We leven in een zieke wereld

Eerst was ik als verdoofd door het trieste nieuws. Gewoonweg verschrikkelijk, geen woorden voor! Vreselijk! Maar je doet je best. Je probeert je medeleven vorm te geven. Kijk, hier teken ik het condoleanceregister in het gemeentehuis van Zeist. Daarna ben ik doorgereden naar Wijk bij Duurstede. Ik ga ze allemaal af, teken alles. Mijn man gaat mee. Hij neemt de foto’s en die zet ik dan op mijn Facebook-pagina. Ja, je wilt toch iets terugdoen.

Daarna zijn we naar hun basisschool in Zeist gereden, want je wilt toch op je eigen manier steun betuigen. Nee, natuurlijk gaan we niet naar binnen! Waar zie je ons voor aan? We hebben even door het raam gekeken. Die twee lege bankjes in dat klaslokaal. Dat gaat door merg en been. Dan voel je je zo machteloos. Ja, dat is het. Het enige wat mijn man en ik kunnen doen, is uiting geven aan onze machteloosheid. Ieder doet dat op zijn eigen manier. We hoeven natuurlijk niet alle details te weten, maar je vraagt je toch af hoe zo’n afwateringsbuis eruit ziet. Dus toen zijn we naar die sloot gereden, want je wilt het toch zelf ervaren. Maar daar staan dan verkeersregelaars je verschrikkelijk tegen te werken. Daar kan ik zo kwaad om worden! Ik roep dat dan ook tegen zo’n verkeersregelaar. Dat ik er al bij was in de Arena, bij de herdenkingsdienst voor André Hazes. En Pim natuurlijk. En Johannes de bultrug. Alsof ik mijn portie verdriet niet heb gehad! En mijn man en ik doen dit niet voor onszelf, hè. Uit respect voor Ruben en Julian doen we het. Kijk, hier sta ik met mijn rubberen kaplaarzen in die sloot, met een kartonnen bordje met daarop de tekst ‘WAAROM???’ in de hand.

Gedeelde smart is halve smart, zeg ik altijd maar. Het is toch een kwestie van jezelf verplaatsen in het verdriet van die ander. En dat is zwaar. Alles wat je zelf hebt meegemaakt, speelt op zo’n moment weer op. Nou ja, niet dat ik ooit iets heb meegemaakt, maar het had zomaar gekund. Daarom begrijp ik niet dat de familie geen stille tocht wil. En ook geen ballonnen. Wat zijn dat voor mensen, denk ik dan. Zelfs Johannes de bultrug kreeg een stille tocht. We zijn er kapot van, mijn man en ik. Waar hebben wij dit aan verdiend? Doe je zo je best, voor die jongetjes, en dat wordt zo’n stille tocht je zomaar even ontnomen. Alsof je niet mag meeleven. Onbegrijpelijk. Weet je, je mag het misschien niet hardop zeggen, maar soms denk ik wel eens: we leven in een zieke wereld.

76 reacties op “We leven in een zieke wereld”

  1. Idd de gast met het ‘Warum’ gemist..
    Er zou toch niet iets met hem gebeurd zijn en dat hij dan de media niet haalt?

  2. Precies wat ik bedoel…
    Zoals je dan zegt, je neemt me de woorden uit de mond…

  3. Vera Leimann

    Je bent een held met rake woorden Luuk. Een vaak onbegrepen held, maar dat ligt niet aan jou…..

