Welkom op Los Balandos

Nee, een pretje was het niet, onze aankomst op het schiereilandje Los Balandos. We werden opgewacht door Giorgio, een dikke, naar zweet ruikende autochtoon die slechts twee woorden Nederlands sprak (‘fooj’ en ‘alstoeblief’). Hij duwde ons in de taxi van zijn broer die ons via een enorme omweg naar Casa Belleza bracht: een met oude meuk volgestouwde vakantiewoning ter grootte van een inloopkast. We protesteerden, maar tevergeefs. Casa Belleza bleek de enige accommodatie in het hele dorp, waar verder niets te beleven viel. Het centrum was één grote bouwput. En in het enige restaurantje dat het dorp rijk was, hadden we de keuze uit een pizza met ham, een pizza met kaas en een pizza met hamkaas.

‘s Avonds stond Giorgio op de stoep. Hij sleepte ons mee naar een lokaaltje met formicatafels en tl-buizen dat voor een café moest doorgaan, dronk daar met zijn vrienden drie kratjes lauw bier weg, gaf rondjes bij de vleet, haalde apelazerus zijn jongeheer uit zijn broek en was plots verdwenen toen de rekening moest worden betaald. Ook de dagen daarna wisten we niet meer van deze menselijke parasiet af te komen. Mijn vriendin en ik huilden van geluk toen we na tien dagen eindelijk weer konden vertrekken. Zo’n vakantie vergeet je nooit meer.
Eenmaal thuis er toch maar eens de reisgids op nageslagen. Was dit de ons beloofde vakantie?

“Welkom op Los Balandos! Alle superlatieven zijn van toepassing op dit kleine schiereiland waar zee en zon elkaar in een harmonie van kleuren ontmoeten. Als een van de weinige eilandjes uit de archipel is Los Balandos uit de greep van het massatoerisme gebleven, waardoor hier nog de idylle en rust van vroeger heerst.
Bij aankomst wordt u op de kade opgewacht door uw Nederlands sprekende gastheer Giorgio. Deze grote, gemoedelijke Balandonees verwelkomt u met de vriendelijkheid die zo kenmerkend is voor deze warme streek. Giorgo begeleidt u naar Casa Belleza, uw smaakvol ingerichte vakantiewoning. Casa Belleza zal u zeker bevallen. Het is een oase van rust en traditie. Alles wat u nodig hebt, is aanwezig in dit knusse appartement dat in alles de voor deze streek zo kenmerkende eenvoud uitstraalt. Een zeer gewilde accommodatie!
Wanneer u uw spulletjes hebt uitgepakt, wordt het tijd de couleur locale op te snuiven. Niet te missen als u over het marktplein van dit rustieke stadje wandelt, is het ballet der hijskranen. Voor eenieder die van techniek houdt, een absolute must!
Tijd nu voor de innerlijke mens, want ook voor de ware fijnproever is een verblijf op Los Balandos een unieke gelegenheid om tal van traditionele gerechten te proeven.
‘s Avonds komt Giorgio langs om u uitgebreid te informeren over alle mogelijkheden. Servicegevoeligheid staat bij hem hoog in het vaandel. Want Giorgio is trots op Los Balandos waar u altijd een gewaardeerde gast bent onder de eilandbewoners. Ontmoet deze vriendelijke mensen die u met open armen ontvangen. U zult altijd minstens één drankje met hem drinken!
Giorgio weet wat genieten is en wil u de komende tien dagen als ervaren gids iets meer laten zien van dit gastvrije eiland dan enkel zon en zee. Hoe dan ook, u heeft heerlijk alle tijd aan uzelf en zult het ongetwijfeld met ons eens zijn. Vakantie op dit eiland is een onvergetelijke belevenis!”
Of, om de woorden van mijn advocaat aan te halen: “Tsja, in essentie is er geen woord van gelogen.”

9 reacties op “Welkom op Los Balandos”

  1. Nee, dan ik. “Steeds meer mensen kiezen voor vakantie in Eigen Land. Diverse groeperingen laten regelmatig luidkeels gekrakeel horen betreffende de opwarming van de aarde, maar U kunt er toch maar mooi uw voordeel mee doen. Snuif eens lekker de landelijke geur van Groningen op! Drentel over de gemoedelijke markt van Drochten en laat u verrassen door de locale gewoonten! Laat uw kinderen de Afsluitdijk ervaren en leg uit dat het echt wel even heel wat indrukwekkender is dan Level 3 uit RidgeRacer (uit 1998) wat er, als je er oog voor hebt, bepaald best wel wat van weg heeft. Op het ontbreken van zand, palmbomen en zon na. En je moet de eindeloze regensluiers wegdenken.

    Want, geef toe, over het weer had je niet te klagen. Vermoedelijk.

    *bladert gedachtenloos door boek over karbinken*

  2. Was zeker niet moeilijk te verzinnen deze column, een beetje tv kijken, een beetje lezen, een beetje luisteren naar andermans ellende en je zet zo deze column in elkaar. Volgende keer een iets originele column in elkaar zetten, moet lukken.

  3. Heeeeeeeeeeee Yvonne,
    Hoe was jouw vakantie?
    Ik ben benieuwd naar jouw sappige verhalen

    Met vrolijke vakantiegroeten
    Ton

  4. Nee, dan gezellig naar Sail. Muntjes kopen en de lekkerste sapjes drinken die er te bedenken zijn, vers geperst door enthousiaste jongelingen. Mooie boten bekijken. Het zonnetje schijnt lekker. Veilig gevoel dankzij veel politie, Marechaussee en allerlei beveiligingsdiensten.

    Hee, daar vaart De Amsterdam met Alex aan boord, en hij zwaait ook nog. Iedereen zwaait terug.

    Het mooiste schip is toch wel de Marker Kogge, een kleine houten replica van een bootje uit de 13e eeuw waarmee onze onverschrokken voorouders handel dreven met de landen ten oosten van ons, tot ver in de Oostzee. Lekkere kruidenbitter.

    Het was niet superdruk op woensdag. De mensen waren vrolijk, gemoedelijk, vriendelijk, behulpzaam (ik moch zowaar een verrekijker lenen van een rasechte Amsterdammer om het Oekraïense schip te bekijken).

    Het bezoekje afgesloten met verse poffertjes. Smaakten prima.

    Complimentjes voor de gemeente Amsterdam.

  5. Hmmm… niet spectaculair deze keer. Los BalandRos kon ik, in tegenstelling tot Los Balandos *wel* vinden met google 😉

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll naar top