Teren op de zak van schrijvers

De mensen vragen mij wel eens: „meneer Koelman, prachtige columns. Maar wanneer verschijnt nu uw eerste roman?” Mijn antwoord luidt dan altijd: „nooit.” Ik leg u uit waarom.

Een roman is een jaar lang hard werken. Daarna ligt het in de boekhandel, meestal voor € 19,90. Een roman verkoopt gemiddeld 1500 exemplaren. Als schrijver krijg je 10 procent van de verkoopprijs, want de overige 90 procent zijn voor de boekhandel en uitgeverij.

Dus reken maar uit wat een jaar ploeteren me oplevert: 3.000 euro bruto. Dan kan ik beter vakken vullen bij de Albert Heijn, want voor de eeuwige roem hoef ik het ook niet te doen. De meeste romans belanden na drie maanden in de ramsj en daarna gaan ze door de shredder.

Weet u trouwens waarom boeken zo belachelijk duur zijn én overal hetzelfde kosten? Door de Wet op de vaste boekenprijs, bedoeld om concurrentie op de boekenmarkt tegen te gaan. Dat maakt de boekenbranche tot de enige branche waar prijsafspraken bij wet zijn geregeld. Met andere woorden: u en ik betalen al jaren te veel omdat uitgeverijen de boekenprijs kunstmatig hoog houden. En dat alles onder het mom van de schone letteren en ander elitair, kunstzinnig geneuzel.

Dus: vind ik het erg dat boekhandelketens het hoofd nauwelijks boven water kunnen houden? Welnee, het werd tijd! Uitgeverijen en boekhandels hebben lang genoeg op de zak van schrijvers geteerd. Laat nu de markt zijn werk maar doen.

Tot die tijd zweer ik bij mijn e-reader. Zo’n apparaat weegt 120 gram, werkt met digitale inkt (geeft dus geen licht zoals een tablet), gaat een maand mee op één acculading en is net zo rustig voor de ogen als papier. Ik vind het ideaal. Zoals mijn cd-rek ooit plaats maakte voor de mp3-speler, maakt mijn boekenkast nu langzaam maar zeker plaats voor de e-reader.

Bijkomend voordeel: met het grootste gemak trek je zo duizenden Nederlandstalige e-books van internet. Helemaal gratis en hartstikke illegaal. Erg? Nee, het is slechts de geschiedenis die zich herhaalt. Vroeger trok ik zonder wroeging mp3’s van internet omdat de prijs van cd’s kunstmatig hoog werd gehouden. Nu doe ik dat met e-books.

We weten inmiddels hoe de muziekrevolutie afliep. Geen band die omviel omdat de Free Record Shop omviel, of omdat platenmaatschappijen failliet gingen. Nu is er Spotify en betalen consumenten grof geld voor een concertkaartje. Zo zullen ook schrijvers een ander verdienmodel vinden. En dan? Eindelijk vrij! Verlost van uitgeverij & boekhandel, met hun fooi van 10 procent. Tegen die tijd misschien toch maar eens beginnen aan een roman.

9 reacties op “Teren op de zak van schrijvers”

  1. een vrolijke fan

    Hoi Luuk,

    interessant om te lezen dat een schrijver maar weinig overhoudt van het schrijven. Echter 2 vragen/kanttekeningen:

    1) Hoe zal dat gaan met de e-reader? Dit loopt nog steeds via een tussenpartij (bol.com/amazom/etc.), dus hoe gaat dit jouw inkomsten verhogen? Zeker gezien het feit er vele boeken te downloaden zijn zonder dat je hier voor hoeft te betalen.

    2) De vergelijking met de muziekindustrie klopt niet. Waar mensen muziek downloaden i.p.v. kopen zullen zij nog steeds betalen voor een concertkaartje. De band heeft dus geen last van het downloaden/verdwijnen van de tussenpersoon, maar de schrijver? Of ga je straks toegang vragen bij een signeersessie? Hoe zie je dit in de toekomst?

  2. Luuk Koelman

    @ vrolijke fan:

    1) Voor de e-reader geldt de vaste boekenprijs niet. Meestal krijg je daar als schrijver 70%. Volgens mij gaat op termijn de hele tussenhandel eruit. Iemand als Dijkshoorn heeft via Twitter een groter bereik dan zijn uitgever ooit voor hem kan regelen. Wat moet je dan nog met een uitgever?

    2) Ik schrijf: “zo zullen ook schrijvers een ander verdienmodel vinden.” Alleen welke, dat is de grote uitdaging. Ik denk niet dat Kluun bijvoorbeeld het GelreDome uitverkocht krijgt.

  3. Het is inderdaad schrijnend om te zien hoe weinig auteurs overhouden aan hun werk.
    Maar je hoeft niet op een nieuw systeem te wachten om er zelf meer aan te verdienen.
    Twaalf jaar geleden heb ik een fotoboek gemaakt. Om de redenen die jij noemt, besloot ik het zelf uit te geven en te verkopen. Ik heb 5500 boeken rechtstreeks verkocht. Dankzij de oplage waren de kosten om er meer te laten drukken een stuk lager, dus heb ik er ook nog eens 2000 via de boekhandel verkocht.
    Het is een kwestie van de juiste mensen inschakelen. Ik heb zelf een drukker, vormgever, schrijver en een vertaler ingehuurd. Iedereen heeft er goed aan verdiend.
    Dit was nog voor het digitale tijdperk, dus het lijkt me voor schrijvers nu veel makkelijker om hun werk te verkopen. Je verdient er sowieso meer aan dan wanneer je het via een uitgever/boekhandel doet.

  4. Raarinelkaar

    Tussenpersonen cq uitgeverijen ‘hopen’ een fonds op te bouwen met zoveel mogelijk bestsellers om kapitaal op te bouwen, deels om uit de kosten te komen en natuurlijk vh eigen bestaantje. Het geheim zit ‘m in het bespelen van alle onderdelen van de marketingketen om boek en auteur te presenteren.
    Auteurs die in eigen beheer die taak overnemen kunnen nu dankzij de electronica hun geesteskind weliswaar zonder de drukkosten aanbieden, maar kunnen zich de expertise van die marketingketen toch moeilijk voor 1 of een paar titels eigen maken ?? Of ligt het geheim in het kundig bespelen vd social media.

  5. Nog geen roman, maar u doet wel al aan fictie, begrijp ik uit uw interview in De Volkskrant van vandaag. Immers, het is niet waar dat Phoenix, in Arizona, slechts een boekhandel heeft, zoals u blijkbaar tegen De Volkskrant hebt beweerd. Dit betekent natuurlijk niet dat de kern van uw betoog onredelijk is maar wellicht moet u beter onderzoek doen.

  6. Met boeken schrijven wordt niet veel verdiend, maar als een schrijver een lezing geeft over zijn boeken kan hij aardig cashen. 100 aanwezigen met een kaartje van gemiddeld 17 euro is toch een aardig bedrag.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll naar top