  4. Pieter Jansink

    Lollig stukje, vooral dat over die stille tocht en geen ballonnen. Goh, raar joch was dat, dat die al zo met milieu en natuur bezig was, dat hij snapte dat het stompzinnige onzin is die troep op te laten. En dat de moeder daar aan dacht en rekening mee hield. Nou ja zeg. Bij het uiten van verdriet moeten heul veul ballonnen de lucht in. Net als bij het openen van een nieuw winkelcentrum en bij andere grote en kleine feesten. Wij moeten, nee, eisen ballonnen! Jammer dan dat een van de broertjes dat nooit gewild had. tssss.
    Wij willen dat uitgekauwde cliché keer op keer weer zien. Zoooo mooi, die twee minuten dat het duurt. En daarna? Boeiuh! Laat die milieugekken die duizenden resten ervan maar weer van de stranden rapen. Jammer dan voor die vogels, vissen en zeezoogdieren. Boeiuh! WIJ hebben ons verdriet kunnen laten wegzweven. Oh ja ook zo grappig dat je die vermaledijde walvis even noemt. Alleen was daar geen stille tocht voor hoor,die dierenfanaten doen niet aan banaal leedvergelijk “weet je wat pas erg is!?” Die snappen dat je eerst alle wereldellende moet oplossen voor je op mag komen voor een dier. En aangezien die “weet je wat pas erg is!?” schreeuwers zelf geen poot uitsteken en heus geen traan laten bij het zien van de wereldellende op het journaal, wordt het ook op het bordje van die rare milieubeschermers en dierenbeschermers gelegd. “Wat jullie je inzetten daarvoor! Jullie moeten eerst maar zorgen dat wij niet hoeven te jammeren over wat we zien op het journaal, maar jammmeren doen we alleen als jullie iets durven te zeggen over milieu en dieren redden.” En dat zijn diezelfde jankerds die meelopen in stille tochten. En dan met een goed gevoel naar huis. “Zo. Wij hebben ook wat gedaan voor een betere wereld”. De groeten. Fijne middag verder!

  5. En dan nog John Feskens weg bij Willem II, ook heel erg.

  6. Dit soort mensen neemt alles wat zij op tv ziet nét even te serieus waarschijnlijk. Zij willen als het ware onderdeel worden van de emotie op tv die dagelijks de woonkamer in knalt. Televisiemakers zijn op hun beurt ook constant op zoek naar de betrokkenheid van mensen met de onderwerpen die zij uitzenden, waardoor de aanzuigende werking van rampen des te groter wordt. Want dat moet toch wel hét hoogtepunt zijn voor deze emo-thrillseekers: zelf op tv komen om uit te mogen leggen wat je voelt..

  7. Ray Halve

    Beste Luuk,
    Inderdaad verstandig om dit niet in Metro te plaatsen omdat het toch niet begrepen zal worden. Maar tjonge tjonge wat knap van je om deze massa hysterie zo treffend te beschrijven. Hartelijk dank hiervoor.
    Groet
    Ray

  8. Pier Jansink, dank je voor dit stukje!

    Wat een egoisme… boos worden om dat de familie geen stille tocht wil. Het gaat er ook om wat de familie wil, jij als vreemde hebt niets te willen! Ga alsjeblieft eens meehelpen aan een betere wereld ipv je schuldgevoel af te willen kopen door mee te lopen in een stille tocht.
    We leven idd in een zieke wereld, maar niet omdat we geen stille tochten mogen lopen, maar omdat er nog steeds mensen zijn die zo denken als de schrijvers van bovenstaand stuk.

  9. Zie je nou wat je gedaan hebt, Luuk? Hele trauma’s komen er los. En dan staat het nog geeneens in Metro.

  10. Katinka Polderman deed al een week geleden iets soortgelijks in haar Dagboek (http://www.volkskrant.nl/vk/nl/11544/Katinka-Polderman/article/detail/3440971/2013/05/14/Lief-Dagboek-Zaterdag-zoeken-in-Domburg-ik-neem-cupcakes-mee.dhtml) en kreeg meer onbegrip dan begrip over zich heen. Ook een analyse met deze tendens op Volkskrant online (http://www.volkskrant.nl/vk/nl/3184/opinie/article/detail/3445195/2013/05/22/Waarom-zijn-Ruben-en-Julian-een-nationale-aangelegenheid-geworden.dhtml) komt de schrijfster op reprimandes te staan van ‘het rouwende volk’. Dit soort dingen zeggen alleen onbegrijpelijke journalisten en kunstenaars, vinden zij. Zij vinden het echt stom dat iemand beweert dat Beatrix een speciale uitzending zou verdienen en die twee jongetjes niet. Tja. Zieke wereld. Precies.

