Emotionele tv met Rachel Hazes

Arme Rachel Hazes. Het verlies van een dierbare is een van de meest ingrijpende en verdrietige gebeurtenissen in een mensenleven. Van het ene op het andere moment is je geliefde voorgoed weg. Veel praktische zaken moeten geregeld worden, waardoor de eerste weken als in een roes voorbijgaan. De meest verdrietige periode komt daarna. Met vallen en opstaan probeer je het verlies te verwerken. Je maakt weer voorzichtig plannen voor de toekomst. Je pakt bijvoorbeeld een hobby of studie op. Of je besluit je te laten volgen door een cameraploeg van de Tros.

Deze week beginnen de opnamen. Het wordt een reality-soap over jou alleen, onder de welluidende titel Namens André, want je doet het natuurlijk niet voor jezelf. Je doet het omdat niemand het verlies van een naaste in zijn eentje kan verwerken. Daarom rouwt de Grootste Familie van Nederland met je mee. Je vertrekt met een cameraploeg naar Hong Kong en neemt je kinderen Roxeanne en Dré op sleeptouw mee. Zij mogen delen in de roem, want zo ben je dan ook wel weer.

In Hong Kong ga je gipsafdrukken bekijken van het bronzen beeld dat daar van je geliefde wordt gemaakt. Het wordt een tweeí‹neenhalve meter hoog gevaarte op een sokkel, dat op de Amsterdamse Albert Cuypmarkt moet komen te staan. Emotionele televisie gaat dat opleveren, want stel je voor dat de gemeente Amsterdam geen toestemming geeft voor zo’n kolos. Ik houd mijn hart nu al vast.

Verder meldt de Tros dat je op zoek gaat naar een geschikte vuurpijl, want een deel van de as van je geliefde moet hoog boven de Noordzee worden verstrooid. Welke pijl zal het worden? De Mega Happy Star of de Moon Dancer? Dat is alvast een mooie cliffhanger. Ik hoop dat ik per sms mag stemmen.

De eerste aflevering van jouw reality-soap wordt uitgezonden op 4 augustus. De laatste op 23 september, de sterfdag van je geliefde. Prachtig hoe op die dag alles samenkomt. Niet uit marketingoverwegingen, maar omdat jij weet dat je je verdriet om de dood van André niet uit de weg moet gaan. Daarom is er die dag ook zo veel te doen. Eerst het herdenkingsconcert in Ahoy. Daarna onthul je het standbeeld en ‘s avonds schiet je André’s as de wolken in. Allemaal live op tv!

En alsof dat nog niet genoeg is, presenteer jij die dag ook nog eens jouw boek over André. Een dikke pil van bijna vijfhonderd pagina’s waarin jij afrekent met alle mensen die een slaatje willen slaan uit de dood van jouw volkszanger. Gelukkig staat Ivo Niehe aan jouw kant. Hij maakt onder de titel Bloed, zweet en tranen een documentaire over het leven van jouw geliefde, die ook door de Tros wordt uitgezonden. Helemaal gebaseerd op jouw boek. Dat is de deal.

Publiekelijk rouwen onder het oog van de camera. Sommige mensen vinden masturberen in het openbaar een stuk minder exhibitionistisch. Trek je daar maar niets van aan. Eenieder rouwt nu eenmaal op zijn eigen manier en jij weet als geen ander dat alles wat je doet, helemaal in de geest is van je overleden man. Om jouw eigen woorden tijdens de persconferentie te gebruiken: “geen toeters en bellen.” En daarna kwam die mooie, afsluitende zin die ik nooit eerder had gehoord. Je zei: “André zou het zo hebben gewild.”

19 reacties op “Emotionele tv met Rachel Hazes”

  1. “Publiekelijk rouwen onder het oog van de camera. Sommige mensen vinden masturberen in het openbaar een stuk minder exhibitionistisch.”

    Je had het niet beter kunnen verwoorden!
    🙂

  2. ………en na de “hemelvaart” is het wachten slechts op de vervolgserie: de wederopstanding!

  3. Ik krijg inderdaad inmiddels zwaar uitslag van al die idioten die dit soort bagger op TV pleuren voor kijkcijfertjes, en dan degene die het toelaten voor het geld natuurlijk. Nee Rachel!!! Zo zou André het echt niet gewild hebben. Stomme muts!!

