Niet bereid te vechten

Slechts 15 procent van de Nederlanders is bereid te vechten voor het vaderland als dat moet. Alleen Japan (11%) scoort lager. De gevechtsbereidheid van de Belgen is 19%, van de Amerikanen 44% en van Afghanen 76%. Trotse aanvoerder van het lijstje is Marokko met maar liefst 94%. Hans Damen, generaal van de Koninklijke Landmacht, publiceerde de cijfers op Twitter. Hij moppert: “85% van de Nederlanders niet bereid te vechten voor ons land. Tsja, wel de lusten, niet de lasten tot het te laat is.”

Een vileine tweet van de ijzervreter: komende maand is het 20 jaar geleden dat Nederlandse militairen Srebrenica zonder slag of stoot overleverden aan Servische troepen. De geringe gevechtsbereidheid van overste Karremans (“don’t shoot the piano player!”) en zijn bataljon is niet vergeten.

Rijst de vraag: waarom zijn zo weinig Nederlanders bereid te vechten voor het eigen land, tegenover praktisch alle Marokkanen? Welnu, dat is historisch gezien prima te verklaren. Zowel Marokko als Nederland raakten als koninkrijk verwikkeld in de Tweede Wereldoorlog. Hier vluchtten de Oranjes halsoverkop naar Londen. Sultan Mohammed V bleef op zijn post toen Marokko onder fascistisch gezag kwam. In Nederland werkten ambtenaren en politie gedienstig mee met de bezetter. Gemeenteambtenaren stelden lange lijsten samen met daarop de namen en adressen van in hun plaats woonachtige Joden. De Nederlandse politie assisteerde de nazi’s vervolgens bij de razzia’s. Zo vonden 100.000 van de 140.000 Nederlandse Joden de dood.

Nee, dan Marokko. Sultan Mohammed V weigerde zijn 200.000 Joodse onderdanen te laten afvoeren naar Europese vernietigingskampen. Zijn letterlijke woorden: “Ik sta mijn kinderen niet af. Wij hebben hier alleen Marokkanen.” En zo geschiedde. Marokkaanse Joden hadden het tijdens de Tweede Wereldoorlog zeker niet gemakkelijk, maar de Jodenster en de gaskamers bleven hen gespaard.

Maar er is meer. Waar Nederland met een 1200 man tellend zootje ongeregeld (de Prinses Irene Brigade) de geallieerden alleen maar voor de voeten liep bij de bevrijding van Europa, daar vochten meer dan 77.000(!) Marokkanen aan de zijde van de geallieerden.

Het zegt volgens mij iets over de volksaard. Die 94 procent van de Marokkanen tegenover 15 procent van de Nederlanders. Het bangelijke heeft er bij ons altijd al ingezeten. Daarom nu de geheel hypothetische vraag: stel, de Verenigde Naties hadden indertijd een bataljon Marokkaanse soldaten in Srebrenica gelegerd. Zouden die zevenduizend moslimmannen dan nog geleefd hebben?

14 reacties op “Niet bereid te vechten”

  1. René de Graaf

    Ik weet niet wat voor journalist jij bent maar de vergelijking ‘vechten voor eigen land’ en dan de link leggen naar Srebrenica gaat natuurlijk nergens over. Iedere militair zal vechten voor zijn eigen land – dit ligt anders in het buitenland.

    Jij bent nooit in dienst geweest en ik ben benieuwd welke keuze jij zou maken als je met je kloten voor het welbekende blok staat. Met een pen in je hand is het makkelijk lullen maar verdiep je eens in de feiten.

    Wij nodigen je graag uit om met ons in gesprek te gaan op Veteranendag 27 juni a.s. – maar daar zal je het lef wel niet voor hebben.

    Namens een Dutchbat 3 militair bedankt voor wederom een schop na.

