The New York Times meldt dat Oekraïne tijdens geheime vredesonderhandelingen heeft voorgesteld om een deel van de Donbas voortaan “Donnyland” te noemen. Donbas + Donald, begrijpt u wel?
Het begon, volgens vier anonieme bronnen, als een halve grap. Het idee was dat Trump harder tegen Poetin zou optreden als een stuk van de Donbas naar hemzelf vernoemd zou zijn. Immers, het gaat hier om een man die zijn naam in goudkleurige letters op elk gebouw wenst te zien dat ooit door hem is aangeraakt. Dus wat doe je dan? Je biedt hem een stuk land aan. En wat doet hij? Hij likkebaardt.
Donnyland is zo’n tachtig bij zestig kilometer groot. Volgens Oekraïense bronnen wonen er nog 190.000 mensen, maar andere bronnen halveren dat getal. De hoofdweg erheen is met camouflagenetten afgedekt tegen Russische drones. Economisch is het industriegebied op sterven na dood. Nog maar één werkende kolenmijn plus wat winkeltjes die zich hebben aangepast aan de enige grote klantenkring die is overgebleven: soldaten. Ze verkopen, behalve verbandtrommels, vooral ballonnen en bloemen. Voor als je vriendin of vrouw langskomt.
Dit is dus het stuk land dat “Donnyland” moet gaan heten. Een semi-autonoom ministaatje in oost-Oekraïne. Een Donbas-Disneyland zonder attracties. Een pretpark dat al failliet is voor het zijn deuren opent. Hooguit geschikt om te paintballen.
‘Monaco-model’, is een andere term waarmee wordt geschermd. Alsof de Donbas in één moeite kan worden omgebouwd tot een casinoparadijs. Maar dan de variant zonder de azuurblauwe zee die Gaza tenminste nog heeft.
Samuel Charap, van de Amerikaanse denktank RAND, opperde zelfs dat de naam Donnyland als afschrikking zou kunnen dienen. Alsof het Russische opperbevel een militaire stafkaart bestudeert en denkt: nee, daar vallen we niet aan, dat is van Donald.
Maar dan moet het meest tragische detail nog komen. Een Oekraïense diplomaat heeft met behulp van ChatGPT een vlag ontworpen voor Donnyland. Groen en vooral veel goud. Plus een volkslied. Ik zie de arme man voor me, de vingers boven het toetsenbord. Buiten loeit het luchtalarm vanwege de zoveelste Russische drone-aanval. ‘Componeer een plechtig lied over moed en vrijheid, ongeveer drie coupletten, graag met een hoopvolle ondertoon.’
Het nummer staat nu ergens op een server van OpenAI. Het volkslied van Donnyland, twee minuten en zeventien seconden lang. Een MP3, gegenereerd op een doodgewone dinsdagmiddag. Met heel veel strijkers, een trompet en aan het eind een kinderkoor dat ‘hoera’ roept in het Oekraïens.
Een hymne voor een land dat nog niet bestaat en waarschijnlijk nooit zal bestaan, omdat de inwoners grotendeels zijn gevlucht. Een land waarvan de naam verwijst naar een man die waarschijnlijk niet eens weet waar het ligt, maar wel alvast heeft bedacht waar zijn volgende Arc de Trump moet komen. Met een balzaal eraan vast. Tijdens de opening ervan zal hij zich melden via een videoverbinding. “Beautiful place! Beautiful people! Nobody else could have done it better!”
