De agenten zijn vertrokken, samen met de schouwarts. De uitvaartverzorger laat nog even op zich wachten. Nu zijn we samen. Lieve mama, wat is er toch met je gebeurd? Het is net alsof je slaapt. Je zit in je stoel, in de woonkamer van je seniorenflat, met je pyjama nog aan. De gordijnen dicht, de thermostaat op de nachtstand. Ik aai over je hoofd, streel je wangen, druk mijn gezicht tegen het jouwe. Dat frêle lijfje van je. Wat voel je koud aan. Het moet vanochtend vroeg zijn gebeurd. Terwijl buiten de stad tot leven kwam, maakte jij heel stilletjes de grote oversteek.
Oh mama, hoe moet het nu verder? Elke woensdagmiddag belde je me op. Altijd na twaalven, want je wist: dan is de Metro-column verstuurd. “En, waar gaat je stukje morgen over?” vroeg je dan altijd. En ik maar hakkelen dat mijn column over seks ging, of over al die rare fratsen van de kerk. Maar dat was nooit een punt, ook al was je zelf diep gelovig: “Ik weet zeker dat je het allemaal heel mooi hebt opgeschreven.”
Twee dikke plakboeken in je huiskamerkast, met daarin al mijn columns, vanaf de allereerste. Netjes uitgeknipt en ingeplakt. Tot een paar jaar terug, want toen wilden je reumatische handen niet meer. Maar dat belette je niet om elke donderdag naar het station te schuifelen om daar een Metro te halen. Wanneer ik bij je op bezoek kwam, lagen de krantjes netjes voor me klaar.
Naast de plakboeken vind ik de multomap met daarin je administratie, en een handgeschreven brief; hoe je de uitvaart wilt: “Héél graag ’n Gregoriaanse Eucharistieviering met zang In Paradisum en Ubi Charitas.” Het eindigt met: “Dank jullie wel voor alles! Gods vaderlijke zegen en tot ziens in de eeuwen der eeuwen!” En daaronder: “Ik denk aan jullie!”
Ik kniel en leg mijn hoofd in je schoot. Het zit er op mama. Jouw pijn is over. Je bent nu waar je altijd al hebt willen zijn. Je keek er naar uit. Weer streel ik zachtjes je haar. De dood doet er niet toe, mama. De dood verandert niets aan hoeveel ik van jou houd. Het is goed zo. Dag mama, dag lieve, lieve mama. Pas je goed op jezelf?
Dan komt mijn vriendin binnen. Ze zwijgt en drukt me dicht tegen zich aan. Dan barst alles open. Ik huil en huil en huil. Mijn gezicht druipt van me af. Oh mama, ik ga je zo missen.
Verse columns in je mailbox?
Je krijgt er mijn columnbundel Er is veel leed bij cadeau! Mijn beste (tijdloze) columns van de afgelopen jaren, gebundeld in dit 159 pagina's tellende e-book.
Beste Luuk, oprecht gecondoleerd met het verlies van je mama! Ze heeft gelijk, je moeder, je hebt het prachtig opgeschreven! Hartelijke groet, Anna
Luuk, goed dat je het opschrijft. Dat helpt misschien een beetje. Gecondoleerd en sterkte gewenst.
Heel veel sterkte met dit grote verlies (en wat klinkt ze als een lieve en mooie vrouw.. je moeder).
gvd Luuk wat verschrikkelijk mooi geschreven. Zo ontzettend raakt dit mij… snif
Gecondoleerd!
Carmen
Heel veel sterkte de komende tijd.
En wat een prachtige column.
Prachtig geschreven over iets echts…
Veel sterkte en gecondoleerd.
Heel veel strerkte met het verlies van je moeder.
Blijf dicht bij je vriendin en vindt je steun!!
Gecondoleerd Luuk, en je hebt het bijzonder mooi opgeschreven. Kreeg er oprechte tranen van in mijn ogen.
Je moeder verliezen is een stukje van jezelf verliezen.
Heel veel sterkte!
Luuk, gecondoleerd met het overlijden van je moeder. Sterkte de komende tijd.
