Leon de Winter moet kotsen

Daar hebben we Leon de Winter weer. Altijd boos. Ditmaal op Sylvia Witteman, columniste van de Volkskrant. Zij vertelde in een interview dat ze af en toe graag harde grappen mag maken over Anne Frank en concentratiekampen. Niet in haar columns, maar privé, onder vrienden. Wélke grappen, komen we als lezer niet te weten. De Winter las het interview „met open mond van verbazing” en klom in de pen. „Ziekelijke hypocrisie” noemt hij de houding van Witteman in een open brief op de website van De Telegraaf.

Ik heb het epistel van De Winter wel een keer of tien gelezen. Het is namelijk een buitengewoon warrig stuk. De Winter verwijt Witteman een luxe leven zonder noemenswaardige problemen, behalve dan dat zij (naar eigen zeggen) vroeger werd gepest omdat ze een dikke kop en een dikke kont had.

Die dikke kop en dikke kont heeft ze volgens De Winter nog steeds. Aan het eind van zijn open brief spreekt hij Witteman persoonlijk aan: „Terwijl je zelf (…) bijna uit je kleren scheurt, gier je van het lachen wanneer je denkt aan dat uitgeteerde kind.” Leon moet er van kotsen. Einde open brief. Als lezer blijf je wat verdwaasd achter. De brief bevat niet één valide, rationeel argument. Ja, Leon is boos, maar wat is nu zijn punt?

Mag ik privé wel harde grappen maken over Anne Frank, omdat ik met mijn 1,83 meter slechts 71 kilogram weeg? Geen idee. En blijkbaar beseft De Winter zelf ook dat zijn betoog inhoudsloos is. Daarom twitterde hij: „Sylvia Witteman is hard over Anne Frank – ik over Sylvia.” Oog om oog, tand om tand. Exact de reden waarom dat gelazer in het midden-oosten nooit zal ophouden.

Nee, de enige conclusie die je als lezer kunt trekken, is deze: Leon de Winter, zelfbenoemd erfgenaam van het grootste leed ter wereld, is door zijn argumenten heen. Tenzij je werkelijk gelooft dat wat je wel en niet mag zeggen over de Tweede Wereldoorlog, allereerst afhankelijk is van je lichaamsgewicht en daarna van de vraag of je (voor)ouders wel voldoende hebben geleden.

Ik ben er klaar mee, met dat eeuwige slachtofferschap van Leon de Winter, geboren negen jaar nadat de Tweede Wereldoorlog eindigde. Dat eindeloze gekoketteer met andermans ellende. En hijzelf hopelijk ook, want de argumenten zijn op. Hartstikke mooi. Want laten we wel wezen: als we de naoorlogse Duitse generaties allang niet meer zien als dader, waarom zien we de naoorlogse joodse generaties dan wel nog steeds als slachtoffer?

19 reacties op “Leon de Winter moet kotsen”

  1. Ik ben het met je eens Luuk, alleen: in die laatste zin zou ik “we” vervangen door “”sommigen”….

  2. Hmmm…. het lijkt een joodse traditie te zijn… niet oog om oog, tand om tand…. maar oog om 2 ogen, tand om 2 tanden…. gewoon 2x zo hard slaan als je geslagen wordt.

    Goed stukje Luuk!

  3. Bert van Delft

    Er komt een dag dat Leon zijn eigen schrijsels naleest en ik durf te wedden dat hij dan op slag anit-semiet wordt…

  4. Ja het met vrijheid verwende Nederlandse volk is het tweede wereldoorlog trauma voorbij en is de verhalen nu zelfs moe. 50 jaar herdenken voor niks, men is verveeld met hetgeen zich niet meer echt kan herinneren.

    Los van het feit dat Leon de Winter misschien een melodramatische in de aandacht staande spreker is, is dit het ergst wat er kan gebeuren.

  5. Laten we bij de kern van de zaak blijven. Die dikke kop en kont van Witteman bevallen me wel!

    Driewerf hoera voor Sylvia.

