Kort daarna moet ze gesprongen zijn

Doet u maar dat bosje chrysanten. En dan met wat witte rozen erbij. Ja, prachtig zo. Mijn vrouw hield van chrysanten en witte rozen. Heel mooi, dank u wel. U heeft het vast druk dezer dagen. Nee, daar hoeft u zich niet voor te verontschuldigen. U bent de Twin Towers niet ingevlogen.

Het is zo raar. Ik heb haar nog gesproken, een half uur na die tweede inslag. Ze belde me met haar mobiel, om te vertellen dat ze van me hield. En of ik ook aan de jongens wilde vertellen dat mama van ze hield. Ze ademde moeilijk, zei dat ze bang was. De verdieping onder haar stond in lichterlaaie. Maar ik begreep het niet. Ik antwoordde dat alles goed zou komen. Vanavond ben je thuis, zei ik. En dat ik ook van haar hield. En zij zei dat ze van mij hield. Zo ging het heen en weer, wel een keer of zes, zeven. Op het laatst huilde ze. Toen viel de verbinding weg. Kort daarna moet ze gesprongen zijn, want ze is op straat gevonden, voor de toren. Kent u die foto’s, van de vallende stipjes, steeds ergens halverwege het gebouw? Ik heb ze allemaal met een loep bestudeerd. Ik móést haar zien, de laatste foto waarop ze nog in leven was. Dat zou dan het echte afscheid zijn. Maar ik heb haar nooit kunnen ontdekken. Wanneer ik de slaap niet kan vatten, stel ik me het inferno voor. De rook. De hitte die haar longen schroeit. Als de hel bestaat, moet hij daar zijn geweest, toen, op dat moment. Die sprong was de enige keuze die ze had. Weg daar, de buitenlucht in.

Ik zal nooit weten waaraan ze dacht, die laatste seconden. Hopelijk dacht ze niet aan mij of aan de kinderen. Ja, nu kijkt u mij raar aan, maar ik hoop dat ze genoot van de lucht in haar longen. De wind, de koelte, de vrijheid. Vergeleken met het inferno in die toren moet het daar, die tien seconden voordat ze de grond raakte, even de hemel zijn geweest. Dat zeg ik ook altijd tegen de jongens. Mama vloog, net als een engel. Wie weet is ze gelukkig gestorven. Uiteindelijk is dat de enige hoop die je rest.

38 reacties op “Kort daarna moet ze gesprongen zijn”

  1. Hier had een ‘zakdoek’ waarschuwing moeten staan.

    Zo eenvoudig, maar zo keihard aankomend.
    Heel mooi geschreven.

    Dank je wel Luuk.

  2. Mooi geschreven, al verneukt het wel een beetje mijn goede humeur van vandaag.

  3. Zo, ècht kippenvel, dank je Luuk, heel, heel…tja wat kum je eigenlijk zeggen 🙁 Je kan dus ook goed serieus/sarcastisch schijven en niet alleen lollig.
    HannyXXX

  4. TheOllieWorks ? (@TheOllieWorks)

    Mensen, die nieuwe @LuukKoelman is uit. Raak, raker, vol in de roos.

  5. Is dit een tranentrekker? Was dat ook de bedoeling? Ik weet het zo net nog niet. Mooi verhaal hoor, daar niet van. Maar ik lees hier meer dan alleen maar een snikstukje.

  6. Deze keer toch een heel andere Koelman! Idd niet alleen lollig maar blijkt toch ook een echt mens te zijn!! Niet minder waardevol (voor een keertje ;-))

  7. Prachtig Luuk… Brok in de keel, kippevel op de armen…
    Inderdaad, wat moeten die mensen hebben meegemaakt…

  8. “Kort daarna moet ze gesprongen zijn”.
    Krachtige Six Word Story met een prachtig triest verhaal in het kader van #911. Ik ga je volgen.

  9. Dank je wel om ook eens de impact op de slachtoffers en hun nabestaanden te belichten. Ik ben geroerd door het stukje.

  10. Indrukwekkend alleen al vanwege het feit dat iedere trouwe lezer een humoristisch/sarcastisch stukje verwacht. Met iedere volgende zin wordt deze verwachting bijgestuurd. Een memorabel stukje, maar kun je niet te vaak doen.

  11. Fijn om zo’n tekst ook eens van jou te lezen Luuk, ik waardeer het heel bijzonder. Dank je wel om stil bij te worden.

  12. Prachtig stuk, Luuk. Ik las het in de Metro vanochtend, ik kon het niet droog houden. Ook niet nu ik het nogmaals lees.

  13. Fokkin hell… :'(

    Moet er bijna van janken. :/
    Ik kan t me niet voorstellen, stel dat dit jouw geliefde is. 🙁

  14. Canis Spurcus

    Tja. Misschien beter dat je niet weet wat er door iemand heen gaat tijdens dat moment. Niet te bevatten maar heb het mij heel vaak afgevraagd met als gevolg een brok in mijn keel in tranen in mijn ogen. Damn.

  15. Mooi beschreven, met op het eind een beetje “Luuk”.
    Volgens mij moet het ook zo zijn gegaan.
    Dus dat kan je ook!!! Voor de criticasters op je eerdere stukjes.

  16. Jan Koert Lange

    Bijzonder. Dank je wel voor deze rake herinnering en nagedachtenis.

  17. Indrukwekkend! In de huid gekropen van iemand aan de zijlijn… knap en mooi gedaan!

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll naar top