Bert Maalderink is dolende

“Ja maar, het is toch een goede vraag?” Studio Sport-verslaggever Bert Maalderink klaagt wat af. Van Marwijk zou tijdens persconferenties nauwelijks antwoord geven op zijn vragen. Ik kan me daar wel iets bij voorstellen, want de afgelopen week stelde Maalderink welgeteld elf keer dezelfde vraag: hoe dat nu zat met Robin van Persie en Klaas-Jan Huntelaar? En of de bondscoach al met Huntelaar had gesproken? En zo ja, waar dan? In een kamertje of op de gang?

Keer op keer ontwikkelde zich dezelfde dialoog. De bondscoach: “Ik heb daar vaak genoeg wat over gezegd. Ik geef geen vertrouwelijke informatie over wat ik met spelers individueel bespreek.” Maalderink: “Je kan er toch wel wat over vertellen?” De bondscoach: “Ik heb weinig zin mezelf elke keer te moeten herhalen.” Maalderink, met licht overslaande stem: “Ja maar, het is toch een goede vraag?” Waarna Van Marwijk de blik verlegde en minutenlang stoïcijns naar een hoek van het zaaltje staarde. Begrijpelijk, want Maalderink heeft de diepgang van een platbodem. Hij is de IT-journalist die Bill Gates vraagt of hij nog eens het verschil wil uitleggen tussen een muis en een apenstaart.

Allemaal waar. Maar dat is toch geen reden hem zijn onkunde te misgunnen? Voed Maalderink met hapklare brokjes! Vertel dat Van Persie en Huntelaar samen een kamer delen en elke avond lepeltje-lepeltje in slaap vallen, en hij maakt er een prachtig item van. Net als tijdens het WK van 2010, in Zuid-Afrika. Toen trok Nigel de Jong tijdens een training de broek van een medespeler omlaag. Maalderink wist daar moeiteloos twaalf afleveringen van het WK-journaal mee te vullen, raakte in een creatieve flow en poepte er ook nog eens negen items over de vuvuzela uit. En één over een besloten training van Oranje. Prachtig verstilde beelden van zacht ruisende bosschages, vanaf honderdvijftig meter afstand. Want daarachter gebeurde het.

Kortom, niemand had last van hem. Maar nu? Nu wordt Maalderink niets gegund. Gisteren volgde een nieuwe teleurstelling. Hij was niet welkom bij de excursie van Oranje naar het voormalige nazi-vernietigingskamp Auschwitz. Dat heeft erin gehakt. Maalderink is inmiddels dolende. Naar verluidt vroeg hij de bondscoach ’s avonds, bij de persconferentie, of het bezoek aan Auschwitz deel uitmaakte van de voorbereiding op de match tegen Duitsland. Toen de blik van Van Marwijk wederom richting hoek van het zaaltje gleed, was daar die licht overslaande stem weer, nu bijna huilerig: “Ja maar, het is toch een goede vraag?”

3 reacties op “Bert Maalderink is dolende”

  1. een vrolijke fan

    Ben geen fan van Van Marijk met zn soms onnavolgbare keuzes, maar die Maalderink wordt je helemaal gek van. Continue naar de bekende weg vragen en als je geen antwoord krijgt, blijven zeuren om dat antwoord.

    Deze onkunde moet afgestraft worden (als antwoord op je vraag) om er voor te zorgen dat niet iedere debiel met een pen/microfoon zich journalist/columnist gaat noemen zodat de werkelijke colomnist slappe stukjes moet schrijven om nog enigszins op te vallen.

  2. Is dat het enige wat je uit het journaal en Studio Sportzomer hebt kunnen halen? 😉

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll naar top