Hé homo!

“Als jij de foto neemt, dan gaan Diederik en ik hier staan, als bestuursleden, hand in hand voor het dispuutshuis. Zodat het duidelijk is dat óók onze vereniging tegen homogeweld is. Belachelijk dat je tegenwoordig niet meer hand in hand over straat kunt!

Laat eens kijken? Hilarisch, die foto! Het ziet er echt niet uit! Jeetje, dat ik dat nog eens zou doen: hand in hand met een andere kerel. Wacht, dan deel ik het kiekje even op Twitter en Facebook. Sharing is caring, nietwaar? Een mooi gebaar van solidariteit! Ik zet er wel even bij dat we hetero zijn. Niet dat ik me zou schamen als ik homo was, maar ik bén het gewoon niet. Dat daar geen misverstanden over ontstaan.

Nu zie ik er ook niet uit als een homo, maar je hebt dus échte homo’s waarbij je het niet ziet. Zoals Anton. Anton is onze huis-homo. Eerst wist ik het niet, terwijl we toch vaak samen optrokken. Dus op een avond hingen we met zijn tweetjes aan de bar, hakkelde hij opeens: ‘ik ben homo’. Nou, schrikken natuurlijk. Maar ik hield mijn fatsoen, deed alsof er niets aan de hand was. Maar eenmaal thuis dacht ik: verdomme, had die lul dat niet eerder kunnen zeggen? Straks weet het hele dispuut dat ie homo is. En alle leden hebben ons samen gezien. We hebben wel eens strontlazarus samen staan pissen. Het besef dat hij misschien mijn piemel heeft gezien. Je voelt dan toch iets van schaamte.

Dus sindsdien spreek ik Anton altijd aan met ‘homo’. Iedereen hier doet dat nu. De meeste leden kennen zijn naam niet eens. Het is gewoon ‘HÉ, HOMO!’ Nee, dat roepen we niet om te discrimineren. ‘Homo’ bekt gewoon lekker. Het is een grappig woord. We gebruiken het ook heel vaak tijdens zuipavonden. Dan schreeuwen we tegen Anton, wanneer het hem niet lukt een fles jenever soldaat te maken: ‘HÉ HOMO! BEN JIJ EEN FLIKKER OF ZO!?’ Best wel een beetje fout natuurlijk. Ik zie Anton dan ook nooit lachen, maar ik weet zeker dat het diep van binnen een hele sportieve homo is. Eentje met humor. Niet zo verongelijkt als al die andere homo’s.

Dus ja, Anton is welkom binnen ons dispuut. Mits hij zich aanpast. Wat ik daarmee bedoel? Laat ik een voorbeeld geven: Ik vind een joint stinken, écht stinken. Dus dan zeg ik: ‘blow zoveel als je wil, maar doe dat dan lekker thuis’. Vrijheid blijheid, hoor. Zo is dat ook met homoseksualiteit. Het moet hier geen Gay Pride worden. Ik bedoel, op televisie is het soms net alsof iedereen homo móét zijn. Zo onnodig vind ik dat. Al die propaganda voor homoseksualiteit zou best wel eens wat minder mogen.

Wat dat betreft roepen homo’s het ook wel een beetje over zichzelf af. En laten we wel wezen: was Anton Ajax-fan geweest, dan had de F-side hem al lang naakt en met een komkommer in zijn reet het veld op geschopt. En in elke bierschuur op het platteland vind je potenrammers. Mag je zes weken lang pap sabbelen met een rietje. Nou, zo zijn wij hier dus niet. Vandaar dat we stelling nemen als dispuut. Belachelijk dat je tegenwoordig niet meer hand in hand over straat kunt!”
 

2 reacties op “Hé homo!”

  1. Ids Engelsman

    Hoi luuk, een juweeltje van een column, wel jammer dat je geen reacties er op krijgt, stelletje homo’s. Wanneer wordt homoseksualiteit voor de 100% geaccepteerd? Besef me door jouw column dat we nog een hele lange weg hebben te gaan. En of ik zelf homo ben? Vind dat helemaal niet interessant en niet ter zake doende.
    Groet en ga zo door, ben al jaren fan van jou

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll naar top