Ik moest er ook van huilen. Zo mooi geschreven.
mooie woorden die je geschreven hebt en me vervolgens doen denken aan mijn moeder; kracht voor jou en diegenen die je lief hebt Luuk!
Hallo Luuk,
In Paradisum werd gezongen tijdens de crematie van mijn vader. Ook hij vertrok. Onaangekondigd, in de nacht, op de bank. Ons allemaal in verbijstering achterlatend. Ik denk dat ik weet wat jij voelt en je hebt het prachtig verwoord. Gecondoleerd, Luuk. Sterkte voor jou en iedereen die haar dierbaar is!
Beste Luuk, via jouw berichtje nu,weet ik dus dat je moeder is heen gegaan, mijn condelance,met het verlies . ook voor je zusjes en broer.Ik vind het toch jammer dat ik haar nooit meer hebt gezien,vond het vroeger leuk bij haar.nogmaals sterkte jullie. van Riet Koelman
.
Veel sterkte in deze moeilijke tijden.
Ontroerend Luuk. Maar mooi. Heel erg mooi. Sterkte de komende tijd
Luuk, gisteren met de tranen in mijn ogen van het lachen voor de zoveelste keer je column gelezen over Natalia.
Nu met tranen in mijn ogen deze column.
Wat heb je het mooi geschreven, zo oprecht vol met liefde!
Gecondoleerd en heel veel sterkte toegewenst.
Oprechte deelneming, Luuk.
Hoewel ik nog wel eens moeite heb de satire te onderscheiden van je gemeende content (zal aan mijn beperkte beleving liggen; I geef ‘t grif toe) en dus heel even hier ook twijfels bij kreeg (“Héél graag ’n Gregoriaanse Eucharistieviering met zang In Paradisum en Ubi Charitas.”), kan ik niet anders concluderen dan dit vanuit diep verdriet geschreven moet zijn.
Sterkte, Luuk. Vanuit de grond van mijn hart.
Beste Luuk, Heel veel sterkte de komende tijd om dit verlies te verwerken.
We zien je collumns wel weer verschijnen als je er aan toe bent.
Sterkte jongen!
Slik een brok in m’n keel weg… Wat een zwaar verlies en wat een mooie afscheidscolumn.
Luuk, Wens jou en degenen om je heen alle sterkte!
Veel sterkte de komende tijd, Luuk. Ik vond het een heel mooi portretje over- en van jouw trotse, n overleden moeder. Geen wrangheid of wrijving te ontdekken. Een liefdevolle moeder verliezen maakt dat je later,na het rouwen, wellicht alleen nog maar met een glimlach aan haar terug zult denken. Natte wangen van het lezen.
Het is mooi om te lezen dat je messcherpe pen soms ook een fluweel zachte veer kan zijn.
Heel veel sterkte met het ordenen van je emoties.
Sterkte. Zeer prachtige column!
Luuk,
gecondoleerd.
Met een brok in mijn keel gelezen, mooi, warm geschreven, ze zal trots op je zijn! Sterkte met het verwerken van het verlies van je moeder.
Heel mooi, Luuk. Verder geen woorden…
Sterkte! Erg mooi verwoord.
Sterkte Luuk. Heer ontroerend geschreven. Mooi.
Luuk, heel veel sterkte gewenst met dit verlies.
Je hebt je gevoelens prachtig verwoord; mijn complimenten. Ze zal deze column daarboven zeker uitknippen en in een gouden lijstje ophangen.
Luuk, je hebt het allemaal heel mooi opgeschreven. Uit de woorden van je moeder en die van jou spreekt zoveel liefde voor elkaar. Dat pakt niemand je af! Het stukje is prachtig en ontroerend. Vol emoties maar ook zo leesbaar voor óns. Dat je ons hierin wil laten delen…Wat een lieve sterke vrouw, je mama. En als ik je gevoelens zo lees, dan denk ik dat je haar altijd bij je zult dragen. Ik wens je heel veel sterkte met je verlies.
Gecondoleerd met je verlies, Luuk.
Ik volg je nu al zoveel jaren, zonder je ooit ontmoet te hebben. Heel veel sterkte. Ik sla graag een virtuele arm om je schouders. Vorige maand mijn lieve schoonmoeder verloren, die als een echte moeder voor me was. We huilen, virtueel samen.
