Varkenshouders

Het uitstapje van de Nederlandse Vereniging van Varkenshouders was dit jaar precies op het juiste moment. Met alle negatieve publiciteit over biggetjes die een transport over de Europese wegen niet overleefden, waren we met zijn allen wel toe aan wat ontspanning. Vandaar dus dat we er afgelopen zaterdag eens lekker tussenuit gingen, gezellig als varkenshouders onder elkaar. Waar naartoe? Dat werd natuurlijk zo lang mogelijk geheim gehouden!

Het was een gedrang van jewelste op het erf van boer Beerput, want we waren met 872 collega’s. En ook al hadden we maar één touringcar (uit 1959), dat mocht de pret natuurlijk niet drukken.

Gezellig op elkaar gepakt en met alle raampjes dicht, begonnen we vol goede moed aan de reis. Eigenlijk was het direct al mooi weer, want in de bus steeg de temperatuur al rap naar de 41 graden. Zo kwamen we meteen in de juiste vakantiestemming, want we gingen via de Route du Soleil naar het Spaanse Salou, om aldaar de buikjes eens lekker rond te eten.

Maar liefst twintig uur duurde de reis. Genoeg tijd voor alle 872 varkenshouders om elkaar eens goed te leren kennen. Ja, je zag wel dat de heren het prima naar hun zin hadden. Je had ze eens over elkaar heen moeten zien lopen. En iedereen maar roepen en doen. De meesten waren op zoek naar water. Bij vertrek was gezegd dat het water bij de eerste halteplaats zou worden klaargezet, maar de chauffeur reed in één ruk door naar Salou. Tijd is geld en pauzes zorgen alleen maar voor onrust in de bus.

Eenmaal in Spanje aangekomen, bleken dertien varkenshouders de reis niet te hebben overleefd. Daar waren de overgebleven varkenshouders best wel een beetje stil van. Totdat ze doorhadden wat die dikke man met dat roestige aardappelschilmesje en de rubber handschoenen kwam doen: hen onverdoofd castreren. Ja, toen was het direct weer een gegil van jewelste. Puur van de pret natuurlijk, want varkenshouders voelen daar niets van.

3 reacties op “Varkenshouders”

  1. Weer een erg leuk verhaal, en zo waar ook!
    Keep up the good work.
    Overigens nog bedankt voor de uitleg betreffende “comment-spam”

  2. De collega van de dikke man kwam daarna aanlopen om een selectie te maken van de stevigste exemplaren in de kudde. Die kregen onverdoofd haken door hun hielen om daarna ondersteboven opgehangen te worden aan een rail. Paf paf, daar kregen ze al een spie door hun hoofd, de één na de ander hield op te gillen, het volautomatische werk was begonnen. De overgebleven boeren stonden nog met hun handen tegen hun kruis, vol verbazing te kijken naar hun vrienden die daar aan de rail door twee grote deuren naar binnen zweefden. Achter die deuren zagen ze vaag iets met veel bloed en hele grote messen. Ik weet zeker dat ik Plompe Tinus uit Scheemda overlangs opengesneden zag worden, waarna zijn ingewanden in een bak vielen, maar zeker weet ik het niet, want de hele kudde stormde over me heen, terug de bus in.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll naar top