  11. marjolein

    Goed stuk. Waar is t respect van deze mensen voor de privacy van andere (rouwende) mensen?

  12. Wat mij betreft, plaatsen! Dit is een zeer gevoelig onderwerp, maar wel erg actueel. Zozeer zelfs dat er bij ongevallen op straat of snelweg zelfs schermen geplaatst worden tegen kijkers en zo. Meeleven is op zich goed, maar iets heel anders dan op de emoties van anderen meeliften….

  13. Pauline

    Geweldig stuk!Ik kan ook niet zoveel met de doorstuur kaarsjes en de rouwplaatjes… Niet omdat ik het niet erg vind voor de nabestaanden, maar omdat ze niet belangrijker zijn of anders dan alle anderen die ons ontvallen…

  14. Han Solo

    Euh, heb ik wat gemist? Om welke jongetjes gaat dit?

  15. Ik heb alle hoop opgegeven op het moment dat de lijkwagen van prins Claus werd bekogeld met teddyberen. Nederlanders en rouw, het komt niet meer goed.

  16. Je hebt erover geschreven en ook kritisch, maar toch je hebt er over geschreven. Je erover geuit. Je kon het niet voor je houden: het doodzwijgen. Wat eigenlijk had gemoeten. En ik geef een reactie.
    Ik ben het niet met je eens dat we in een zieke wereld leven. Wel dat we in een wereld vol eenzame mensen leven; alleen of in een klein gezinnetje. Te klein om ons hart te ontluchten van alles wat ons zwaar valt. We missen onze oude buurten, dorpen, leefgemeenschappen waar we rond kunnen kleppen: geestelijke hygiëne maken. Een zondebok zoeken en daarna onze handen in onschuld wassen. Gewoon weer verder leven.
    Wij, jij, ik doen dat via internet, we tekenen registers of maken er een uitje van. Hebben we toch even ons eenzaam gemoed ontlast.

  17. Caroline

    Meeleven kan ook in stilte bij jezelf, zonder massaal naar de plek(ken) des onheils te gaan… zonder er zelf bij te zijn… gewoon thuis, in de auto, op kantoor…. De gedachte aan de jongens zou toch genoeg moeten zijn. De nabestaanden hebben niets aan al die pottekijkers…

    Respecteer hetgeen de familie wil of niet wil en vraag je niet af wat voor mensen het zijn. Het zijn mensen met hun eigen wensen. Vindt jezelf niet zo zielig! En houd alsjeblieft op met alle doorstuur kaarsjes etc.

    Dit was mijn boodschap aan het gros van de Nederlandse bevolking…

  18. Je vergeet dat we zondagavond tussen 7 en 8 wel een kaars voor het raam mogen zetten…

  19. Het is zeker niet mijn manier van omgaan met dit soort leed, maar ik voel ook niet de aandrang het te veroordelen. Als je het zo vervelend vindt, hoef je alleen maar even je laptop, telefoon of televisie uit te zetten. Echt, je hoort dan nog maar zelden wat van deze mensen.

    In plaats daarvan kiezen veel mensen ervoor om zich aan deze mensen te ergeren. Op ze neer te kijken, ze te veroordelen en belachelijk te maken. Ook dat is je goed recht, maar ik vind dat je daarmee zelf ook een soort ramptoerist wordt. Je maakt het er in ieder geval niet beter op.

    Dus ik volg mijn eigen advies. Even deze reactie plaatsen en Koelman verder ‘ontliken’.

    Overigens zijn het eerder de reacties op de column, dan de column zelf, die me tegen de borst stuiten. Koelman oordeelt niet in de column, dus het zou zo maar kunnen dat alle toejuichers in een subtiele val zijn getrapt. Ik hoop het van harte.