Hoi Luuk,
wel gecondoleerd met het overlijden van je moeder. Wat ontzettend mooi en ontroerend geschreven (snif). Al is ze er niet meer, ze zal in je herinnering voortleven. Voor nu is dat misschien een schrale troost, maar toch.
Heel veel sterkte gewenst.
Gecondoleerd Luuk. Veel sterkte met je grote verlies.
Hi Luuk,
Mijn ouders leven nog maar toch raakt je column me. Misschien omdat je column me herinnert aan wat ik ook ooit ga meemaken. Daar zie ik tegen op.
Gecondoleerd Luuk. Heel mooi opgeschreven.
indrukwekkkend mooi, herkenbaar, ontroerend, heel veel sterkte!, je hebt volgens mij een pracht moeder gehad, koester dat.
Mooi verhaal Luuk, had wel verwacht dat je over je moeder zou schrijven. Ik denk aan je
Dag Luuk, gecondoleerd met het overlijden van je moeder, veel sterkte en mooie herinneringen toegewenst.
Prachtig geschreven.
Ton
Luuk, mijn oprechte deelneming.
Iedereen heeft maar één moeder.
Dus hoe oud, hoe versleten of hoe ziek : je wilt haar nooit kwijt.
Toen in september mijn moeder overleed had ze van tevoren aangegeven wat er op bovenaan de rouwcirculaire moest staan:
“Na de dood komen de mooiste herinneringen”.
…en zo is het ook.
Gerard
Hoi Luuk,
ik had het grote voorrecht om bij het afscheid van je moeder te mogen zijn.Het was zó eerlijk, warm en oprecht en een ode aan haar. Hou de herinneringen aan haar vast in je hart waar ze altijd een wezenlijk onderdeel van uit zal maken. Tot gauw, liefs…
Wat heb je dit mooi verwoord. Ik wens je sterkte en wijsheid.
x
Ik heb je column in stukjes moeten lezen om mn mannelijkheid nog een beetje overeind te houden in de trein. Prachtig geschreven, sterkte de komende tijd.
Gecondoleerd, Luuk. Wat een schok voor jou en je familie! Ik hoop dat jullie veel steun aan elkaar hebben en wens je heel veel sterkte in deze rare en verdrietige tijd.
Je moeder ziet er lief uit op de foto.
Wauw, wat een mooi stuk. Gecondoleerd, wat vreselijk voor jullie. Heel veel sterkte. De liefde voor je mama spat door mijn scherm, ik moet er van huilen..
Oprechte deelneming Luuk en heel veel sterkte voor de komende tijd. Dank je wel voor het delen, warme groet
Ach Luuk, … je hebt bij mij een gevoelige snaar geraakt!
Helaas heb ik het niet zo getroffen… maar het ontroert me altijd hoe de relatie ‘moeder en kind’ ook kan zijn… !
Het is in haar te waarderen dat ze jouw werk als columnist “ongecensureerd” op waarde kan schatten!
Veel sterkte!
Dat zou ze nu nog meer vinden dan ze altijd al deed, dat je het heel mooi hebt opgeschreven. Heel erg veel sterkte en nog meer liefs gewenst.
Gecondoleerd Luuk en sterkte de komende tijd.
ONHERROEPELIJK ZAL JOU KIND ZIJN HOOFD IN JOU SCHOOT LEGGEN.
Hallo Luuk, gecontroleerd met het verlies van je moeder. Vreselijk hoe je nu de leegte zal voelen in deze tijd. En het intense verdriet wat je nu voelt. Sterkte in de komende tijd. We leven met je mee.
Vg
Christon Stolk.
Sterkte, je hebt een liefhebbende moeder gehad, die je goed kende. Mooi geschreven.
Beste Luuk,
Van harte gecondoleerd. Moeders zijn de dragers van de wereld. Die kun je niet missen.
Beste Luuk,
gecondoleerd met het verlies van je dierbare moeder. Zelf heb ik mijn moeder ruim 3 maanden geleden verloren geheel onverwacht. Ik herken veel van je gevoelens in je tekst….
