Ziekenhuis soap

Buiten op de gang posten zwaar bewapende mannen met bivakmutsen op. Binnen loopt een vreemde rilling over de rug van zuster Reini. De patiënt in het bed voor haar kan het ook niet helpen dat hij er zo aantrekkelijk uitziet. Via zijn uit de kluiten gewassen neus glijdt Reini’s blik over de gladde, maar sensuele lijnen van zijn kaak. Hij is uiterst mannelijk, ruim eenmeternegentig lang en heeft brede schouders, smalle heupen en de soepele spieren van een geboren atleet. Dat kan ze zien aan de onverbiddelijke en krachtige wijze waarop hij onder de dekens woest snuivend in de plasfles urineert. Het is een geklater van jewelste.

Plotseling kijkt hij Reini aan. Ze slaat haar blik neer en voelt haar wangen gloeien. Haar hart houdt een fractie van een seconde op met kloppen en gaat dan plotseling sneller slaan. Nerveus likt Reini haar lippen. Ze kan zich de laatste keer niet meer herinneren dat een man haar zo doordringend aankeek, en dan nog wel een man die haar hart doet bruisen!

Het is zijn neus waarvan ze zich niet los kan maken. Alle geheimen van het leven lijken erin verborgen te liggen. Deze man in zijn zwarte pyjama straalt macht en overtuiging uit, terwijl haar eigen leven een opeenhoping van angst en onzekerheid is.

“Dat was nog eens lekker pissen,” zegt de man. Hij reikt haar de plasfles die helemaal tot het randje toe is gevuld. De urine schuimt nog een klein beetje na. Zuster Reini voelt de warmte door de fles heen. Oooo…! Plots kan ze niet meer ademhalen. Ze voelt hoe een hunkering door haar onderbuik trekt. Zij is het staal en hij is de magneet. Haar verstand schreeuwt dat dit idioot is, maar het kan haar vreemd genoeg niets schelen. Het enige wat zij nu nog wil, is zijn voorhoofd deppen met een koud washandje. Maar dat is niet nodig. Deze man is zó ongelooflijk sterk en zelfverzekerd, dat ze twijfelt of hij ergens bang voor is. Daar gebaart hij al met zijn hand. Zuster Reini weet wat dat betekent. Hij wil alleen zijn. Op de televisie boven zijn bed begint As The World Turns, die andere soap.

Verliest Willem zijn hart aan zuster Reini? Of heeft hij helemaal geen hart? En krijgt Willem soep met balletjes om aan te sterken of toch weer een Mars? En wie is zijn hartchirurg? En wie zijn de buren van de hartchirurg? En hoe heet de hond van de hartchirurg?
Beleef het mee in de dagelijkse mediasoap over het herstel van Willem Holleeder. Het Proces Van De Eeuw mag dan voor onbepaalde tijd voorbij zijn; de Ziekenhuisopname Van De Eeuw is nog maar net begonnen.

3 reacties op “Ziekenhuis soap”

  1. Onder de lezers van deze column de “erven Endstra” en zij hebben inmiddels besloten om de huur voor het door hen verhuurde pand in Leiden waarin het ziekenhuis is gevestigd per onmiddellijk op te zeggen..

    Moet de arme patiënt naar het Bronovo om met allure verpleegd te worden.

  2. Dat wordt weer smullen geblazen met die soap. Als ik me goed herinner waren daar toen ook een paar ” foute” artsen lekker bezig. Voelt de patient zich zeker thuis.

  3. Marjolein

    ziekenhuissoap is 1 woord volgens mij. Die Engelse gewoonte om zelfstandig naam woorden met een spatie ertussen te schrijven zie je de laatste tijd steeds meer. Koel man.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll naar top