  6. Gezien de reacties hier neem ik hierbij afscheid van je. Luuk.
    De Winter is een vervelend mannetje, maar Joden mogen geen vervelende mannetjes zijn en het komt bij niemand op dat Witteman misschien wel even vervelend is.
    En jij maakt dezelfde fout als zovelen: het verbinden van Nederlandse Joden met dat gelazer in het MO.
    Valt me erg van je tegen.

  7. waar zijn de leuke grappen over van-de-honger-stervende noord koreanen en moslims in massagraven in voormalig Joegoslavie? Iemand nog een mop over christenen die worden afgeslacht in afrika?

    doe dan toch maar een paar grappen over joden, zoveel makkelijker……..

    En dat je een antwoord zoekt op je vraag ‘als we de naoorlogse Duitse generaties allang niet meer zien als dader, waarom zien we de naoorlogse joodse generaties dan wel nog steeds als slachtoffer?’ betekent dat je als zelfbenoemd professioneel columnist en column-coach toch de nodige diepgang mist.

    En dat is jammer Koeleman, dus wat mij betreft ga je deaud, in Bergen Belsen of zo, zo rondom kerstavond. Wij zingen een liedje voor je. En dan volgens jaar, zo rondom kerst maken we er een grapje over, lafbek.

  8. Ja, dat dan weer een overeenkomst met Anne Frank….. die was 48 uur nadat ze verlinkt was ook niet meer te achterhalen….

    …. en ach, aan de reacties zo te zien is het geen probleem om het huidige midden-oosten probleem over de rug van dat joodse meisje te adressen. En juist dat maakt het des te misselijker.

    Misschien dat de professioneel columnist en column-coach daar nog een paar wijze woorden aan kan wijden.

  9. In reactie op Jacco: Er zijn legio moppen over verhongerende Afrikanen (stuur vooral bounties, die bederven de eetlust niet) over Palestijnse suicide-bombers, over gehandicapten, over mensen met gruwelijke ziektes (bv Parkinson), er is geen SPRAKE van dat moppen over het leed van Joodse mensen tijdens de WO een exclusieve aparte categorie vormen. Al die moppen die een of ander afschuwelijk leed (waar we soms uit nervositeit al een beetje lacherig over kunnen worden) als voedingsbodem hebben die kun je bekijken als leed-vermaak wat een duivels trekje in de mens is, maar wel bij zowat een ieder in meer of mindere mate aanwezig.

  10. Japie Krekel

    @Jacco

    Stel je niet zo aan. Jij bent precies de reden waarom ik zo’n afkeer begin te krijgen van die jankerige israelieten. Ik ontken niet dat het verschrikkelijk is wat er met ze is gebeurd in WO2. Maar die slachtofferrol van de israelieten en dat dwingende “wij zijn zielig en als je dat niet ziet dan ben je een anti semiet”. Daar ben ik zo klaar mee. Dat heet (psychologische) chantage. Kennelijk maakt dat mij een anti semiet….so be it…

  11. Tenslotte: Heeft iemand nu eigenlijk het vraaggesprek met Witteman gelezen ?
    Nu, ik wel. Madame komt over als een over het paard getilde Amsterdamse grachtengordeltrut, die dank zij haar schoonzus (via Elik Lettinga) aan een baantje is geholpen bij de krant waar haar partner hoofdredacteur is .Zij braakt een hoop elitaire kul uit waaruit o.a. blijkt dat zij liever lui dan moe is.
    Geld is voor haar zeer belangrijk. Carmiggelt is haar grote voorbeeld maar deze journalist/schrijver had in zijn afgeknipte teennagels ( kleinste teen) meer talent dat Witteman in haar volledige overgewicht.
    Japie Krekel: Het gaat hier niet om “jankerige Israëlieten”. De Winter is een slecht voorbeeld, hij spreekt namelijk niet (zoals jij denkt, simpele ziel) namens alle “Israëlieten”.
    (Raadpleeg even een woordenboek alvorens je reageert.)

  12. Het was niet Bounty, maar Milky Way dat de slogan ‘Bederft de eetlust niet!’ voerde. Dat vind ik eigenlijk het belangrijkste van bovenstaande discussie.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll naar top