Academische domheid

“De universiteit brengt alle bekwaamheden tot ontplooiing, waaronder ook de domheid,” zei Anton Tsjechow ooit. Dat is waar. Domheid is een universele menselijke eigenschap. Ook de academicus ontkomt er niet aan.

Domheid en intelligentie gaan namelijk prima samen. Iedereen is bij tijd en wijle dom. Neem nu de studenten die in het P.C. Hoofthuis alle Tony’s Chocolonely chocoladerepen opaten. Vast allemaal slimme jongens en meisjes, maar ook in hun leven compenseert intelligentie zelden de stortvloed aan idioterie.

Overal zie je het: domheid als een vorm van ongewilde zelfdestructie. Stef Blok met zijn uitspraken. De mensen die vóór de Brexit stemden. Donald Trump. Iedereen op Facebook. Niemand is zo intelligent dat hij ook niet vaak dom is.

Maar academici zien dat anders. Voor hen is het altijd de ander die dom is. Academici zien het leven als een constante strijd tussen kennis en onkunde, een nobel gevecht waarin zij aan de goede kant staan. Een beetje zoals mensen ook altijd het kwaad buiten zichzelf plaatsen. De klootzakken, dat zijn altijd die anderen.

Maar de idioten, dat zijn wij zelf. En wijsheid is meestal wijsheid achteraf. Iedereen is op zijn eigen manier dom. Ik ken genoeg academici die worden verslagen door hun mobiele telefoon. Of door een parkeermeter. Al zullen ze dat altijd ontkennen.

Ergens wel begrijpelijk, want hoe intelligent moet je zijn om je eigen domheid te begrijpen?

2 reacties op “Academische domheid”

  1. Ik geloof dat het meer met bereidwilligheid te maken heeft om jezelf aan een onderzoek te durven onderwerpen of je (vastgeroeste) overtuigingen nog wel kloppen.
    Ik denk ook dat het demotiverend werkt op die bereidwilligheid als men voortdurend geprezen wordt om een bepaalde prestatie in het verleden terwijl alles aan verandering onderhevig is en dus het heden totaal anders kan zijn.

    Wat me vaker opvalt is dat ‘alleen’ de mening van hoogleraren wordt geraadpleegd b.v. bij NPO. Alsof die gasten onschendbaar zijn en jij als (domme) doorsnee burger het maar niet moet wagen om hun visie in twijfel durven te trekken. Nou, ik doe dat bij die mensen des te meer… gr, marco

  2. Als je voor kennis versus Onkunde strijdt, dan strijd je voor het verkeerde doel.
    Ten eerste moet je strijden voor kunde. Iets kunnen is namelijk iets wat kennis vereist. Maar veel kennis kennen, vereist weinig kunde. Zo zijn er een heleboel useful idiots die half Wikipedia kunnen reciteren maar nog geen behoorlijke hap boerenkool kunnen maken.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll naar top