  20. Zo, meneer Koelman heeft zijn visitekaartje weer eens afgegeven.
    Heerlijk, de spijker precies op de kop.

    Ik mis alleen nog een uithaal naar al die journalisten, de coaches en therapeuten, en niet te vergeten, de bekende Nederlanders die via allerlei open deuren ons persé willen laten weten dat de familie van die jongens ‘door een hel gaan’ en ‘uitermate verdrietig zullen zijn’. Joh, echt? Alsof we daar zelf niet op hadden gekomen.

    Top Luuk.

  21. Inderdaad : gehypte ellende.

    Dagelijks lijden heel veel mensen, gebeurt er van alles, het interesseert ze niet.
    Komt het in het nieuws, moeten ze zo nodig emotioneel betrokken lopen doen.

    Precies het zelfde als bij ” een ramp” gezagsdragers en mensen van het Koninklijk Huis langs komen en ” oprecht” hun betrokkenheid uiten.
    Ook lieden die evident niet zo sociaal voelend zijn, want anders zaten ze wel bij een andere politieke partij, roepen dan dat het hun zo raakt.

    Allemaal gebrek aan integriteit.

  22. Hoe meneer Jansink in zijn reactie weer een compleet nieuwe column schrijft over ballonnen – briljánt! En dan maar zeggen dat Nederlanders geen gevoel voor ironie hebben.

  23. Indrukwekkend ziek stuk, hulde! Wel uitkijken als je dit te openbaar ventileert, want dan word je gestenigd.

    Het volgende stuk graag over de massahysterie van een meute die gaat koekhappen, zaklopen en stoelendansen als de dochter van een oorlogsmisdadiger trouwt met een leeghoofd die alleen zijn bul kon verwerven omdat ie een ‘speciaal aangepast’ studieprogramma in Leijje volgde… En dan nog grotere hysterie wanneer deze Prans Wallem Allesbrander wordt gekroond tot Koning en de ONDERdanen massaal ‘houzee!’ (een NSB leus) roepen. Vervolgens allemaal drie vingers op de borst als groet zonder te beseffen dat dat de Widerstandsgruss van de Nazi’s was… We leven inderdaad in een ziek land en vereren een fascistoïde familie als ‘Koonkhuis’.

  24. monique

    Helemaal goed, meneer Koelman. Precies zoals ik er ook vanaf dag 1 over denk.

    @Ernie: rustig, denk aan je hart.

  25. prima stuk!

    Het verwoord heel goed zoals ik er tegen aankijk.

  26. Wateen ophef. Stop je energie in andere dingen die er wel toe doen.

  27. Kirsten

    Omschrijft exact de reden waarom ik kriebelig wordt van die kaarsjes, spreuken en berichten die iedereen ‘voor Ruben en Julian en hun nabestaanden’ op FB zet!?! Dit slaat idd de spijker op z’n kop!!!

  28. Maurice

    Wederom een ijzersterke column die veel mensen waarschijnlijk hun pet te boven zal gaan.

    Thanks Luukert

  29. Maurice iedereen mag van deze column vinden wat hij/zij er van vindt, maar dat hij boven de pet gaat van veel mensen vind ik erg hoog gegrepen. Verder lees ik weinig echt kritische reacties. Jammer!

  30. Helena W

    Geweldig en zo treffend geschreven, vind ik.Iedereen doet mee aan deze hele ‘massa hysterie’;stille tochten en herdenkingen organiseren.Je wordt geacht op zelfde wijze mee te doen met dit soort activiteiten zoals die fotos delen op Facebook.Zo niet,dan toon je geen respect?!Laat iedereen in godsnaam zelf beslissen of en hoe hij/zijn respect betuigt.Stille tochten schieten daarnaast allang hun doel voorbij.Heel wat mensen zijn gewoon mediageil en willen bij elke gebeurtenis hun eigen gezicht op tv zien, walgelijk gewoon…

  31. Mag iedereen ook rouwen op zijn eigen manier? Twee kinderen verliezen is namelijk niet niks dacht ik zo. Waar maak je je druk om zeg, wat een bullshit. En dan druk ik mijzelf nog zacht uit..