  2. Rody Bartels

    Ik weet niet wat ik hier nu op moet gaan zeggen op dit verhaal. Blijkbaar weet je het allemaal beter…. Verder sluit ik mij aan bij de woorden van mijn mede oud collega Rene De Graaf.

  3. Luuk,

    Meestal ben ik het volkomen met je eens , en zijn de zure reacties vooral vermakelijk, dit keer ben ik het echter eens met de 2 reaguurders. En het hypothetische Marokkaanse bataljon zit, maar dan niet onder VN vlag, in de Westelijk Sahara, helaas voor de plaatselijke bevolking alleen niet hypothetisch.

  4. En de Nederlanders van Marokkaanse origine? Dat zijn er al heel wat, zijn die dan bereid om voor Nederland te vechten, of toch voor het land van hun opa’s?

  5. Geachte,

    De planning was inderdaad dat wij afgelost zouden worden door een bataljon uit de Oekraïne cq. Bevriende staat van de Serven(!)
    Voel je al wat er maanden vooraf al speelde..

    Het hypothetisch Marokkaans bataljon had de enclave nog niet eens in kunnen gaan en via de lucht waren ze als vuurbal naar beneden geschoten door de ons nu wel bekende SAM raketten.

    We zijn gewoon door de politiek verraden heet dat.

    Er zijn geen slechte soldaten, er zijn slechte generaals.

    Soldaten sterven dan ook helaas op het slagveld voor hun land, generaals in het zachte pluche naast hun gouden pennetje..

    Nec temere, nec timide.

  6. Het lezen van de reactie van “Willem” vergt enige lenigheid van mijn brein. In essentie zegt hij: zonder (adequate)bewapening kan geen enkel leger standhouden. In Srebrenica moesten de Nederlanders het doen met een gebroken geweer. Dat werkt niet.
    Getalsmatig heeft ieder land, zijn eigen en de meeste helden. Iedere vergelijking zal dus mank gaan.

  7. J.A. Broersma

    Lullo.

    In Rotterdam hebben we een gezegde “Geen woorden, maar daden !”.

    Landsaard is een factor, wat men doet als het er op aankomt. Een grote mond, machismo, een heldhaftig voornemen, zegt niets over hoe men echt reageert.
    Ken je de “vlucht of vecht”-reflex ?
    Vergelijk het daar maar mee.
    En vraag je ook eens af, welke leeftijdsklassen bevraagd zijn, en in hoeverre dus sprake was van realiteitszin.

    Een andere factor, bij het daadwerkelijk uitoefenen van verzet, is de mogelijkheid daartoe
    Mogelijkheden geschapen door de politieke situatie, afstand tot het “thuisland” van de bezettende macht, en geografie.
    De marokkaanse sultan had het makkelijk; een relatief kleine bezettingsmacht, de politieke situatie en geografische ligging die het duitse opperbevel zal hebben ingegeven niet te hard te onderdrukken, om zo de arabische wereld niet te vervreemden, waar men die juist als medestander zocht.

    En Srebrenica …
    Hee, vraag de Fransen eens ?!
    Het Nederlandse leger heeft daar meer gedaan dan wat het kon.
    Bij – zinloos – verzet was alles en iedereen afgemaakt.
    En waar de politiek ze met bijna lege handen stuurde, diezelfde – internationale – politiek ze in de steek liet toen het er op aankwam, zijn het de politiek correcte lullo’s die over de rug van oorlogsslachtoffers naam proberen te maken.

    “Geschreven voor Metro”?
    Vraag ze dan tevens om deze reacties erbij te plaatsen, “Leo”.

  8. Ik vind het geenszins een zwak verhaal van Luuk. Integendeel. En ik heb wél in dienst gezeten toen dat nog verplicht was (al zie ik niet in wat dat ermee te maken heeft.

