Stoepzitter

Het is een smalle marge tussen handhaven en gedogen. In de Tilburgse wijk Korvel kregen bewoners een brief van de gemeente: ze riskeren een boete wanneer ze een zwembadje, tuinmeubels of een barbecue voor hun deur hebben staan.

Vreselijk, zo’n rommelige straataanblik; dat moeten we niet willen met zijn allen! En ik maar denken dat ‘stoep zitten’ juist de sociale cohesie in de buurt versterkt.

Het doet denken aan de Maastrichtse stoepzitrel. Augustus 2012 kreeg Ton Stille, eigenaar van een antiquariaat aldaar, een boete van 220 euro. Twee boa’s van de afdeling Handhaving en Toezicht slingerden hem op de bon omdat hij op een stoel voor zijn antiquariaat zat. Stille dronk een wijntje, samen met zijn buren. Hij dacht nog dat de boa’s een grapje maakten, maar nee hoor.

Het is in Maastricht namelijk verboden om ‘meubilair in de openbare ruimte’ te plaatsen. Het werd een ware rel. Blijkbaar raakte de boete een open zenuw bij de Maastrichtse bevolking: het doorgeschoten handhavingsbeleid van de gemeente. Na de nodige commotie (250 Maastrichtenaren namen deel aan een illegale sit-in voor de winkel van Stille) schold een wethouder de boete uiteindelijk kwijt.

Maar een jaar later – het was weer zomer – slingerden stadswachten Stille weer op de bon, voor hetzelfde vergrijp. De antiquair (inmiddels wereldberoemd in heel Maastricht als ‘de stoepzitter’) besloot niet te betalen en de zaak voor te laten komen: “In de winter word ik geacht de stoep ijsvrij te houden. En dan mag ik er in de zomer niet eens op zitten?”

En zoals dat dan gaat in Nederland: pas vier jaar later, nadat het Openbaar Ministerie twee maal uitstel had aangevraagd voor ‘aanvullend onderzoek’, kwam de zaak daadwerkelijk voor de kantonrechter. Die was er snel klaar mee. Hij verklaarde het Openbaar Ministerie niet-ontvankelijk omdat de zaak veel te lang was aangehouden: maar liefst vier jaar en vier maanden.

Stille sleepte na de uitspraak zijn stoel direct weer naar buiten. Eind goed, al goed. Overigens kent Maastricht wel meer rare regels, zoals een sta-verbod op terrassen. Misschien een ideetje voor Tilburg.

1 reactie op “Stoepzitter”

  1. Gode zij dank geniet ik het privilege van buiten de gemeenten te mogen wonen. Want mijn kijk op deze zaken is het best uitgedrukt (en als ‘t ff kan in Fries of Gronings aksent voor meer overtuiging:)
    “Van mien laaaaaaand af!”
    Vrij vertaald: overheid, sodemieter op en bemoei je met je eigen zaken. Hoelang dit nog geld, ook op plattelaaand, zal de tijd leren. Maar een stoel heb ik het jaar rond buiten staan. Voor het geval dat.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll naar top