  32. Raarinelkaar

    Mooie samenvatting hoe bij een categorie burgers het gevoelsleven is versoapt. De commerciëlen hebben het valse sentiment op het beeldscherm geïntroduceerd en verder uitgebuit. Schaamteloos eigent men zich daarom het persoonlijke leed toe,dat zich in werkelijkheid afspeelt en op het scherm wordt gebracht. Ziek of gehersenspoeld?

  33. Amsterdam

    Snap niet dat de ironie van dze column nog verkeerd kan worden uitgelegd.

    Het gaat er niet om dat men niet op eigen wijze mag rouwen. Wat hier treffend beschreven wordt, is hoe men zich een persoonlijk drama massaal toe-eigent of het een nationale feestdag of EK betreft. Dat men zich -voor eigen verstrooiing- op een trauma stort. Met een sensatiebeluste junkige dwangmatigheid, zonder respectvolle reserve die met werkelijke piëteit of gedeelde ervaring samen gaat. De mond vol met begrip en medeleven maar reageren met het emotie van een platvis, zogezegd. Maar dat zijn mijn woorden.

  34. Amsterdam

    NB Dat men zich -voor eigen verstrooiing- op andermans trauma stort.

  35. Mieke Leeflang

    Mooi Luuk! Weg met de chocoladeletterterreur. Marcel van Roosmalen had in nrcnext óók een stuk met een leuke draai aan het slot

  36. echt rouwen doe je in je ziel, en dan ben je klein, en dan zoek je geen aandacht op TV denk ik dan

  37. Het begon goed het stuk. Totdat je met je kritiek kwam over de stille tocht. Respecteer de keuzes van mensen en doe eens ff normaal. Het is niet jouw leven wat hier weggenomen is. De wereld is ziek ja. En jij bent daar een deel van. Zo ziek als je keuzes van rouwende mensen niet kunt begrijpen. Daar kots ik op, op zo een mensen. Gadver

  38. T. de Wit

    ik las het met ongeloof en stille hoop… is er dan toch nog iemand die denkt als ik ? Jaaaaa.. gelukkig. Hoe erg ook, die massahysterie.. bah.. Goed gedaan !!

  39. Yvonne Schrader

    Helemaal waar. Nederland en saamhorigheidsgevoel op z’n best.

  40. Geweldig stuk Luuk en helemaal mee eens. En laat in vredesnaam inderdaad iedereen rouwen en gedenken hoe die ZELF wil. Meest belangrijke: val daar andere mensen NIET mee lastig. Al die hijgere camerateams van zowel NOS, RTL als SBS op zoek naar de menselijke maat, de emotie, de zalvende stemmen van de verantwoordelijken en vooral de tranen. Gadverdamme, Goede tijden/Slechte tijden is er niets bij! Nog niet zo heel lang geleden kon je in ieder geval bij het nieuws nog op een beetje objectiviteit rekenen, tegenwoordig moeten daar nog meer tranen vloeien en meningene gegeven worden dan tijdens de eerste de beste “Help, mijn man is klusser” of “Boer zoekt vrouw”.
    En zo duwen we elkaar telkens weer in een collectief rouwproces, want we gaan er van uit dat al die tranen en emoties ook daadwerkelijk uit het hart komen en gemeend zijn. Nee, ik geloof dat alleen de televisiecamera’s van RTL, SBS of NOS hiervoor verantwoordelijk zijn. En zeggen dan de omroepen: dat wil de consument. Ja, de consument wil ook door rood kunnen rijden, zich laveloos zuipen en zichzelf (en meerokers) zwarte longen roken. En dat proberen we ook door wetgeving iets te beperken…

  41. Youp gooide ooit toen hij van een voorstelling vandaan kwam een gekregen bos bloemen in de berm,een week later kwam hij weer langs die plek en er lagen bossen bloemen naast en een kruisje.
    Samen rouwen is in.
    Vroeger waren kinderen het na een week vergeten maar nu wrijven ouders het erin.