  4. Rachel zingt “De Vuurpijl”

    M’n man was overleden
    Hij werd vaak te oud geschat
    Hij vroeg aan mij een vuurpijl
    En die heeft hij ook gehad
    De Arena, vreemde vrienden
    Nee, daar gaf hij niets meer om
    Want zijn vuurpijl was hem alles
    Alleen wist ik niet waarom

    En toen op zek’re morgen zei ik “mensen, kijkt u mee”
    De wind die is nu gunstig, dus ik neem die vuurpijl mee
    In mn ene hand die vuurpijl, in de andere een pot
    Je kan me niet begrijpen dus toen zei ik snel heel vlot

    refr.:
    Ik heb hier de as van een zanger
    Die hoog in de hemel is
    Deze as bind ik vas aan die vuurpijl
    Schiet ‘m in de zee, da’s nooit mis

    En als hij dan ziet hoeveel as het is
    Het was wel 5 kilo, geen kattenpis
    Ik heb hier de urn van een zanger
    Die voelt zich straks als een vis

    ©2005 Hoof Lyrics & Entertainment Services

  5. Wacht, ik heb er muziek bij gemaakt:

    *keyboard aan*

    *moduleer*

    *moduleer*

    *moduleer*

    *uittroknopje*

    ©2005 Oersoep Covering BV

  6. Hollandse bagger

    Het is bijna jammer dat Hazes dood is. De doden krijgen soms meer aandacht dan me lief is. Die Nederlandse zangers storten een immense berg bagger over ons uit. Ik werd en word niet goed als ik de onmenselijk slechte stemmen hoor van Hazes, Bauer, Lange Frans, Borsato, Jolink, De Zangeres zonder Stem, Baas Bral en weet ik veel wat al die mafkezen voor idiote naam hebben.

    En dan gaat het na hun dood nog door ook. Reality-soap rond een publiciteitsgeile weduwe, een bronzen beeld dat twee keer zo lang was als die aso-dwerg, idioot gedoe rond een vuurpijl…

    Weet dan niemand meer dat Hazes ronduit een vieze aso was? Ik heb hem maar één keer ontmoet, en al het nieuws daarna over hem bevestigde mijn oordeel. Het was tijdens carnaval. Wij vierden leuk feest in een kroeg in Nijmegen, maar van de kroeg ernaast kwam veel meer herrie. Ook kabaal bij het weggaan, een fikse vechtpartij, ik zag een klein dik mannetje grote meppen uitdelen en krijgen. De dag erna bleek dat het Hazes was, die het na een optreden op een zuipen zette en daarna een vechpartij begon.

    Aso Hazes. Hij had bij zijn leven een vuurpijl van 2,5 meter in zijn achterste gekregen moeten hebben.

  7. Ik hoop dat ik per SMS mag stemmen! Hilarisch…. Die gast heeft zich kapotgezopen, ik heb er geen traan om gelaten. Luuk, het is weer een klasse colums. Kun jij niet eens een goede Nederlandstalige songtekst schrijven, voor de zangers die Hollandse Bagger ook al noemt…

  8. Het meest hilarisch zijn na de column dan nu ook de reacties 🙂
    Tranen met tuiten dames en heren, waarvoor dank!
    En ja zo’n beeld op de Albert Cuijp…. zo groot was Hazes nu ook weer niet.
    De gemiddelde alcoholist wordt hier de goot in getrapt en hij wordt verafgood.

    Mijn broek zakt af en ik kan u garanderen dat dit met mijn wulpse lijf niet zo snel gebeurt:)

  9. Van mij had hij niet dood gehoeven. Wat een onzin levert dat op zeg. Voorlopig mogen er even geen bekende Nederlanders meer sterven. U kunt stemmen per SMS!
    😉

  10. Yep! Zo mogen we het graag lezen.. doeltreffend en raak. Ingetogen en vernietigend 🙂

  11. Morpurgo.nl

    Tja er moet wel geld in het laatje blijven stromen he

  12. Dit alles heeft 1 voordeel de TV kan weer uit blijven.

  13. Brrr… Het ergste is dat Hazes het misschien *wel* zo gewild zou hebben.

    Enne ten aanzien van het gevoel dat een enkeling zou kunnen hebben over het belang van het geld dat deze rommel opbrengt: tijdens een radiointerview (dat ik niet kon wegzappen wegens ongeloof over wat ik hoorde) was een van Mw. Hazes haar laatste zinnen: de huur moet toch betaald worden. Slik.

    Goede column: niet al te ruw er overheen, maar als lezer mag je jezelf toch wentelen in de ongetwijfeld collectieve verontwaardiging.

    Palmi

    PS: blijft natuurlijk het feit dat half NL naar dat Tros-programma zit te kijken. Maar die reageren hier niet.. toch? Ik ga in elk geval een stukje zien. Hoe slechter de TV, hoe leuker het is. Zie de tell-sell over de magic bullet…

  14. Ton van Seeters

    Geweldige column.
    Hier wordt lijkenpikkerij pur sang beschreven.
    Lang leve de commercie, en de “ver-tros-sing”.

  15. Optimaal, zo had Hazes z’n column gewild……

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll naar top