Mensen vragen mij wel eens: meneer Koelman, al die eindeloze vergaderingen op mijn werk. Vreselijk, want het gaat negen van de tien keer nergens over. Vaak val ik bijna in slaap. Hoe kan ik er toch voor zorgen dat ik intelligent en betrokken overkom?
Het is een smalle marge tussen handhaven en gedogen. In de Tilburgse wijk Korvel kregen bewoners een brief van de gemeente: ze riskeren een boete wanneer ze een zwembadje, tuinmeubels of een barbecue voor hun deur hebben staan.
Geen tissues of condoom gebruiken tijdens het ejaculeren, maar er bewust voor kiezen om het zaad gewoon te laten lopen. 'Free ejaculating' is een nieuwe beweging waar ook Nederlandse mannen aan meedoen.
Steeds meer mensen doen aan time management. Van de ‘pomodoro-techniek’ tot ‘inbox zero’ aan toe. Onbegrijpelijk. Immers, tijd valt niet te managen.
Het was in 1944 dat de CIA een pamflet uitbracht, bedoeld voor burgers in de door nazi’s bezette landen. De Simple Sabotage Field Manual heette het 32 pagina’s tellende vlugschrift. Het bevatte allerhande tips hoe de burger het systeem kan saboteren, om het de bezetter zo moeilijk mogelijk te maken.
Studeer je rechten? Dat is dan vette pech, want na de robotrechter komt nu ook de robotadvocaat eraan.
Docenten zijn helemaal klaar met de studentenevaluaties. De anonieme feedback die zij te verhapstukken krijgen, zou meedogenloos zijn (“deze eikel bakt er niks van”) en bovendien weinig constructief (“draagt een te kort rokje”).
De woordvoerder zei het niet hardop, maar je zag het hem denken: ‘De gemeente Tilburg heeft een begroting van meer dan 800 miljoen euro. Wat maakt die paar ton aan allerlei ritjes dan uit?’
Oei oei oei, Facebook. En het houdt maar niet op. Steeds meer vuil komt aan de oppervlakte.
Laatst kreeg ik een bozig mailtje van een student. Ik had makkelijk praten, dat kiezen uit het enorme studieaanbod net zoiets is als kiezen uit de ontelbare smaken ijs in een Italiaanse ijssalon.
Ik zit in in mijn onderbroek achter mijn computer en twitter over het geweldige leven dat ik leid. En opeens begrijp ik waarom mensen liever een DM of WhatsApp sturen dan bijvoorbeeld bellen.
Iedereen is wanhopig op zoek naar geluk. Niet voor niets zijn op Amerikaanse universiteiten colleges ‘happiness’ ongekend populair. Hier in Nederland is het niet veel anders.