Here God, hier spreekt uw nederige dienaar Chris Stoffer. U weet wel, van de SGP. Heilige Vader, ik verkeer in diepe, existentiële gewetensnood. In gedachten hoor ik nu al de kabinetsroep van de heer Omtzigt door de burelen der SGP galmen. Maar hoe kan ik ooit, als mannenbroeder, in zijn kabinet verkeren, te midden van menig vrouwmens?
Tweede Kamerlid worden, wat moet je daar eigenlijk voor kunnen? Hopelijk niet al te veel, want de Volkskrant becijferde laatst dat met het vertrek van een groot aantal Kamerleden, het Binnenhof na de verkiezingen maar liefst 270 jaar aan ervaring armer is.
“Ja maar, ik ben Frans! De meest betrouwbare politicus die ik ken! De eenvoudige kleinzoon van een Limburgse mijnwerker!” Op mijn sofa ligt een emotioneel heerschap. Het is zijn eerste sessie en hij is hier op voorspraak van zijn campagneteam.
“Ach, kon ik de wereld maar veranderen…” Met veel gevoel voor drama klimt de nieuwsconsument op de barkruk naast me. “Ik heb het nog nooit zo zwaar gehad als de afgelopen weken!”
Een eeuw geleden richtte Walt Disney zijn gelijknamige studio op. Om in de decennia die volgden niet alleen de meeste Oscars ooit te winnen, maar ook eindeloos te worden beschuldigd van racisme en fascisme. Om uiteindelijk de boeken in te gaan als misschien wel het eerste echte slachtoffer ooit van de cancelcultuur.
Kreet van de week: ongebreidelde wreedheid! Ik vat het even samen, want de waanzin waart weer door het Midden-Oosten en dan raak je al snel het spoor bijster.
De oliecrisis van 1973, toen Nederland gebukt ging onder tien autoloze zondagen, benzine enkel op de bon verkrijgbaar was en Den Uyl de historische woorden sprak: “Het wordt nooit meer zoals het geweest is.”
Oorlog verscheurt, dacht ik altijd. Maar dat is dus niet het hele verhaal. Via al die scheuren komt stiekem ook veel geluk vrij.
Dennis gokte 24/7 online. Eén keer zelfs 32 uur achter elkaar. Ook deed hij een greep in de kas van het familiebedrijf van zijn zwager. Allemaal “om de verslaving onder de duim te houden.” En nu beklaagt hij zich erover dat geen enkel gokbedrijf hem ooit een seintje heeft gegeven dat hij onverantwoord bezig was.
Geen twee maanden meer tot aan de verkiezingen! En je kunt er de klok op gelijkzetten: politici gaan weer roepen hoe belangrijk stemmen is. Een onderwerp dat hen enkel in verkiezingstijd na aan het hart ligt.
Ik neem Sem altijd mee naar demonstraties. Zeven jaar is ie nu, dus dat kan makkelijk. Ja, gewoon elke dag, want er zijn nu eenmaal belangrijkere zaken dan school. Door Sem bij blokkades te betrekken, creëer je als ouder toch een stukje bewustwording.
Op Twitter lees ik een lange thread van ene José D. uit de Achterhoek. Ze vertelt waarom ze “na jaren niet vliegen” toch tickets naar Thailand heeft geboekt.