Alsof zo’n dier een keuze heeft

Bonfire is dood. Het paard waarmee Anky van Grunsven voor het eerst olympisch goud won, overleed maandag op de gezegende leeftijd van dertig jaar. Het dier kan terugkijken op een glanzende carrière, las ik ergens. Tsja, het is maar net welke menselijke eigenschappen je een paard toedicht.

Met paarden is iets vreemds aan de hand. Ze hebben geen poten maar benen, geen kop maar een hoofd. Edele dieren zijn het. De mens is hen schatplichtig, want als één dier een verleden heeft als slaaf van de mens, is het wel het paard. Neem nu de Eerste Wereldoorlog. Paarden sleepten kanonnen door de modder richting frontlinie. Ze sneuvelden bij bosjes: acht miljoen in vier jaar tijd. Ze werden geraakt door mitrailleurvuur, aten door mosterdgas vergiftigd gras of stierven door uitputting.

Tegenwoordig houden we paarden puur voor ons plezier. Ze geven zoveel liefde, heet het dan. „Paarden houden je een spiegel voor. Ze reageren eerlijk en open, en hebben nooit een vooropgezet plan zoals mensen.” Ja, de band met een paard kan sterk zijn, ook al is het een vluchtdier. Dat maakt de uitdaging extra groot het te onderwerpen.

Daar zit je dan op de rug van een levend wezen dat ook nog eens veel groter en sterker is dan jij. Hoe fijn is het dan voor je zelfbeeld wanneer dat enorme slagschip op jouw aangeven als een ballerina naar het midden van de bak huppelt, daar een pirouette maakt en vervolgens, voor het hokje van de jury, een buiging met het hoofd? Elke pas geregisseerd, enkel en alleen omdat wij mensen dat mooi vinden.

Wat is dit in godsnaam voor circus? Een paard is überhaupt niet gebouwd om een mens te dragen en vraagt er al helemaal niet om getemd – laat staan gedresseerd – te worden. Ja, op een gegeven moment doet een paard precies wat jij wilt, mits zijn instincten hem niet in de weg zitten.

Hij wil voor me werken, heet het dan. Zelfs het woord vriendschap wordt gebruikt. Hoe gênant wil je het hebben? Alsof zo’n dier een keuze heeft. Geen paard dat uit vrije wil doet wat mensen willen. Het is hem opgedrongen, in gevangenschap, want waar dienen anders dat zweepje en de metalen sporen voor die bij elk danspasje in de flanken priemen? Alles ter meerdere eer en glorie van de mens.

Een gedresseerde tijger of aap vinden we zielig, maar een gedresseerd paard is de normaalste zaak van de wereld. Eerlijk gezegd zie ik het verschil niet. Mijn stelling: als je van dieren houdt, klim je niet op de rug van een paard. Dan maar geen goud.

9 reacties op “Alsof zo’n dier een keuze heeft”

  1. Teun Putmans

    Die Paardenbiefstuk op pootjes lijkt er wel lol in te hebben. Anders staat tie zich toch maar helemaal de tering te vervelen.

  2. ik heb vroeger veel paardgereden en ook dressuur. Het ene paard is zo blij zijn stal uit te kunnen voor een uurtje rijden, de anders bijt je het liefst als je met zadel de stal in komt. Als je het paard goed behandelt zal hij best plezier hebben. Topsport is sowieso niet altijd leuk, ook voor mensen niet, maar die kiezen er zelf voor. Maar geen gelukkiger paard dan een in een kudde op een stuk grasland.

    Paarden hebben ook hun voorkeuren voor mensen lijkt wel, maar dat gaat meer om de manier van doen dan de mens zelf. Die ene die altijd een appeltje brengt is top, die ene die een goede massage geeft met een borstel is ook veel beter dan ide ene die je vel pijn doet of kietelt. Maar we houden ons voor dat het paard je kent…

    Aan de andere kant, als we niet op de rug van een paard zouden kruipen, zouden er veel minder van zijn.

  3. Van Aarsbergen

    Van Aarsbergen pakte er gisteren snel zijn aanmaakhoutjes bij, om een immens vreugdevuur aan te steken. Maar snappen doet hij er nog altijd geen ene ruk van: benen, hoofd… Maar een gegeven Ankie mag je dan weer niet in de bek kijken. WTF??

    Anyway, nu snel naar de Lidl, even zo’n lekkere Barilla lasagne halen. Zie ik je daar, Sjaak?

  4. Nou Luuk, als je een paard slecht behandeld, zal hij echt niet leuk naar het midden van de bak dansen of wat dan ook goed voor je doen. Dat zweepje is ook niet bedoeld om hard mee te slaan en de sporen niet om flink mee te steken. Het zijn middelen om zacht prikkels en zo sturing te geven, als een lichte por in je zij zou doen. Denk dat het meer weg heeft van truukjes doen met de hond dan beren in een circus.

    Kan je er nog steeds op tegen zijn. Maar denk dat deze paarden – zeker die van Ankie van Grunsven – het stukken gezelliger en aangenamer hebben dan een werkknol bij een boer. In het wild zullen ze in Nederland gewoonweg niet of amper overleven.

  5. Luuk Koelman

    Cin, je hebt helemaal gelijk. Een paard heeft gewoon de keuze. En Bonfire huppelde daar geheel uit vrije wil met Anky op de rug. En vliegtuig in, vliegtuig uit was ook zijn grootste hobby als vluchtdier (woordgrap, ik zeg het er maar even bij).
    Ja, de mens rijdt paard om het paard een plezier te doen.

  6. ik ben er niet mee eens. als paarden het niet willen :bokken ze of bijten ze maar nee heel veel dat niet omdat ze rijden leuk vinden en van mensen houden

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll naar top