  42. Ben het helemaal met Pieter Jansink eens en heb respect ervoor dat er geen ballonnen worden opgelaten.
    Mijn kinderen weten ook hoeveel en hoelang het duurt voordat ballonnen afbreken,bovendien zijn er ook veel walvissen,dolfijnen en vissen die allemaal plastic in hun maag hebben,zoiets hoor je kinderen bij te brengen en ik ik erger me wezenloos aan de troep die mensen achterlaten.
    Zelf ben ik continu de rotzooi van een ander aan het opruimen.
    Het is troep en heel veel dieren gaan er dood aan,laatst wilde mijn hond ook een ballon opeten ben blij dat ik het voor die tijd kon ingrijpen.
    Wat een belachelijke smakeloze respectloos weergave van dit drama 🙁
    Respect voor de familie en ga een kaarsje branden

  43. Er zal je toch iets ernstigs overkomen in dit land; gaat mijn volk balonnen oplaten…………..snappen ze nou niks?

  44. Martine

    Sorry hoor maar ik geloof toch echt de familie het recht heeft om zelf te bepalen hoe ze het afscheid willen hebben. En idd wil je toch zeker niet een stille tocht hebben als die ook voor een bultrug wordt gehouden?? Die kinderen zijn toch zeker wel wat meer dan een bultrug? Laat die mensen in hun waarde! Laat die mensen hun verdriet op hun eigen manier verwerken! En ja je bent een ramptoerist als je naar een afwateringbuis gaat kijken! Belachelijk stuk dit sorry hoor! Moeten wij nou medelijden met deze persoon gaan krijgen? Ik geloof dat de familie van deze jongens dat veel meer behoeft en dat doe je vooral door respect te tonen voor hun wensen!

  45. Frank H Huisman

    Onbeholpen reacties in de Nederlandse samenleving professioneel in een column gedrukt. Hulde. Raak, waar en voor heel velen helaas herkenbaar.
    Wordt Nederland na politieke moorden, kindermoord en terreur nooit volwassen? Blijven we op RTL SBS niveau?
    In het kader van de vrijheid van meningsuiting zou niemand zich nog moeten afvragen of iets geplaatst mag worden …

  46. @ikke Het gaat er niet om dat mensen uiting aan hun verdriet geven door een stille tocht. Het is geen stuk tegen stille tochten. Het is een stuk wat beschrijft hoe opdringerige mensen andermans drama afromen of het hun eigen ‘event’ betreft. Die (bij wijze van spreken!) alle stille tochten in het land aflopen, als ze maar kunnen deelnemen en drama-junken. In hun onnozele hang naar gedeelde smart verliezen ze uit het oog waar het om gaat: innerlijk respect voor de smart die niet met hen gedeeld wordt – omdat zij noueenmaal geen kind zijn verloren.

  47. Luuk,
    Wat maak je mijn donderdag och iedere keer weer tot een welkome afwisseling van de week! Fantastisch geschreven ik zie ze zo voor me met een bordje in de sloot…
    Heerlijk dat sarcasme!

    Bedankt.

  48. Canis Spurcus

    Mooi spiegeltje. Wel plaatsvervangend pijnlijk.

  49. Mient Hamstra

    Eigenlijk zijn de reacties altijd het leukste op maatschappij kritische columns. Heerlijk die diversiteit aan mensen. Dat is en blijft toch echte vrijheid !!!! Genieten van, en je druk maken om, alle mensen om je heen.

  50. Ik noem het gewoon ”ramptoerisme”
    Het is gewoon eng hoe mensen kunnen smullen van de ellende van een ander.

  51. bram van den berg

    Voorwaar schitterend, Nice1, and keep the coming!

  52. Ik tuimelde er bijna in! Vol ongeloof zat ik de column te lezen, mijn irritatie steeg ten top…. Luuk heeft me gelukkig een dienst bewezen toen de boodschap binnendrong!

  53. Cees Oosterom

    Dit is een ontroerend mooi stukje Luuk. Dingen gaan soms best wel mis in het leven. Dat is dan gewoon zo. Jij weet dat dan zo te duiden, dat het dan wel zo is, maar dan nét weer anders is . Dat vind ik dan zo knap. Ik zou best schrijfles van u willen hebben!

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll naar top