandaan?

Klein als ik was, verzonk ik in diep gepeins. Ze leken me allemaal ongeveer even oud – behalve dan de grote smurf. Dat was overduidelijk de vader. Hij moest ze hebben verwekt. Maar bij wie? Bij de smurfin, dat kon niet anders. Met smurfen-lijm, een blauw plakkerig goedje. Ik werd helemaal onpasselijk bij de gedachte.

Wanneer ik de strip las, viel me nog iets op. Allemaal waren verliefd op smurfin. Ze wilden het dus met haar doen, hun bloedeigen moeder. En zij met hen, als ik zo eens naar haar wulpse poses keek. Maar déden ze het ook?

Je hebt mensen die platen achterstevoren afdraaien, op zoek naar satanische boodschappen. Ik bestudeerde de teksten van Vader Abraham. Toen ik hem vragend hoorde zingen “doen jullie iets wat wij niet durven?” en zij in koor antwoordden “ja, want wij zijn echte smurfen,” wist ik genoeg.

Blauwe smeerpijpjes zijn het. Smurfen doen wel alsof hun teelballetjes nog niet zijn ingedaald, met die hoge stemmetjes van ze, maar intussen! Dat was het einde van mijn jeugdige onschuld. En Frans uit Venlo? Hij moet nog door die moeilijke periode heen.

9 reacties op “De smurfen? Blauwe smeerpijpjes zijn het!”

  1. De smurfen komen toch bij tante Sjaan vandaan? Dat liedje kenden wij al ruim voor de seksuele voorlichting.

  2. Ongelofelijk hoe ze die Arjan Ederveen toch steeds weer zo fantastisch kunnen schminken. Onherkenbaar!

    Ow, enne.. redactie van “Man bijt hond”: GesmurfD???? Wel eens van het kofschip gehoord?

  3. Ik hààt die smurfen!!!
    En nog erger; mijn psychiater spaart ze óók; zijn hele kantoor staat er vol mee! Zijn wij dan gek??? Moeten we nu aan onszelf begeginnen te tweiffelen omdat we niets hebben met die blauwe wezentjes? Toch maar aan de antipsychotica? Ik zal het toch eens aan hem vragen bij mijn volgende afspraak…

  4. Tje wat sal ik segge,ik bin sesenseventiq ik bin beggone toet ik 30 was ik heb nou ongefeer 590 murfe beesies
    ik fin het te gek die skatte.Ik zlaap erme en laat se savens
    uit in het parc bij de bure.
    me bure wille nog welis lastig weze maar dan gooi ik hunni ruite in,dat sal lekke worre.

Reacties zijn uitgeschakeld.

Scroll naar top