hoe schrijf je een boek

Waarom de tijd steeds sneller gaat

Op een verjaardagsfeest had ik laatst een gesprek dat volwassenen van middelbare leeftijd altijd hebben. Over hoe de tijd vliegt. “Alweer een jaar voorbij,” mompelt iemand, waarna de persoon naast hem zuchtend van wal steekt. Naarmate hij ouder wordt, overkomt het hem steeds vaker. Een herinnering die aanvoelt als drie of vier maanden oud, blijkt alweer een jaar geleden.

De angst slaat alle aanwezigen om het hart. Want iedereen weet: dit wordt alleen maar erger! Straks, als je negentig bent, vliegt de tijd pas echt. Je kleedt je aan, nuttigt je ontbijt en de middag is alweer halverwege. Vervolgens pak je de krant en wanneer je opkijkt, is het donker. In sneltreinvaart richting graf!

Een van de aanwezigen verklaart dat steevast als volgt. Voor een 1-jarig kind is een jaar een leven lang, maar voor een 50-jarige is een jaar slechts 2% van zijn leven. Geen wonder dus dat voor een kleuter de afstand tussen twee verjaardagen een oceaan van tijd is.

Toch is dat volgens mij niet de gehele verklaring. Hoe jonger je bent, des te vaker je iets voor het eerst doet. Voor de eerste keer door de sneeuw lopen, voor het eerst naar de kinderopvang, je eerste vakantie, je eerste huisdier, je eerste communie, je eerste zoen, je eerste seks. Steeds weer iets nieuws.

Terwijl het leven van een vijftigjarige voor het overgrote deel gevuld wordt door routine en herhalingen. Op zaterdagochtend naar de Albert Heijn, voor de weekinkopen. Met een overvolle winkelwagen aansluiten in de rij bij de kassa. Maandagavond badmintonnen, ook alweer twintig jaar vaste prik. En zo verder. Steeds dezelfde week die eindeloos wordt herkauwd.

Daardoor leven volwassenen amper nog in het hier en nu. Iets voor het eerst proberen, nieuwe vrienden maken? Dat was ooit, maar nu niet meer. Carrière, privéleven, alles kabbelt voort. Volwassenen vinden dat fijn. Liever zijn ze bezig met de toekomst (‘is mijn pensioen wel goed geregeld?’) en het verleden (‘weet je nog, onze studententijd?’).

En áls volwassenen al in het hier en het nu leven, dan hebben ze altijd haast. Negentig minuten om naar de schoonouders aan de andere kant van het land te rijden? “Opschieten!” roepen ze. Terwijl kinderen tijd in overvloed hebben. Voor hen is een autorit van negentig minuten naar opa en oma een bijna ondraaglijk lange tijd. Sowieso is ‘op tijd ergens zijn’ voor een kind een abstract iets, waarover alleen volwassenen zich druk maken.

Daardoor gaat de tijd zo snel. Té snel. Elke tik brengt je dichterbij het einde en wordt daarom steeds sterker gevoeld. Het duurt alleen een eeuwigheid voordat volwassenen zich realiseren, dat alles wat werkelijk telt, niet te tellen is.

7 reacties op “Waarom de tijd steeds sneller gaat”

  1. Voor wie wil weten hoe het precies zit: Douwe Draaisma schreef er een boek over. Het heet: “Waarom het leven sneller gaat als je ouder wordt”.
    Iedere boekhandel kan het bestellen voor je…

  2. Maar het hoeft natuurlijk niet zo. Badminton op Maandag is natuurlijk niet verplicht. Ikzelf, en de meerderheid van mijn vrienden ook, alreeds begin 60 en speel in een band. Geeneens een oldie-band… Dit houdt de spieren, de gewrichten aktief, het laatste restje brein ook (volgens de dokter) plus brengt het ook aktieve interaktie met jongere leeftijdsgroepen met zich mee. Je kunt ook op andere manier oud worden, hangt er vooral mee samen met wat je WILT. Kun je goed schaken, begin een schaakklub in je plaatselijke jongeren- of buurtcentrum. Waar je de kids dan gratis schaakles aanbied. Etc etc etc. Jouw betaling is dan een verjongingskuur. Plus vele zeer aangename middagen/avonden. Plus de enorme bevrediging van het doorgeven van de toorts. Iedereen die dit leest ‘en wie de schoen past’ heeft vast wel iets wat de moeite van het doorgeven waard is.

  3. bert van delft

    Tijd is helemaal niet belangrijk.
    Wat je met de tijd doet daarintegen is dat wel.

  4. Henk Veldman

    Tja Luuk, ‘t is wat.
    Weet je wat je ook heel vaak meemaakt? Naarmate je sneller van je huis naar de trein loopt duurt het juist langer voordat de trein vertrekt.
    Of dit. Ik zat vroeger op atletiek. De 100 meter liep ik in rond 12 seconden. Dat was vrij traag want er waren mensen die er 10 seconden over deden. Maar die waren ouder dan ik. Dus die waren meer getraind. (‘k Was toen 17)
    Inmiddels ben ik bijna 70. Die 12 seconden haal ik nog steeds maar leg er een veel kortere afstand mee af. Dat komt ook door training. Maar eerlijk gezegd, ik ben na die 12 seconden wel veel meer moe.

  5. wim cremers

    De tijd gaat niet sneller, de ouder wordende mens gaat steeds langzamer.

  6. Henk Veldman

    Nee, het duurt langer voordat je oud(er) wordt. 100 jaar geleden was je al heel oud als je 65 was. Nu ben je even over de middelbare leeftijd. Verder zul je merken dat naarmate je ouder wordt je tot de ontdekking komt dat er veel meer jonkies in je omgeving zijn. Een proces die binnen 30 jaar voor praktisch de volle 100% bevestigd zal worden.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll naar top