Wie zijn Bos en Balkenende nu eigenlijk?

Dat waren mooie beelden, afgelopen dinsdag op het journaal. Wouter Bos die met getormenteerde blik in de televisiecamera kijkt en een oproep doet aan Balkenende. Of Jan Peter bereid is een eerlijke campagne te voeren en persoonlijke aanvallen te staken.
Wat was het geval? Tijdens het Radio 1-lijsttrekkersdebat van afgelopen zondag verweet Bos het CDA vóór versoepeling van het ontslagrecht te zijn terwijl dat niet in hun verkiezingsprogramma staat. Waarop Balkenende antwoordde dat Bos een half jaar eerder ook vóór was, om daar als conclusie aan toe te voegen: “u bent niet eerlijk en u draait”. Bos reageerde gepikeerd: “ik neem beleefdheidsvormen in acht en ik wil dat u dat ook doet.” Waarop Balkenende zijn verwijt nog eens aandikte met een triomfantelijk “het zijn de feiten.”

Bos is dus een leugenaar en een draaikont. En ook enkele dagen later blijft Jan Peter bij zijn uitspraken. “Ik hou ervan scherp te zijn en eerlijk de feiten te laten zien.”

Is Bos een leugenaar? Ach, elke politicus verstaat de kunst de waarheid naar zijn hand te zetten. Maar een gruwelijke draaikont is Bos zeker. Als geen ander kan hij vliegensvlug van mening veranderen. Wouter Bos is de Hans Klok onder de politici. Is dat erg? Nee, want zoals iedereen begrijpt dat Hans Klok helemaal geen vrouw doormidden zaagt, zo ziet ook iedereen dat Bos’ getormenteerde blik net zoveel waard is als de meelevende woorden van een telefoniste van UPC. Je koopt er niets voor.

Tot zover alles duidelijk. Maar hoe zit dat met Balkenende, de man van ‘fatsoen moet je doen’? Waarom veegt hij een voorstel van Bos om beleefdheidsvormen in acht te nemen, parmantig lachend van tafel met een “vanwaar die lichtgeraaktheid?”

Wie is Balkenende nu werkelijk? ‘What you see is what you get’, wil hij uitstralen. Een onkreukbare harlekijn die oprecht gelooft in burgermansmoraal. Dat is tenminste de indruk die je krijgt wanneer je bij de Bruna zijn brievenboek ‘Aan de kiezer’ doorbladert. De tegeltjeswijsheden vliegen je om de oren: “een onsje meer respect en fatsoen in ons land kan geen kwaad”. En even verder, wanneer het gaat over de invloed van televisie op de tere kinderziel: “hier spreekt een bezorgde vader.”
Maar ja, wat moet je daarmee als je weet dat Balkenende zijn brievenboek helemaal niet zelf heeft geschreven, zoals Kleinnijenhuis, hoogleraar communicatiewetenschap aan de Vrij Universiteit, onthulde?

Wie is dan die bezorgde vader die spreekt? Een spindoctor van het CDA? De chauffeur van Jan Peter? De lijfwacht? Allemaal raadsels. En wie is nu de echte Jan Peter Balkenende? Is dat de man die ooit, uit pure woede, wekenlang geen woord wisselde met Lodewijk de Waal? De toenmalig vakbondsleider had als ijscoman op een congres iedereen een ijsje met twee bolletjes gegeven, behalve aan Balkenende: “jij krijgt maar één bolletje omdat je stout bent geweest.”

Of is hij de man die stampvoetend de televisiestudio verliet na afloop van het programma Pauw & Witteman? Afgesproken was dat Jan Peter in de uitzending uitgebreid mocht vertellen over zijn brievenboek, maar in plaats daarvan kreeg Balkenende een reeks bloopers voorgeschoteld waarin hij zelf de hoofdrol speelt. Kijkers zagen hem ondermeer schutteren in de Tweede Kamer, van een skateboard lazeren en buigend als een knipmes op audiëntie gaan bij Bush.

Zoveel gedaanten waarin Jan Peter tot ons komt, het is nauwelijks te bevatten. Gelukkig is dat voor een beetje christendemocraat geen enkel probleem. Geloven in Jan Peter Balkenende is net zoiets als geloven in God. Hij schijnt te bestaan en het beste met ons voor te hebben, maar niemand die hem ooit écht heeft gezien.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll naar top