    Het gaat veel meer om voor welk “vaderland” ik zou moeten vechten.
    Voor de niet-oranje monarchie, die inderdaad erg vluchtgraag is (Wilhelmina in 1940), de laatste stadhouder (die overigens ook Willem heette, net als de reagerende Willem hierboven), en ook Willem A., toen op de Dam iemand het op zijn heupen kreeg?
    Of voor het Nederlandse bedrijfsleven (Shell, Philips, de Amsterdamse zuidas)?
    Of voor die Haagse Bluffers die sinds Wim Kok (en eigenlijk al sedert Ruud Lubbers) inderdaad alles doen om NIET voor ons op te komen: sociale zekerheid en gezondheids- en andere zorg uitkleden, belasting (inclusief BTW) verhogen voor de arbeidende bevolking (die degenen zijn die de Nederlandse economie draaiend houden!).
    Wat is dat voor een vaderland… Als een échte vader zijn kinderen zo zou behandelen, dan zou hij meteen uit de ouderlijke macht ontzet zijn. En voor zo’n vaderland zou ik dan mijn leven veil moeten hebben?

    Laat dat vaderland maar verdedigen door degenen die ervan profiteren: de stropdassen, de nep-Oranjes, de multimiljonairs en dat soort mensen. Zij zijn de enigen die écht baat hebben bij dat “vaderland”.

    P.S.: Het heeft geen zin om me aan te raden dan maar te emigreren, dat heb ik al te vaak gehoord. Daar heb ik geen zin in, omdat ik hier ONDANKS de cynische politiek toch prettig woon, dankzij een heleboel aardige mensen (vermoedelijk de 85% van Damen) en mooie stukken Nederland. DAT Nederland zou ik wel willen verdedigen tegen milieu-verpesting en asfaltering…

  9. The shit hit the fan Luuk, maar gewoon een prima stuk !

  10. Het is mode om journalisten en columnisten te dwingen een politiekcorrecte houding aan te nemen. Anders wacht hen een cordon sanitair.
    Met dit stukje proza schaart Luuk zich achter de politiek correcte broodschrijvers. Dan ga je appelen vergelijken met peren, je vergeet dat er tientallen jaren zijn vergaan tussen diverse historische feiten….Dat in “Het Vaderland” de bevolkingssamenstelling is gewijzigd en vrijwel iedereen het in de broek doet voor Moslims en daarom de bescheiden rol van de Marrokkanen bij de bevrijding van het eerder genoemde Vaderland dient te worden overdreven om de Moslimgemeenschap naar de ogen te kijken…

  11. @Willem: Kapitein Westerling was een oorlogsmisdadiger. En de 80-jarige oorlog…Nou, dat zat ook even anders.
    Heb je al een goede psychiater ?
    Het wordt tijd !

  12. Toch nog even een aanvulling, over het algemeen slaat Luuk de spijker wel degelijk op de kop.
    Het is een feit dat Wilhelmina de benen nam maar Engeland en vanuit dat land meende haar volk, dat zuchtte onder de Duitse bezetter, toe te spreken. Het is ook een feit dat de Nederlandse strijdkrachten wel degelijk, tot verrassing van de Duitsers, fel verzet boden. Maar het is ook een feit dat Nederland ten tijde van WO 2 de meeste Joden liet wegslepen en de meeste SS ers leverde.
    En ik snap heel goed dat de beroepsmilitairen die dienden in Srebrenica gefrustreerd en verbitterd zijn. Die kregen , in mijn ogen stank voor dank. Ook denk ik dat de maatschappij zo veranderd is en velen zo verbitterd zijn dat “vechten voor het vaderland” vragen oproept:
    Welk vaderland ? Waar het geld dat wij verdienen naar Brussel en Griekenland wordt gezonden ? Waar ouden en zieken in hun eigen poep liggen zonder nette verzorging ? Is dat mijn vaderland ?

  13. John Templeton

    Soms doet het pijn als er een spiegel wordt voorgezet. Maar feiten kan je niet ontkennen. Hulde aan Koelman! Ik geniet elke keer weer van zijn scherpe columns.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll naar top