Prachtig en ontroerend,we denken aan je.
Gecondoleerd met dit grote verlies. Ontroerd ben ik.
Sterkte de komende tijd.
Daar ging m’n mannelijkheid tijdens het lezen van dit stuk; bang voor wat er komen gaat. Ooit.
Luuk, gecondoleerd met het overlijden van je lieve moeder. Als ze deze column toch had kunnen lezen … Zo mooi en ontroerend geschreven, maar daardoor ook heel confronterend. Ik wens je heel veel sterkte!
Beste Luuk, ik ken je niet maar herken zo ontzettend veel in je column. Gecondoleerd!
Wat een mooie woorden; gecondoleerd.
Zelden zoveel onroering gevoeld bij een tekst. Wat mooi, wat droevig, nog steeds voel ik er de echo van. Daarom ben ik op deze site. Zou zo graag willen troosten. Maar hoe? Zoals deze tekst zo onroert mij “In paradisum”, telkens weer. Mij helpt dat, vreemd genoeg. Misschien zal het de familie helpen. Als er maar ergens troost vandaan komt.
Oprecht gecondoleerd. Wat een ontroerende column, ik heb een traantje weggepinkt. Heel veel sterkte met dit verlies.
Luuk gecondoleerd met het verlies.
@Alexander: Je haalt me de woorden uit de mond. Hoe graag ze ook zelf het tijdelijke voor het eeuwige willen verruilen, je wilt ze niet missen. Zijn het egoïsten omdat ze ons alleen laten, of zijn wij egoïsten omdat we ze niet willen laten gaan?
Veel sterkte met het verlies van je moeder Luuk.
Ik heb zelf ook mijn moeder vorig jaar verloren.Ze was zo ziek,maar kon net door de telefoon nog zeggen dat ze op me wacht totdat ik bij haar kan zijn.Ze woonde namelijk in ‘t buitenland.Die dag kwam ik aan en kon haar in mijn armen sluiten.En die nacht is ze rustig naast mij overleden.Bedankt dat u op mij wilde wachten mijn liefste moeder..
Heel veel sterkte, Luuk…
Gecondoleerd Luuk en heel veel sterkte gewenst…
Zo herkenbaar, de dood doet er echt niet toe, ik huil met je mee
Erg aangrijpend Luuk.
Werkelijk waar.
Zelf mijn grootste angst om mijn ouders te verliezen. Ben nu 22 jaar, maar denk er dagelijks aan als ik ze zie in het weekend. En dan is het ook altijd moeilijk om weer weg te gaan op maandag. Echt erg mooi geschreven, en ik denk dat niemand dit wil, maar dat het achteraf wel beter is. Soms is een mens gewoon ‘op’, en is het mooie levens verhaal verteld.
luuk gecondoleerd
Ik denk je prachtigste kolom!
Tijdens het lezen vroeg ik me alleen af hoe je moeder in dat bejaardentehuis terecht kwam. Je had haar toch ook in je huis dicht bij je kunnen laten wonen?
Hi Luuk,
Van harte gecondoleerd met dit verlies. Ontzettend knap hoe je er in zo’n situatie zo mooi over kunt schrijven. Sterkte gewenst!
Beste Luuk,
Allereerst gecondoleerd met het verlies van je moeder
Ik kwam net weer je stukje tegen, wat ik 15 maart na het lezen uit de Metrokrant geknipt hebt. Je hebt dit met je hart geschreven. Het ontroert me keer op keer. Ik verloor mijn moeder in 1999, ik weet dus hoe het voelt. Het voelt vreselijk, maar je leert er op den duur mee omgaan. Wennen doet t nooit……
Sterkte dit eerste jaar, met alles wat de eerste keer zal zijn zonder haar!
Peter
Beste Luuk,
Pff. Droevig maar wonderschoon beschreven. Diepe emoties brengen ook weer kunstwerkjes.
Precies, zo is het, de dood verandert niets. Mijn moeder is een jaar geleden overleden en ik heb geen moment het gevoel gehad dat ze ‘weg’ is. Ze belt alleen niet meer. http://kimbergshoeff.wordpress.com/2014/02/25/alles-op-de-fiets/