Ramsis Kwidama was een mooi mens

Eindelijk, ik weet zijn naam. Ramsis Kwidama. Afgelopen maandag vonden schippers zijn levenloze lichaam. Vier dagen eerder sprong de 35-jarige Antilliaan vanaf de kade van de Nieuwe Maas in Rotterdam-West een jongen achterna die tijdens het zwemmen in moeilijkheden was geraakt. De 12-jarige knaap, huilend en gillend in het water, werd net op tijd door een passerende schipper aan boord gehesen. Ramsis Kwidama had minder geluk. Hij kwam in een gevaarlijke onderstroom terecht. “Ik red het niet meer, bel 112” waren zijn laatste woorden, aan zijn vriendin op de kade.

Op de website van het Algemeen Dagblad zag ik een kleine portretfoto van Ramsis. Hij ziet eruit zoals je je een Antilliaan voorstelt. Losjes in de camera kijkend, grote ketting om de nek, rasta-muts, mooie glimlach, veel bling bling. Ik werd er een beetje verdrietig van toen ik besefte dat dit wellicht ook de foto is die op de kist zal staan. Ook moest ik denken aan mijn neef André. In september 2004 fietste hij in Rotterdam over de Erasmusbrug toen hij mensen hoorde schreeuwen. Er lag iemand in het water. André zette zijn fiets aan de kant en deed wat geen enkele omstander deed. Hij sprong de drenkelinge achterna. Omringd door kademuren van drie meter hoog, met geen steiger of trap te bekennen, hield hij haar hoofd minutenlang boven het ijskoude water. De brandweer arriveerde maar net op tijd. Later kreeg André de Erepenning voor Menslievend Hulpbetoon in zilver, uit handen van burgemeester Opstelten. Mijn neef had het liefst geweigerd, maar zijn ouders en beide zussen stonden erop. Ik weet nog goed hoe mijn ogen volliepen toen mijn oom mij het verhaal aan de telefoon vertelde. Ik wist niet op wie ik meer trots was. Op mijn neef, of op mijn oom en tante omdat zij hun zoon zo hadden opgevoed dat hij hiertoe in staat is.

Zo ook Ramsis Kwidama. Hij probeerde een wildvreemde jongen te redden, zonder zich te bekommeren om de gevolgen. Misschien omdat hij zelf een zoontje van 11 had, wie zal het zeggen. In Amerikaanse films loopt zoiets altijd goed af. Maar zo is het niet gegaan. Nu is Ramsis dood en het verbaast me hoe weinig zijn naam in de media wordt genoemd. Ik zeg: Ramsis Kwidama verdient een Erepenning. Postuum, voor zijn moed. Ik hoop dat de burgemeester van Rotterdam de penning uitreikt aan zijn ouders. Als dank, omdat ze zo’n mooi mens op aarde hebben gezet.

16 reacties op “Ramsis Kwidama was een mooi mens”

  1. Zo is dat, dat is wel het minste wat we kunnen doen.

  2. De laatste zin uit de colum is er eentje die ik meermaals gebruikt hebt om te omschrijven wat mijn motivatie voor het hebben van kinderen was (…) ” De wereld zit te wachten op mooie mensen!”

  3. Klasse, Luuk!!! Alleen jij kan er weer een mooie column van maken. En heb je iemand nodig om een comité op te richten voor Ramsis, mijn steun heb je!!! En hopen dat Aboutaleb je verzoek overneemt….

  4. Riet. Koelman

    gelukkig dat er nog zo,n moedige mensen bestaan.erg verdrietig dat de redder het niet heeft gehaald.
    postuum een medaile aan de ouders,zou wel op zijn plaats zijn. Heb je mooi gebracht Luuk.

  5. je andere schoonzus

    luuk.
    helemaal gelijk.ondanks de verdrietige afloop is het zeker de moeite dat de naam van deze man genoemd word. een anonieme held die wel een naam mag hebben.

  6. Heel verdrietig dat het zo af moest lopen voor Ramsis Kwidama.

    Vraag me wel af of aan jouw oproep gehoor gegeven zal worden. Wat beloond zal worden is puur de intentie en het onbaatzuchtige element er van. Maar de ratio achter deze split second beslissing was ver te zoeken en ik vrees dat dat element iets is om rekening mee te houden bij uitdelen van medailles. Lomp gezegd was het een mooie en weinig verstandige beslissing en ik weet niet of een burgervader dat wil aanmoedigen.

  7. Overigens wil ik daarmee niet zeggen dat Aboutaleb geen gehoor moet geven aan de oproep, ik ben er zeker voor om deze Ramsis Kwidama te eren.

  8. Prachtig stuk. Ramsis zal in de herinnering blijven als een held. Een onderscheiding, postuum uitgereikt, is zeker op zijn plaats.

  9. Mooi geschreven Luuk.
    Hij verdiend inderdaad postuum onderscheiden te worden. hopelijks komt gehoor aan je oproep.
    Dank je in ieder geval voor dit respectvol verhaal.

  10. Mooi geschreven artikel. Respect voor Ramsis. Je hebt wel gelijk hoe weinig zijn naam (helaas) in de media wordt genoemd.

  11. W Cozijnsen

    Daarom hoop ik zo op de Hemel, allereerst om Jezus te zien en Hem te dienen, maar ook om mensen zoals Ramsis de handen te schudden en hen te bedanken.
    Liefdesgroet aan zijn ouders en familie

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll naar top